… wilde ik schrijven maar een buitensporig plichtsbesef, weerslag van een streng gereformeerde opvoeding, dwingt mij toch achter het toetsenbord plaats te nemen. Bedankt gereformeerde opvoeding 😦

Eerst maar even de statistieken, dan hebben we die gehad. Afgelopen maand een record (ja, ik weet het, saai) aan unieke IP-adressen:

Waar komen al die mensen vandaan? Mei Lan is op vakantie, aan haar hebben we 19 Taiwanese views te danken maar wie o wie heeft mijn blog helemaal vanuit New Zealand bekeken? Kunt u zich even melden?

Mijn Barcelona-bezoek (inclusief kakkerlakken) heeft 16 Spaanse views (of flies zoals sommige mensen zeggen) opgeleverd maar dat stelt niets voor vergeleken met New Zealand. My goodness, dat is helemaal aan de andere kant van de globe!

Laat ik maar eens voor de verandering en de afwisseling het volledige landen-overzicht publiceren. Vanwege de wet op privacy heb ik een paar getalletjes groen overgeschilderd:

De groen overgeschilderde getalletjes liggen keidicht bij elkaar. De volgorde zegt daarbij op zich weinig want Zwitsers zijn naar verluid frequente wereldreizigers en hebben dientengevolge meerdere IP-adressen.

Is er verder nog iets meldenswaardig gebeurd de afgelopen maand? Jazzzzeker (de z van mijn toetsenbord blijf hangen, echt waar). In mijn functie als blogmanager heb ik anoniem een waarschuwing moeten geven: “beperk je reacties tot drie per dag” heb ik hem streng toegesproken, anders komen ze niet in aanmerking voor de VK. Waarschuwing heeft geholpen en daarvoor wil ik anoniem een hartelijke knuffel geven: bedankt lieve anoniem!

Bas, de burenblogmanager, vereerde ons een weekje met geregeld bezoek. Gek mannetje is het toch :-). Akelige trollen vallen de arme man nog steeds lastig. Het spamfilter op zijn blog staat daarom scherp afgesteld. Heb ik gelukkig geen last van, afkloppen natuurlijk. Mijn spamfilter gooit arme Ilona er wel eens uit. Zij zou contact moeten opnemen met WordPress maar dat vertikt ze. Moet ze het zelf maar weten. Vrij associëren á la Bookmark, habitué bij de buren die daar op dagelijkse basis zijn hersens leeg laat lopen, gaat me goed af, al zeg ik het zelf. 🙂

Mijn vorige maandoverzicht ontlokte DSR de volgende reactie: “Nou, dat experiment heeft ’t meest zouteloze intro totnutoe opgeleverd“. Typisch DSR, altijd zuigen en trekken, net zoals dat rechterinnetje uit den Belgenlanden overigens. Geeft niet, kan ik goed tegen, ik ben niet zo snel beledigd. Een blogmaster moet stevig in zijn schoenen staan. De vraag is wel of dit intro het vorige aan zouteloosheid overtreft. Zou goed kunnen maar het zonnetje schijnt, mijn tuin staat er prachtig bij, de vogeltjes fluiten, waar zou ik me dan druk over moeten maken?

Morgen lees ik dit intro nog eens over, veel erin zal me ongetwijfeld ergeren maar dat gooi ik er dan net zo makkelijk weer uit en dan erger ik me niet meer.

Live with it! Doe ik ook.