Ik zet mijn boodschappen op de band bij de AH en laat per ongeluk mijn pinpas tussen de boodschappen vallen. Voordat ik hem kan oppakken verdwijnt hij in het niets.
De caissière deelt mij mee dat de pas reddeloos verloren is want de monteur komt niet voor een pasje de band demonteren, trouwens ook niet als een biljet van 10 euro verdwijnt zoals gisteren is gebeurd. Ja, AH let op de kleintjes!
Als ik daarna de ING bel om een nieuwe pinpas aan te vragen vindt de medewerker mijn verhaal zo leuk dat hij meedeelt mij de pas gratis op te sturen.
Bij thuiskomst in Tilburg, na de crematie van mijn ex-schoonmoeder, staan mijn man en ik nog even op straat met de overbuurman te praten.
„Wat zien jullie er chic uit”, zegt hij. We vertellen dat we net van een uitvaart komen.
„Niet te dichtbij, hoop ik?”, vraagt de buurman.
„In Rotterdam”, antwoordt mijn man.
Zalig zondags najaarsweer. Waarschijnlijk de laatste keer dit jaar op het caféterras. Het gesprek een paar tafeltjes verderop valt niet te negeren. Puberdochter tuurt op haar mobiel en stelt vast dat het regent. Vader werpt een blik naar de wolkeloze hemel om, conform de realiteit, tegen te werpen dat het helemaal niet regent.
Puberdochter wijst nog eens naar haar mobiel: „Het staat op Buitenradar.” Vaders lichaamshouding verraadt lichte irritatie. Hij heft zijn handen in de lucht om druppels te voelen. Die vallen niet. Puberdochters blik verlaat nu voor het eerst het telefoonschermpje. „Fuck, ’t is droog. Zie je wel dat ik nieuwe telefoon nodig heb…!”
In deze serie verschenen eerder o.a. ring toon. Voor de elite onder ons herkenbaar, Men kan via keuzes het gewenste vogelgeluid in stellen.
Alas, men ontwikkelde de software door naar allerlei triviaal radar.
Straks als er weer ’n “Koopje van het Jaar” is moet ik er misschien ook aan geloven.
Leuk is anders.
Ik herinner me hoe gelukkig ik was met alleen ’n sms-service.
Het “ikje” is ’n wake-up call voor me.
Ik lees tijdens het avondeten mijn vrouw een stukje voor uit de column van afgelopen dinsdag van Frits Abrahams waarin hij schrijft over de teloorgang van de lezer, zoals die door Philip Roth in een interview met Michaël Zeeman wordt betreurd. „Elk jaar vallen er een aantal lezers af, als er zeventig overlijden komen er twee voor in de plaats. […] Het virus dat de lezer heeft geveld, is het beeldscherm.”
Onze net zevenjarige dochter luistert mee en omdat het woord lezer veelvuldig wordt genoemd, vraag ik haar of ze weet wat een lezer is. Ja, antwoordt ze onmiddellijk, die heb je toch in Starwars!
Herfstvakantie in Turijn, ik bezoek de Mole Antonelliana, het beroemde filmmuseum. Onder de indruk van het gebouw met zijn enorme geometrisch gedecoreerde koepel bekijk ik de geschiedenis van de film, de sets, de regisseurs en foto’s van filmsterren.
Ik zie Christopher Reeves als Superman, Sophia Loren, een jonge River Phoenix en vele andere iconen van het witte doek.
Plotseling valt mijn oog op iets bewegends in de koepel. Ik zie een klein zwart silhouet onregelmatig fladderen in de immense ruimte. Het is een vleermuis die zich blijkbaar thuis voelt tussen de filmsterren: Batman has returned.
Laatst bracht ik mijn kleinzoon, Marijn, 10 jaar oud, met de auto naar school. Op de radio was een programma over het klonen van beesten.
Ik vertelde Marijn dat de wetenschap bijna zover is om ook mensen te kunnen klonen. Een stukje huidcel en dan maken ze zo een nieuwe Marijn.
„Dat wil ik!”, riep Marijn. „En dan stuur ik hém naar school.”
heerrozenwater 
Verloren
Ik zet mijn boodschappen op de band bij de AH en laat per ongeluk mijn pinpas tussen de boodschappen vallen. Voordat ik hem kan oppakken verdwijnt hij in het niets.
De caissière deelt mij mee dat de pas reddeloos verloren is want de monteur komt niet voor een pasje de band demonteren, trouwens ook niet als een biljet van 10 euro verdwijnt zoals gisteren is gebeurd. Ja, AH let op de kleintjes!
Als ik daarna de ING bel om een nieuwe pinpas aan te vragen vindt de medewerker mijn verhaal zo leuk dat hij meedeelt mij de pas gratis op te sturen.
LikeLike
Crematie
Bij thuiskomst in Tilburg, na de crematie van mijn ex-schoonmoeder, staan mijn man en ik nog even op straat met de overbuurman te praten.
„Wat zien jullie er chic uit”, zegt hij. We vertellen dat we net van een uitvaart komen.
„Niet te dichtbij, hoop ik?”, vraagt de buurman.
„In Rotterdam”, antwoordt mijn man.
LikeLike
Zalig zondags najaarsweer. Waarschijnlijk de laatste keer dit jaar op het caféterras. Het gesprek een paar tafeltjes verderop valt niet te negeren. Puberdochter tuurt op haar mobiel en stelt vast dat het regent. Vader werpt een blik naar de wolkeloze hemel om, conform de realiteit, tegen te werpen dat het helemaal niet regent.
Puberdochter wijst nog eens naar haar mobiel: „Het staat op Buitenradar.” Vaders lichaamshouding verraadt lichte irritatie. Hij heft zijn handen in de lucht om druppels te voelen. Die vallen niet. Puberdochters blik verlaat nu voor het eerst het telefoonschermpje. „Fuck, ’t is droog. Zie je wel dat ik nieuwe telefoon nodig heb…!”
LikeLike
In deze serie verschenen eerder o.a. ring toon. Voor de elite onder ons herkenbaar, Men kan via keuzes het gewenste vogelgeluid in stellen.
Alas, men ontwikkelde de software door naar allerlei triviaal radar.
Straks als er weer ’n “Koopje van het Jaar” is moet ik er misschien ook aan geloven.
Leuk is anders.
Ik herinner me hoe gelukkig ik was met alleen ’n sms-service.
Het “ikje” is ’n wake-up call voor me.
Ik moet er niet aan denken.
Vertrouw alleen eigen waarneneming.
LikeLike
Geveld
Ik lees tijdens het avondeten mijn vrouw een stukje voor uit de column van afgelopen dinsdag van Frits Abrahams waarin hij schrijft over de teloorgang van de lezer, zoals die door Philip Roth in een interview met Michaël Zeeman wordt betreurd. „Elk jaar vallen er een aantal lezers af, als er zeventig overlijden komen er twee voor in de plaats. […] Het virus dat de lezer heeft geveld, is het beeldscherm.”
Onze net zevenjarige dochter luistert mee en omdat het woord lezer veelvuldig wordt genoemd, vraag ik haar of ze weet wat een lezer is. Ja, antwoordt ze onmiddellijk, die heb je toch in Starwars!
LikeLike
Ja past ook in ’n serie..Geen idee, welke, maar helemaal nieuw? Neen.
LikeLike
Dark Night
Herfstvakantie in Turijn, ik bezoek de Mole Antonelliana, het beroemde filmmuseum. Onder de indruk van het gebouw met zijn enorme geometrisch gedecoreerde koepel bekijk ik de geschiedenis van de film, de sets, de regisseurs en foto’s van filmsterren.
Ik zie Christopher Reeves als Superman, Sophia Loren, een jonge River Phoenix en vele andere iconen van het witte doek.
Plotseling valt mijn oog op iets bewegends in de koepel. Ik zie een klein zwart silhouet onregelmatig fladderen in de immense ruimte. Het is een vleermuis die zich blijkbaar thuis voelt tussen de filmsterren: Batman has returned.
Brigitte Stal
LikeLike
Klonen
Laatst bracht ik mijn kleinzoon, Marijn, 10 jaar oud, met de auto naar school. Op de radio was een programma over het klonen van beesten.
Ik vertelde Marijn dat de wetenschap bijna zover is om ook mensen te kunnen klonen. Een stukje huidcel en dan maken ze zo een nieuwe Marijn.
„Dat wil ik!”, riep Marijn. „En dan stuur ik hém naar school.”
Eric Hoogcarspel
LikeLike
Ja, dit is het volledige Ikje. Er is niets weggevallen of zo.
LikeLike