Op de polikliniek nefrologie verschijnt een Russische patiënte met een flinke taalbarrière. Gelukkig heeft zij een Nederlands sprekende buurvrouw, die de belangen behartigt van de patiënt. Ze vertelt vol enthousiasme dat ze jarenlang in een asielzoekerscentrum heeft gewerkt, dus ze kent het klappen van de zweep. Eenmaal in de spreekkamer vraagt de nefroloog de patiënt: „Heeft u jeukklachten?” Waarop de vertolkster naar de arm van de patiënt wijst en zegt: „Jij… Jeukie jeukie?”
Nefrologie is nierkunde, doe maar niet of jelui dat wel wist!
Enfin, weer een dokter van voor de invoering van de hork-test. Een patient en een goedbedoelende mantelzorger in een klap te kijk respectievelijk te kakken gezet.
“Jeuk op je rug en hele korte armpjes!” is dan DSR’s oprechte wens.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
Op een zomerse middag sta ik in de lift van het ziekenhuis waar ik werk. Er staan twee cliniclowns in vol ornaat naast me, die – aan hun gezichtsuitdrukking af te lezen – duidelijk geen zin meer hebben in deze dag. Zegt de één met een grafstem tegen de ander: „Zo … en dan gaan we nu weer ‘vrolijk’ verder.”
In gedachten wens ik de kinderen op de kinderafdeling veel sterkte.
Je bent een goedbedoelende vrijwilliger, hebt mischien net een stervend kindje verteld dat er in de hemel ook ballonnetjes zijn, puft even uit met een collega, voor een minuutje maar want de show must go on, en juist dat ene moment wordt doorgebriefd en in de krant gezet door mensen die toch zelf ook wel eens een off-day zullen hebben, inclusief een trap na.
Klasse! Sterkte toegewenst inderdaad… Voor ons allemaal, want het lijkt wel galbakkenweek met ziekenhuisthema. -bareuh-
Eindoordeel: 2 (zegge: twee)
Ja, de strekking is duidelijk, maar ik wil toch opmerken, dat indien ik in een lift sta naast twee personen, ik de stemming van hen niet van hun gelaatsuitdrukkingen kan aflezen; alzeker niet als die als cliniclowns geschminkt zijn.
Of het hier galbakkenweek is, hangt denkelijk aanzienlijk meer van de stokerige en zuigerige stemming van een bijdrager aan deze site af, dan aan de inhoud van door debutanten geschreven en alhier geciteerde stukjes uit de NRC, die vermoedelijk vrolijk zijn geworden omdat hun inzending met plaatsing werd gehonoreerd.
Dus Henk wordt vrolijk van artsen en ziekenhuismedewerkers die patienten, mantelzorgers en vrijwilligers te kijken zetten. Dat weten we dan ook weer.
Zuur en zuigen? Niks hoor. Geef maar eens drie aansprekende voorbeelden uit DSR’s bovenstaande Eindoordelen a raison van €100 voor een goed doel naar keuze, behalve de Cliniclowns, te voldoen door DSR. Als de tellen blijft steken, vult Henk ’t aan.
Afgesproken? Of kan Henk z’n praatjes niet waarmaken?
„Zo!” Collega M. kijkt als gehypnotiseerd naar zijn beeldscherm. P. en L. kijken over zijn schouder mee. Als synchroonzwemmers kantelen ze hun hoofd, om even later weer terug te kantelen. Ogen twinkelen, opgewonden kreten worden nauwelijks binnen gehouden. Collega T. kan zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en loopt naar de mannen toe. Zijn ogen worden groot als hij ziet wat zich op het beeldscherm afspeelt. „Dat ziet er goed uit!”
Ik probeer door te werken, maar het rumoer tegenover me leidt te veel af. Ik capituleer en ga kijken naar het voorwerp van begeerte. Het is een brug.
Oftewel: de inzender heeft drie collega’s die zich kennelijk voor hun vakgebied interesseren en ze meent daarvan gewag te moeten maken door middel van lelijke beeldspraken (synchroonzwemmen met twee keer ‘kantelen’ kort na elkaar), om maar te zwijgen van het ‘voorwerp van begeerte’.
Als DSR nog eens iemand aan moet nemen, laat ie hem of haar dit Ik-je bespreken.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
Het WK voetbal begint volgende week en overal worden weer voetbalpoules georganiseerd. Ik vraag mijn zoon van 23, een wandelende voetbalencyclopedie, om de poule van mijn werk even in te vullen.
Hij zegt: „Die worden altijd gewonnen door gasten zonder verstand van voetbal, je kunt hem dus beter zelf invullen.”
’t is waar. Twee jaar geleden heeft DSR nog gewonnen. Hij had er dezelfde gedachte bij als de zoon, maar ’t is niet in hem opgekomen om naar de krant te schrijven. Zo sta je als stille in den lande altijd maar achteraan, terwijl brutalen de halve wereld hebben -zucht-.
Eindoordeel: 6.5 (zegge: zeseneenhalf)
Als ze altijd gewonnen worden door mensen zonder verstand van foebel, dan doet me dat het genoegen te kunnen concluderen dat nagenoeg niemand verstand heeft van die schopsport en tevens niet kan hebben.
Ik drink koffie ergens in de stad. Een man naast mij begint een praatje. Hij toont mij uit een meegenomen plastic zak een aantal schoonmaakspullen.
„Het beste hotel-restaurant van de stad verloedert”, zegt hij. „Wel schone ramen maar vuil houtwerk rondom! Dat is het begin van het einde! Ik heb erover geklaagd, maar ze doen niks! Nu ga ik er zelf maar aan beginnen.”
heerrozenwater 
Tolk
Op de polikliniek nefrologie verschijnt een Russische patiënte met een flinke taalbarrière. Gelukkig heeft zij een Nederlands sprekende buurvrouw, die de belangen behartigt van de patiënt. Ze vertelt vol enthousiasme dat ze jarenlang in een asielzoekerscentrum heeft gewerkt, dus ze kent het klappen van de zweep. Eenmaal in de spreekkamer vraagt de nefroloog de patiënt: „Heeft u jeukklachten?” Waarop de vertolkster naar de arm van de patiënt wijst en zegt: „Jij… Jeukie jeukie?”
Monique Verlouw
LikeLike
Nefrologie is nierkunde, doe maar niet of jelui dat wel wist!
Enfin, weer een dokter van voor de invoering van de hork-test. Een patient en een goedbedoelende mantelzorger in een klap te kijk respectievelijk te kakken gezet.
“Jeuk op je rug en hele korte armpjes!” is dan DSR’s oprechte wens.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
LikeGeliked door 1 persoon
Jeuk op je rug en hele korte armpjes, maar wel een behulpzame buurvrouw met krabvaardigheid. 🙂
Nee, het woord nefrologie kende ik nog niet. Gelukkig heeft De Behulpzame Rechter me de tijd bespaard dat te googelen.
LikeLike
Vrolijk
Op een zomerse middag sta ik in de lift van het ziekenhuis waar ik werk. Er staan twee cliniclowns in vol ornaat naast me, die – aan hun gezichtsuitdrukking af te lezen – duidelijk geen zin meer hebben in deze dag. Zegt de één met een grafstem tegen de ander: „Zo … en dan gaan we nu weer ‘vrolijk’ verder.”
In gedachten wens ik de kinderen op de kinderafdeling veel sterkte.
Meike Berghuis
LikeLike
Er was kennelijk weinig om uit te kiezen, voor de Ikjesredactie.
LikeLike
Je bent een goedbedoelende vrijwilliger, hebt mischien net een stervend kindje verteld dat er in de hemel ook ballonnetjes zijn, puft even uit met een collega, voor een minuutje maar want de show must go on, en juist dat ene moment wordt doorgebriefd en in de krant gezet door mensen die toch zelf ook wel eens een off-day zullen hebben, inclusief een trap na.
Klasse! Sterkte toegewenst inderdaad… Voor ons allemaal, want het lijkt wel galbakkenweek met ziekenhuisthema. -bareuh-
Eindoordeel: 2 (zegge: twee)
LikeLike
Ja, de strekking is duidelijk, maar ik wil toch opmerken, dat indien ik in een lift sta naast twee personen, ik de stemming van hen niet van hun gelaatsuitdrukkingen kan aflezen; alzeker niet als die als cliniclowns geschminkt zijn.
Of het hier galbakkenweek is, hangt denkelijk aanzienlijk meer van de stokerige en zuigerige stemming van een bijdrager aan deze site af, dan aan de inhoud van door debutanten geschreven en alhier geciteerde stukjes uit de NRC, die vermoedelijk vrolijk zijn geworden omdat hun inzending met plaatsing werd gehonoreerd.
LikeLike
Dus Henk wordt vrolijk van artsen en ziekenhuismedewerkers die patienten, mantelzorgers en vrijwilligers te kijken zetten. Dat weten we dan ook weer.
Zuur en zuigen? Niks hoor. Geef maar eens drie aansprekende voorbeelden uit DSR’s bovenstaande Eindoordelen a raison van €100 voor een goed doel naar keuze, behalve de Cliniclowns, te voldoen door DSR. Als de tellen blijft steken, vult Henk ’t aan.
Afgesproken? Of kan Henk z’n praatjes niet waarmaken?
LikeLike
Het goede doel schiet er op zo’n manier weer €300 bij in. Henkie bedankt, Henk bedankt…. -tiedeldiedom-icoon-
LikeLike
Waterschap
„Zo!” Collega M. kijkt als gehypnotiseerd naar zijn beeldscherm. P. en L. kijken over zijn schouder mee. Als synchroonzwemmers kantelen ze hun hoofd, om even later weer terug te kantelen. Ogen twinkelen, opgewonden kreten worden nauwelijks binnen gehouden. Collega T. kan zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en loopt naar de mannen toe. Zijn ogen worden groot als hij ziet wat zich op het beeldscherm afspeelt. „Dat ziet er goed uit!”
Ik probeer door te werken, maar het rumoer tegenover me leidt te veel af. Ik capituleer en ga kijken naar het voorwerp van begeerte. Het is een brug.
Bregje van der Steeg
LikeLike
Leuk! Nu zou ik ook graag die brug willen zien.
LikeLike
Oftewel: de inzender heeft drie collega’s die zich kennelijk voor hun vakgebied interesseren en ze meent daarvan gewag te moeten maken door middel van lelijke beeldspraken (synchroonzwemmen met twee keer ‘kantelen’ kort na elkaar), om maar te zwijgen van het ‘voorwerp van begeerte’.
Als DSR nog eens iemand aan moet nemen, laat ie hem of haar dit Ik-je bespreken.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
LikeLike
Is dit dus iets nieuws voor Bregje? Of waren de tot nu toe voorbijgekomen bruggen niet sexy genoeg?
LikeLike
‘Liever een brugje dan Bregje’, lijken de manskerels daar te denken.
LikeLike
Was het niet de F1 toets, die bij indrukken een werkgerelateerd scherm instantaan kon tonen?
LikeLike
Zus
Acht jaar is ze, en ze wil alleen naar school. Dus loop ik met haar broertje van vijf aan de overkant van de straat, een stukje achter haar.
Daar loopt ze: rank, trots, zomerjurk, haar staart dansend op haar rug.
„Wat is ze mooi hè, jouw zus” zeg ik tegen mijn zoon.
„Ja”, zucht hij, „en vanbinnen is ze nóg mooier!”
Femke Eickeler
LikeLike
Poule
Het WK voetbal begint volgende week en overal worden weer voetbalpoules georganiseerd. Ik vraag mijn zoon van 23, een wandelende voetbalencyclopedie, om de poule van mijn werk even in te vullen.
Hij zegt: „Die worden altijd gewonnen door gasten zonder verstand van voetbal, je kunt hem dus beter zelf invullen.”
Hans de Boer
LikeLike
’t is waar. Twee jaar geleden heeft DSR nog gewonnen. Hij had er dezelfde gedachte bij als de zoon, maar ’t is niet in hem opgekomen om naar de krant te schrijven. Zo sta je als stille in den lande altijd maar achteraan, terwijl brutalen de halve wereld hebben -zucht-.
Eindoordeel: 6.5 (zegge: zeseneenhalf)
LikeLike
Als ze altijd gewonnen worden door mensen zonder verstand van foebel, dan doet me dat het genoegen te kunnen concluderen dat nagenoeg niemand verstand heeft van die schopsport en tevens niet kan hebben.
LikeLike
Vuil
Ik drink koffie ergens in de stad. Een man naast mij begint een praatje. Hij toont mij uit een meegenomen plastic zak een aantal schoonmaakspullen.
„Het beste hotel-restaurant van de stad verloedert”, zegt hij. „Wel schone ramen maar vuil houtwerk rondom! Dat is het begin van het einde! Ik heb erover geklaagd, maar ze doen niks! Nu ga ik er zelf maar aan beginnen.”
Barbara Molenaar
LikeLike
Krankzinnig
LikeLike