Het was alweer twee jaar geleden dat de psychiater bij mijn moeder van 92 het geheugentestje had afgenomen. „Vindt u het goed dat we weer even kijken hoe het nu met uw geheugen gaat?”
Mijn moeder wilde wel meewerken: „Ga uw gang.”
„Ja”, zei de psychiater, „want ik lees hier in het verslag: dat de vorige keer was op 31 april 2016.”
Waarop mijn moeder direct antwoordde: „31 april bestaat niet, april heeft maar 30 dagen.” En ze het liedje begon te neuriën Dertig dagen heeft november, april, …”
Luv zo is het rijmpje verder
Mijn moeder deed het ook zo:
Dertig dagen heeft november
April, juni en september
De and’re hebben dertig en één
Behalve februari alleen
Die heeft er 4 maal 7
En in het schrikkeljaar
nog één daarneven
Het laatste proefwerk aardrijkskunde staat voor de deur, maar volgens mijn dochter kan er niets meer fout gaan. Het is namelijk ‘multiple choice’, legt zij mij uit. Op haar school is dat uitzonderlijk. „Maar multiple choice kan toch ook heel moeilijk zijn”, probeer ik nog. „Natuurlijk niet”, bijt ze terug, „het goede antwoord staat er toch ook tussen”.
In de krant staat een artikel over mensen die hun smartphone niet meer gebruiken. Naar aanleiding hiervan volgt een gesprek aan tafel met onze 14-jarige zoon.
„Hoe zou jij je smartphonegebruik kunnen verminderen?”, vraagt zijn moeder.
Hij hoeft er nauwelijks over na te denken.
„Minder pauzes tijdens het gamen”, zegt hij. En neemt nog een hap.
“niet meer gebruiken”, maar wellicht ook niet minder?
We zitten aan tafel. Wie?
a) 14-jarige zoom
b) Corrie de schrijver (m/v/t) in mijn optiek een vrouw
c) de moeder van a)
d) gesprek met onze 14-jarige zoon.
Pa is ook aan tafel? Is Corrie de moeder, die over zichzelf schrijft “vraagt zijn moeder”?.
Samenstelling van vreemde en nederlandse woorden dienen van een koppelteken te zijn voorzien, dus smartphone-gebruik.
Gamen, onnodig anglicisme, gebeurt doorgaans op een intelligente telefoon, dus het nemen van minder pauzes doet het gebruik ervan toe- in plaats van afnemen,
Oordeel over het vonnis van de rechter: een magere 1 {zegge een); een dieptepunt in zijn oeuvre.
O ja, nog even dit: minder pauzes nemen vermindert wel degelijk het smartphonegebruik: gamen gebeurt doorgaans achter een computer of een gameconsole. In een pauze wendt de jongeman zich tot zijn smartphone. Minder pauzes, minder smartphonegebruk.
Dank L. voor de corrrecties. Spellingregels zijn dan kennelijk weer eens gewijzigd, a la de zwabberende regelgeving aangaande de panne(n)koek tussen-n.
Ik vonniste overigens niet, dat laat ik aan de edelachtbare over, en ik heb het sterke gevoel dat als ik heden voor een opvoedingstaak zou staan, dat zeker niet op de beschreven wijze zou gebeuren.
Regelmatig vraagt iemand mij van welk ras mijn hond is. We hebben geen idee: zij is een zwervertje uit Roemenië. Ze is een bescheiden hondje en als ze een onbekende hond tegenkomt gaat ze daar met een wijde boog omheen of verstopt zich achter mij. Thuis is ze de rust zelve.
Nu vroeg iemand of ze misschien een Duitse jachtterriër is. Thuis zoek ik dat op internet op. De gelijkenis is treffend: dat is ze! Ik lees de karakterbeschrijving: zelfverzekerd, dominant, agressief en moorddadig.
Moorddadig, toe maar. DSR kan de connectie met zo’n hondenbeest niet vinden op internet. De pointe is dan ook pover, zodat de vertelling het van de overdrijving moet hebben.
Toch schrijft de inzender best dragelijk. Hopelijk heeft ze binnenkort wel iets te vertellen.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
Na een afspraak in het land ben ik met de trein op weg naar mijn vaste werkplek in Amsterdam. Achter me is een moeder met een zoon gaan zitten. Ik heb ze niet gezien. Zo te horen is het jongetje een jaar of zeven-acht. Ze zitten een tijdje gezellig te kletsen, maar plotseling houdt het gepraat op. Het jongetje verbreekt de stilte en zegt met verbazing in de stem: „Mam, is dat joúw vruchtwater!?” Ik schrik en wil opstaan. Mam antwoordt een seconde later kalm: „Rustig maar jongen, voor jou is er ook sinaasappelsap.”
‘Na een afspraak in het land ben ik met de trein op weg naar mijn vaste werkplek in Amsterdam.’
………’
‘Na een afspraak in het land ben ik met de trein op weg naar mijn vaste werkplek in Amsterdam.’
Wat bezielt iemand om zoiets op te schrijven? Bij wie goed proeft blijven deze woorden nakleven als een haring die te lang in het zonnetje heeft gelegen.
Who cares? ‘Ik zit in de trein’ of iets beters van die strekking was voldoende geweest. En of de inzender nu naar het Rijksmuseum, de Wallen, zijn vaste werkplek of flexbureau gaat, doet er ook al niet toe. Hier spreekt iemand die vervult is van het belang zijner doen en laten en niet aarzelt daar tot in detail kond van te doen.
‘In het land’… dat hoor je alleen van politici die op werkbezoek gaan naar een boerderin in ‘de provincie’. Amsterdam hoort toch ook bij ‘het land’ zou je denken. Toch betwijfelt DSR of de inzender zelf Amsterdammer is, anders had ie ongetwijfeld ‘waar ik tevens domicilie heb gekozen’ aan zijn openingszin.
En zo gaat het maar door met pietepeuteren. ‘achter me is gaat zitten’ (lelijk lijdend trouwens)…’Ik heb ze niet gezien’. Nee, zelfs deze in Amsterdam werkzame landenbezoeker heeft geen ogen in zijn achterhoofd, we zien het opgelucht bevestigd.
Enfin, en zo strompeld het dus door naar de pointe -zucht-.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
Diederick (let op de ck) heeft het inderdaad nogal amechtig geconstrueerd opgeschreven. Die beginzin was zo leuker geweest (met hulp van de voorzet van onze vaste rechter):
‘Na een afspraak bij de boertjes en buitenlui (het simpele volk wil ook wel eens kinky), ben ik per spoor op weg naar mijn vaste afwerkplek op de I❤Amsterdamse wallen.’
In de digitale versie van de afgelopen dagen staan geen andere ikjes. In NRC-Next stond in het verleden nog wel eens een andere ikje maar ook daar nu exact dezelfde ikjes als hier gepubliceerd.
Ik loop met mijn dochter van drie maanden in de kinderwagen langs de singel in Utrecht. Een oudere dame achter een rollator komt naast me lopen. „Wat een mooie baby. Wat voor baby is het? Is het uw eerste?” „Leuk is ze, hè? Het is een meisje en ze is mijn eerste”, antwoord ik. De dame knikt en glimlacht. „Het gaat niet goed met mij”, vervolgt ze. „Ik mag niet meer thuis wonen van mijn dochter. Ik zit nu in het verpleegtehuis te wachten op mijn einde.” We lopen zwijgend enkele meters verder. Dan begint de dame weer te praten. „Wat een mooie baby. Wat voor baby is het? Is het uw eerste?”
Het voordeel van vergeetachtige mensen is, is dat je elke keer hetzelfde kunt vertellen. Het nadeel van vergeetachtige mensen is, is dat je elke keer hetzelfde moet vertellen.
DSR verwijst naar het Eindoordeel van eerder deze week over de tragiek van het ouder worden in de Eerste Wereld en verbindt en herhaalt bij deze de cijfermatige beoordeling.
De blogbaas mag dat best even copy-pasten als ie daar zin in heeft.
heerrozenwater 
Geheugen
Het was alweer twee jaar geleden dat de psychiater bij mijn moeder van 92 het geheugentestje had afgenomen. „Vindt u het goed dat we weer even kijken hoe het nu met uw geheugen gaat?”
Mijn moeder wilde wel meewerken: „Ga uw gang.”
„Ja”, zei de psychiater, „want ik lees hier in het verslag: dat de vorige keer was op 31 april 2016.”
Waarop mijn moeder direct antwoordde: „31 april bestaat niet, april heeft maar 30 dagen.” En ze het liedje begon te neuriën Dertig dagen heeft november, april, …”
Hanneke Klarenbeek-den Heijer
LikeLike
…en toen rekende ze het nog even op haar knokkels uit zeker, en dat allemaal zonder bril.
Oud worden in Nederland, wat een Eerste-Wereld-tragedie.
Eindoordeel: 3- (zegge: driemin)
LikeLike
Het liedje kende ik niet, de knokkelmethode wel.
Het Ikje had ik beter gevonden als het met de opmerking van moeders was geëindigd.
LikeGeliked door 1 persoon
Luv zo is het rijmpje verder
Mijn moeder deed het ook zo:
Dertig dagen heeft november
April, juni en september
De and’re hebben dertig en één
Behalve februari alleen
Die heeft er 4 maal 7
En in het schrikkeljaar
nog één daarneven
LikeGeliked door 1 persoon
Ah leuk!
De knokkelmethode onthou ik wel makkelijker. 😉
LikeLike
Zou dat van wie 31 april op zich al een test geweest zijn? Dat zou het gewicht van het Ik-je nihil maken.
LikeLike
Zit er dik in, je test met zo’n opmerking short term, long term, cognitieve toestand en mentaal reactievermogen in een klap.
LikeLike
Proefwerk
Het laatste proefwerk aardrijkskunde staat voor de deur, maar volgens mijn dochter kan er niets meer fout gaan. Het is namelijk ‘multiple choice’, legt zij mij uit. Op haar school is dat uitzonderlijk. „Maar multiple choice kan toch ook heel moeilijk zijn”, probeer ik nog. „Natuurlijk niet”, bijt ze terug, „het goede antwoord staat er toch ook tussen”.
Lucas Verweij
LikeLike
Ja dat klopt, Bij de laatste Algemene Rekentoets, stond de opgave:
Hoeveel is 43786 maal 31673
A. 1386829363
B. 1386835682
C. 1386833978
D. 1386831677
Omdat het juiste antwoord erbij staat weet je direct dat het antwoord C is
LikeLike
Nou, dan zullen we het wel zien zeker. Hore we nog hoe het is afgelopen?
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
LikeLike
Minderen
In de krant staat een artikel over mensen die hun smartphone niet meer gebruiken. Naar aanleiding hiervan volgt een gesprek aan tafel met onze 14-jarige zoon.
„Hoe zou jij je smartphonegebruik kunnen verminderen?”, vraagt zijn moeder.
Hij hoeft er nauwelijks over na te denken.
„Minder pauzes tijdens het gamen”, zegt hij. En neemt nog een hap.
Corrie van Ravenhorst
LikeLike
En we nemen nog een toastje.
Op zich een aardig exemplaar binnen een laagaangeschreven subgenre in de Ikjeswereld.
‘Naar aanleiding hiervan volgde een gesprek aan tafel…’ klinkt gortdroog.
Eindoordeel: een hele mooie 6+ (zegge: zesplus)
LikeLike
Niet eens met de schrijvende rechter.
“niet meer gebruiken”, maar wellicht ook niet minder?
We zitten aan tafel. Wie?
a) 14-jarige zoom
b) Corrie de schrijver (m/v/t) in mijn optiek een vrouw
c) de moeder van a)
d) gesprek met onze 14-jarige zoon.
Pa is ook aan tafel? Is Corrie de moeder, die over zichzelf schrijft “vraagt zijn moeder”?.
Samenstelling van vreemde en nederlandse woorden dienen van een koppelteken te zijn voorzien, dus smartphone-gebruik.
Gamen, onnodig anglicisme, gebeurt doorgaans op een intelligente telefoon, dus het nemen van minder pauzes doet het gebruik ervan toe- in plaats van afnemen,
Oordeel over het vonnis van de rechter: een magere 1 {zegge een); een dieptepunt in zijn oeuvre.
LikeLike
De zoon heeft twee moeders; Corrie is de levenspartner van de biologische moeder.
Volgens de Taaladviesdienst wordt bij een samenstelling met een Engels woord de hele bubs aan elkaar geschreven.
Gamen is inmiddels een geaccepteerd woord in het Nederlands, met Nederlandse vervoegingen en al.
Oordeel over het vonnis van Henk: een vette één.
LikeLike
O ja, nog even dit: minder pauzes nemen vermindert wel degelijk het smartphonegebruik: gamen gebeurt doorgaans achter een computer of een gameconsole. In een pauze wendt de jongeman zich tot zijn smartphone. Minder pauzes, minder smartphonegebruk.
LikeGeliked door 1 persoon
Dank Luvienna, voor de uitstekende verduidelijking/verheldering van het ikje. Ik snapte er eerlijk gezegd weinig van.
LikeLike
LikeGeliked door 1 persoon
Dank L. voor de corrrecties. Spellingregels zijn dan kennelijk weer eens gewijzigd, a la de zwabberende regelgeving aangaande de panne(n)koek tussen-n.
Ik vonniste overigens niet, dat laat ik aan de edelachtbare over, en ik heb het sterke gevoel dat als ik heden voor een opvoedingstaak zou staan, dat zeker niet op de beschreven wijze zou gebeuren.
LikeLike
Taal verandert voortdurend en spellingregels ook, deels om de veranderende taal bij te benen.
Welke opvoeding las jij uit het Ikje?
LikeLike
Hond
Regelmatig vraagt iemand mij van welk ras mijn hond is. We hebben geen idee: zij is een zwervertje uit Roemenië. Ze is een bescheiden hondje en als ze een onbekende hond tegenkomt gaat ze daar met een wijde boog omheen of verstopt zich achter mij. Thuis is ze de rust zelve.
Nu vroeg iemand of ze misschien een Duitse jachtterriër is. Thuis zoek ik dat op internet op. De gelijkenis is treffend: dat is ze! Ik lees de karakterbeschrijving: zelfverzekerd, dominant, agressief en moorddadig.
Annet Kooijman
LikeLike
Het is veel waarschijnlijker dat een zwervertje uit Roemenië een vuilnisbakkie is. In dat geval is de gelijkenis toeval. Gelukkig maar.
LikeLike
Moorddadig, toe maar. DSR kan de connectie met zo’n hondenbeest niet vinden op internet. De pointe is dan ook pover, zodat de vertelling het van de overdrijving moet hebben.
Toch schrijft de inzender best dragelijk. Hopelijk heeft ze binnenkort wel iets te vertellen.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
LikeGeliked door 1 persoon
Vruchtwater
Na een afspraak in het land ben ik met de trein op weg naar mijn vaste werkplek in Amsterdam. Achter me is een moeder met een zoon gaan zitten. Ik heb ze niet gezien. Zo te horen is het jongetje een jaar of zeven-acht. Ze zitten een tijdje gezellig te kletsen, maar plotseling houdt het gepraat op. Het jongetje verbreekt de stilte en zegt met verbazing in de stem: „Mam, is dat joúw vruchtwater!?” Ik schrik en wil opstaan. Mam antwoordt een seconde later kalm: „Rustig maar jongen, voor jou is er ook sinaasappelsap.”
Diederick Wildeman
LikeLike
‘Na een afspraak in het land ben ik met de trein op weg naar mijn vaste werkplek in Amsterdam.’
………’
‘Na een afspraak in het land ben ik met de trein op weg naar mijn vaste werkplek in Amsterdam.’
Wat bezielt iemand om zoiets op te schrijven? Bij wie goed proeft blijven deze woorden nakleven als een haring die te lang in het zonnetje heeft gelegen.
Who cares? ‘Ik zit in de trein’ of iets beters van die strekking was voldoende geweest. En of de inzender nu naar het Rijksmuseum, de Wallen, zijn vaste werkplek of flexbureau gaat, doet er ook al niet toe. Hier spreekt iemand die vervult is van het belang zijner doen en laten en niet aarzelt daar tot in detail kond van te doen.
‘In het land’… dat hoor je alleen van politici die op werkbezoek gaan naar een boerderin in ‘de provincie’. Amsterdam hoort toch ook bij ‘het land’ zou je denken. Toch betwijfelt DSR of de inzender zelf Amsterdammer is, anders had ie ongetwijfeld ‘waar ik tevens domicilie heb gekozen’ aan zijn openingszin.
En zo gaat het maar door met pietepeuteren. ‘achter me is gaat zitten’ (lelijk lijdend trouwens)…’Ik heb ze niet gezien’. Nee, zelfs deze in Amsterdam werkzame landenbezoeker heeft geen ogen in zijn achterhoofd, we zien het opgelucht bevestigd.
Enfin, en zo strompeld het dus door naar de pointe -zucht-.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
LikeGeliked door 1 persoon
Diederick (let op de ck) heeft het inderdaad nogal amechtig geconstrueerd opgeschreven. Die beginzin was zo leuker geweest (met hulp van de voorzet van onze vaste rechter):
‘Na een afspraak bij de boertjes en buitenlui (het simpele volk wil ook wel eens kinky), ben ik per spoor op weg naar mijn vaste afwerkplek op de I❤Amsterdamse wallen.’
LikeGeliked door 1 persoon
Ik zag gisteren op Twitter een eindexamen-Ikje dat leuk en to-the-point was. Het kwam uit de papieren krant. Hier (nog) niet gezien.
LikeLike
In de digitale versie van de afgelopen dagen staan geen andere ikjes. In NRC-Next stond in het verleden nog wel eens een andere ikje maar ook daar nu exact dezelfde ikjes als hier gepubliceerd.
LikeLike
Eigenaardig. Misschien was het een oude (er stond geen datum bij). Het was wel een actualiteit-relevant Ikje, over eindexamens.
LikeGeliked door 1 persoon
Kijk, ik heb hem gevonden. Een vals Ikje?
LikeGeliked door 1 persoon
Baby
Ik loop met mijn dochter van drie maanden in de kinderwagen langs de singel in Utrecht. Een oudere dame achter een rollator komt naast me lopen. „Wat een mooie baby. Wat voor baby is het? Is het uw eerste?” „Leuk is ze, hè? Het is een meisje en ze is mijn eerste”, antwoord ik. De dame knikt en glimlacht. „Het gaat niet goed met mij”, vervolgt ze. „Ik mag niet meer thuis wonen van mijn dochter. Ik zit nu in het verpleegtehuis te wachten op mijn einde.” We lopen zwijgend enkele meters verder. Dan begint de dame weer te praten. „Wat een mooie baby. Wat voor baby is het? Is het uw eerste?”
Bart Fortuin
LikeLike
Het voordeel van vergeetachtige mensen is, is dat je elke keer hetzelfde kunt vertellen. Het nadeel van vergeetachtige mensen is, is dat je elke keer hetzelfde moet vertellen.
LikeGeliked door 1 persoon
DSR verwijst naar het Eindoordeel van eerder deze week over de tragiek van het ouder worden in de Eerste Wereld en verbindt en herhaalt bij deze de cijfermatige beoordeling.
De blogbaas mag dat best even copy-pasten als ie daar zin in heeft.
LikeLike
Variatie op een helaas al te bekend thema:
http://www.drasties.com/drasties/comments/het-ikje-van-vandaag-alzheimer
LikeLike
Die van APD op 31 was echt meesterlijk!
Mijn hemel, zat ik hier 8 jaar geleden ook al? Niet gezond hoor…
LikeLike