De voorzijde van onze cabine in een wildpark in Zuid-Afrika is helemaal van glas om van het uitzicht te kunnen genieten. Instructie: voedselresten goed opruimen, om dieren ’s nachts op veilige afstand te houden. Doen we graag. ’s Ochtends bij het ontbijt buiten lijken ook wijzelf bezichtiging waard te zijn geweest: op het raam staan duidelijk twee handafdrukken van een ‘bush baby’. Schattig, denken wij, vannacht heeft een ‘nachapie’ bij ons naar binnen staan gluren. Ik sta op om de handjes van het glas te vegen. Pas dan blijkt dat ze aan de binnenkant zitten.
Irene Bieszke
Bints grootste wens, dat de drie noodlijdende ikjes-blogs ophouden te bestaan, is misschien een stapje dichterbij gekomen. Het is al tien uur en nog steeds geen intro van Bas.
Ilona, veruit de meest scherpzinnige van de gekjes:
De dag ervoor niet opgemerkt omdat de lichtval anders was,
de vorige huurders een klein kind bij zich hadden, of dat de ramen nog niet waren gelapt behoren ook tot de mogelijkheden.
DSR heeft, veel minder scherpzinnig, een trend ontdekt:
Eerst Dierendag, toen berendrol, nu apenpoten….de trend is weer duidelijk
Vanochtend bracht ik de blikjes en flessen terug . Ik stop ze in het apparaat en een blikje komt terug. Zegt een uitermate correcte stem achter me, goed articulerend: „U moet het lipje naar binnen buigen, anders herkent de software de vorm niet.”
Ik draai me om en daar staan twee zwervers met de nodige zakken met blikjes over de schouders. De een kijkt nog lijper dan de ander. Ze wensen me een prettige dag. En hoor ze nog zeggen: „De meeste mensen weten dit soort praktische dingen niet.”
Michiel Megens
Bas:
Dat is dan domme software. Bij een leeg blikje zit het lipje naar buiten.
DSR met een rare laatste zin:
“uitermate correcte stem achter me, goed articulerend”…..”De een kijkt nog lijper dan de ander”….het dedain doet je naar adem happen.
(…)
Kennelijk sprak die zwerver netter dan de inzender schreef. Het komt er maar houterig uit.
Pawi:
De inzender laat zijn vooroordelen stuiteren over de hoofden van de lezers.
Wat is een correcte stem trouwens? En hoe kijk je leip?
Ilona:
Iedereen kan flippen. Ga je vanzelf lijp van kijken.
Zoals de Vieze Man.
In de zomer van 1974 plukte ik als begin twintiger gedurende vier weken peren in een kibboets gelegen bij het noordelijke Sfad. Daarna volgde met de groep een week rondreis door Israël. Zo bezochten we onder meer Jeruzalem, de Dode Zee, Eilat, Masada, Ein Gedi, Yad Vashem. Toen we met de bus langs Gaza reden, zei onze gids dat dit gebied het grootste probleem van de staat Israël zou worden. Afgelopen weekeinde kwam zijn voorspelling na bijna 50 jaar uit.
Janneke van de Pol
Bas, meer dan terecht:
Janneke heeft het nieuws niet zo goed gevolgd de laatste decennia.
DSR:
DSR heeft 30 jaar eenzelfde reisje naar de kibboets gemaakt. Daarbij werd de Golanhoogte als het voornaamste probleemgebied aangeduid.
HR heeft 50 jaar geleden eenzelfde reis naar de kibboets gemaakt en toen werd de Westbank als voornaamste probleemgebied aangeduid.
Maar wat heb je eraan en wat moet je ermee in de Ik-jesrubriek?
Grappig hoe succesvol mijn jennerijtje uitpakt. De laatste zin (“wat moet je ermee in de Ik-jesrubriek?“) is van DSR en nu roept hij op mij te bannen. 😀
Snap hij écht niet dat hij mij met die reactie geen groter plezier kan doen?
Onze schoonzoon heeft vergeten zijn telefoon mee te nemen naar zijn werk.
Niet erg, want het apparaat wordt ontgrendeld door gezichtsherkenning.
Onze kleinzoon van net een jaar weet de telefoon van z’n vader in handen te krijgen en kijkt naar het scherm.
Even later is het ding klaar voor gebruik.
Saskia Ossewaarde
Bas op zijn prachtige blog:
Consumentenklaagikje. Doorrr!
Pawi, bij onze geliefde gekjes, komt met de volgende interessante gedachte:
De eenjarige zal niet zoveel kwaad kunnen met de telefoon, maar wat gaat schoonmama doen?
DSR en lummel pruttelen door over het wel of niet bannen van HR. 7 van de 9 reacties op het vorige ikje zijn daar zelfs aan gewijd. DSR:
Het is hier dat HR steelt, en daar dat hij heelt.
Ben ik het uiteraard niet mee eens. Google zegt daar het volgende over:
Een kort citaat mag je gebruiken in bijvoorbeeld een artikel, scriptie, werkstuk of recensie zonder daarvoor eerst toestemming te vragen, mits je daarbij de bron en de naam van de auteur vermeldt.
De citaten zijn hier, conform de wet, altijd kort en krachtig. Bron en naam van de auteur worden ook steevast netjes vermeld: “DSR bij de gekjes” bijvoorbeeld.
Lummel overweegt strengere maatregelen wanneer HR doorgaat met zijn knip- en plakwerk.
Nee, lummel, ik kníp helemaal niets, wel plák ik geregeld een citaatje. Laatst klaagde je zelfs nog dat ik een mooie reactie van Ilona heb geïgnoreerd.
DSR én lummel gezamenlijk in de nahand:
Die vader heeft waarschijnlijk weinig haar en een klein neusje.
In het seniorencomplex in Amsterdam-Zuid gaat de bridgemiddag deze week niet door: vanwege de „Week van de eenzaamheid” is de zaal die onze spelkring daar tweemaal per maand huurt niet beschikbaar. In het woonlandschap voor 55-plussers in Groningen worden in deze zelfde week veel activiteiten georganiseerd vanwege de „Week van de ontmoeting”. Om geen slag te verliezen: er gaat niets boven Groningen!
Bettine Polak
Bas komt met veel onnodige vragen:
Het is me niet echt duidelijk wat hier gebeurt. Verontwaardiging omdat ze een keertje niet kunnen bridgen? Kritiek op de naamgeving van de speciale week: eenzaamheid versus ontmoeting? Hoezo Amsterdam met Groningen vergelijken? Wat bedoelt de auteur met het raadselachtige “om geen slag te verliezen”? Welke slag? Maar goed, de ikjesschrijvers komen hier maar zelden vragen beantwoorden, da’s best jammer.
De schrijfster is inderdaad verontwaardigd dat ze een bridgeavondje moest missen en spreekt haar voorkeur in een bridgeterm uit voor de Groningse aanpak. Speelde ze voetbal dan had ze geschreven: het is een schot voor open doel maar er gaat niets boven Groningen.
De stagiaire was supervriendelijk en aardig maar helaas begreep zij de stage-opdrachten niet. Extra uitleg en meer begeleiding mochten niet baten.
In de vrijdagvergadering viel het moeilijke besluit: zij kon haar stage niet afmaken. Met lood in zijn schoenen vertelde haar stagebegeleider haar die middag het slechte nieuws en sloot af met de mededeling dat zij maandag niet hoefde terug te komen. Een uur later stak de stagiaire haar hoofd om de hoek van de deur, en riep vrolijk: „Tot dinsdag!”
Mechteld Roes
Hoe één extra “e” een ikje voor Bas volledig kan vergallen:
Keigrappige pointe, maar volledig overschaduwd door de irritante discrepantie tussen “stagiair” in de kop en “stagiaire” in de tekst.
De irritatiedrempel ligt dan wel heel erg laag. Ga ik me echt zorgen maken om Bas.
De algemene term voor iemand die stage loopt, is stagiair. Daarna mag je specificeren dat het om een stagiaire gaat. Niks mis mee.
Lummel (hij heeft me nog steeds, tot grote irritatie van DSR, niet geblockt):
In management cursussen doen soortgelijke verhalen de ronde om het thema ´slecht nieuws gesprek’ op te vrolijken. De brenger van het slechte nieuws heeft daar zoveel moeite mee dat hij/zij/hunnie de slechte boodschap zo dik verpakt dat het medewerker niet begreep dat het om ontslag ging.
In dit verhaaltje is de clou dat de stagiaire oliedom is.
Ik denk dus dat dit een broodje aap verhaal is.
Dat dit verhaaltje de ronde doet/gaat doen bij management trainingen geloof ik meteen. Daarmee is niet met 100% zekerheid te zeggen dat het ikje verzonnen is en al helemaal niet vanwege de reden die lummel aanvoert.
heerrozenwater 
Nachtaapje
De voorzijde van onze cabine in een wildpark in Zuid-Afrika is helemaal van glas om van het uitzicht te kunnen genieten. Instructie: voedselresten goed opruimen, om dieren ’s nachts op veilige afstand te houden. Doen we graag. ’s Ochtends bij het ontbijt buiten lijken ook wijzelf bezichtiging waard te zijn geweest: op het raam staan duidelijk twee handafdrukken van een ‘bush baby’. Schattig, denken wij, vannacht heeft een ‘nachapie’ bij ons naar binnen staan gluren. Ik sta op om de handjes van het glas te vegen. Pas dan blijkt dat ze aan de binnenkant zitten.
Irene Bieszke
Bints grootste wens, dat de drie noodlijdende ikjes-blogs ophouden te bestaan, is misschien een stapje dichterbij gekomen. Het is al tien uur en nog steeds geen intro van Bas.
Ilona, veruit de meest scherpzinnige van de gekjes:
DSR heeft, veel minder scherpzinnig, een trend ontdekt:
LikeLike
Ach, Heer Rozenwater, mijn grootste wens….Maar het gemiereneuk op zulk een kleine schaal komt me extreem nutteloos over.
LikeGeliked door 1 persoon
Ik ga dan maar proberen het gemiereneuk op dit blog op grotere schaal voort te zetten.
LikeLike
Flessenautomaat
Vanochtend bracht ik de blikjes en flessen terug . Ik stop ze in het apparaat en een blikje komt terug. Zegt een uitermate correcte stem achter me, goed articulerend: „U moet het lipje naar binnen buigen, anders herkent de software de vorm niet.”
Ik draai me om en daar staan twee zwervers met de nodige zakken met blikjes over de schouders. De een kijkt nog lijper dan de ander. Ze wensen me een prettige dag. En hoor ze nog zeggen: „De meeste mensen weten dit soort praktische dingen niet.”
Michiel Megens
Bas:
DSR met een rare laatste zin:
Pawi:
Ilona:
LikeLike
Voorspelling
In de zomer van 1974 plukte ik als begin twintiger gedurende vier weken peren in een kibboets gelegen bij het noordelijke Sfad. Daarna volgde met de groep een week rondreis door Israël. Zo bezochten we onder meer Jeruzalem, de Dode Zee, Eilat, Masada, Ein Gedi, Yad Vashem. Toen we met de bus langs Gaza reden, zei onze gids dat dit gebied het grootste probleem van de staat Israël zou worden. Afgelopen weekeinde kwam zijn voorspelling na bijna 50 jaar uit.
Janneke van de Pol
Bas, meer dan terecht:
DSR:
HR heeft 50 jaar geleden eenzelfde reis naar de kibboets gemaakt en toen werd de Westbank als voornaamste probleemgebied aangeduid.
Maar wat heb je eraan en wat moet je ermee in de Ik-jesrubriek?
Grappig hoe succesvol mijn jennerijtje uitpakt. De laatste zin (“wat moet je ermee in de Ik-jesrubriek?“) is van DSR en nu roept hij op mij te bannen. 😀
Snap hij écht niet dat hij mij met die reactie geen groter plezier kan doen?
LikeGeliked door 1 persoon
Gezichtsherkenning
Onze schoonzoon heeft vergeten zijn telefoon mee te nemen naar zijn werk.
Niet erg, want het apparaat wordt ontgrendeld door gezichtsherkenning.
Onze kleinzoon van net een jaar weet de telefoon van z’n vader in handen te krijgen en kijkt naar het scherm.
Even later is het ding klaar voor gebruik.
Saskia Ossewaarde
Bas op zijn prachtige blog:
Pawi, bij onze geliefde gekjes, komt met de volgende interessante gedachte:
DSR en lummel pruttelen door over het wel of niet bannen van HR. 7 van de 9 reacties op het vorige ikje zijn daar zelfs aan gewijd. DSR:
Ben ik het uiteraard niet mee eens. Google zegt daar het volgende over:
De citaten zijn hier, conform de wet, altijd kort en krachtig. Bron en naam van de auteur worden ook steevast netjes vermeld: “DSR bij de gekjes” bijvoorbeeld.
Lummel overweegt strengere maatregelen wanneer HR doorgaat met zijn knip- en plakwerk.
Nee, lummel, ik kníp helemaal niets, wel plák ik geregeld een citaatje. Laatst klaagde je zelfs nog dat ik een mooie reactie van Ilona heb geïgnoreerd.
DSR én lummel gezamenlijk in de nahand:
LikeLike
Spelkring
In het seniorencomplex in Amsterdam-Zuid gaat de bridgemiddag deze week niet door: vanwege de „Week van de eenzaamheid” is de zaal die onze spelkring daar tweemaal per maand huurt niet beschikbaar. In het woonlandschap voor 55-plussers in Groningen worden in deze zelfde week veel activiteiten georganiseerd vanwege de „Week van de ontmoeting”. Om geen slag te verliezen: er gaat niets boven Groningen!
Bettine Polak
Bas komt met veel onnodige vragen:
De schrijfster is inderdaad verontwaardigd dat ze een bridgeavondje moest missen en spreekt haar voorkeur in een bridgeterm uit voor de Groningse aanpak. Speelde ze voetbal dan had ze geschreven: het is een schot voor open doel maar er gaat niets boven Groningen.
Zo moeilijk is het niet, Bas.
LikeLike
Stagiair
De stagiaire was supervriendelijk en aardig maar helaas begreep zij de stage-opdrachten niet. Extra uitleg en meer begeleiding mochten niet baten.
In de vrijdagvergadering viel het moeilijke besluit: zij kon haar stage niet afmaken. Met lood in zijn schoenen vertelde haar stagebegeleider haar die middag het slechte nieuws en sloot af met de mededeling dat zij maandag niet hoefde terug te komen. Een uur later stak de stagiaire haar hoofd om de hoek van de deur, en riep vrolijk: „Tot dinsdag!”
Mechteld Roes
Hoe één extra “e” een ikje voor Bas volledig kan vergallen:
De irritatiedrempel ligt dan wel heel erg laag. Ga ik me echt zorgen maken om Bas.
De algemene term voor iemand die stage loopt, is stagiair. Daarna mag je specificeren dat het om een stagiaire gaat. Niks mis mee.
Lummel (hij heeft me nog steeds, tot grote irritatie van DSR, niet geblockt):
Dat dit verhaaltje de ronde doet/gaat doen bij management trainingen geloof ik meteen. Daarmee is niet met 100% zekerheid te zeggen dat het ikje verzonnen is en al helemaal niet vanwege de reden die lummel aanvoert.
LikeLike