Mijn zoon verhuist naar een nieuw onderkomen. Voor de boodschappen plunderen we de supermarkt en slepen zwaar beladen tassen terug naar de auto in de parkeergarage. Opeens glijd ik uit over een olievlek. Tassen scheuren open, blikjes rollen alle kanten op, en mijn enkel maakt een knappend geluid.
Dan stopt een grote, witte stationcar naast me. Het raampje glijdt geluidloos naar beneden. Nog verdwaasd van mijn val, hoop ik op hulp. Verwachtingsvol kijk ik de bestuurster aan terwijl de laatste muesli uit het gescheurde pak van me af rolt.
De vrouw zegt: „Ik wacht tot je opstaat. Dan kan ik de auto parkeren op de vrije plek.”
---Oh , meneer kan ik misschien daar parkeren?.....
Er zijn er onder ons, die vinden dat ze al genoeg hebben geslouwd in d’r leven, . Ze kochten in een vlaag van..”nooit meer…sjouwen” bij Gamma, een 2 wielig stapelen-maar. Spin er omheen. Klaar heb je de rest van je leven plezier van. 2. de olievlek. Dat je de eerste keer in je leven , geen olievlek in een garage verwacht…Soit…..Volgens mij leer je toch oppassen met in een garage lopen…Je kan niet weten……Blijft er van ’t verhaaltje weinig over om “van te leren”…..Oh de vrije parkeer ruimte, Als u bent opgekrabbeld, zet ik mijn auto daar….Ja, kan voorkomen. Morgen weer een ikje……?
Op een zonnige zondagmorgen fiets ik door de stad. Ik geniet van twee kleine meisjes die voor me fietsen, samen met hun moeder. Mijn gedachten dwalen af naar een verre toekomst waarin ik misschien ooit twee dochters op een fiets bij me zal hebben. Hoe leer je kinderen veilig fietsen in de verkeersjungle van Amsterdam? Wanneer we een rood stoplicht tegenkomen, stoppen de dochters en ik. De moeder sjeest vrolijk door rood. Een van haar dochters roept verontwaardigd: „Mam, je mag niet door rood rijden!” De moeder reageert: „Hier kan dat prima, kom maar.”
Schelto was toen net burgemeester. Wilde Mokum onder meer vanaf het fietszadel leren kennen. Stopt dus voor rood verkeerslicht. Dat was even wennen, Werd ter linker & ter rechter zijde ingehaald. Zo werkt dat. Dus.
Mijn vader, die in een huis voor mensen met een niet-aangeboren hersenbeschadiging woont, ging met medebewoners, als activiteit, peuken rapen in het bos.
Op een gegeven moment vertikte hij het nog mee te gaan naar het bos. Mijn moeder vroeg waarom hij dit weigerde. „Vroeger gingen we toch ook altijd samen beukennootjes rapen?”
Eigenaardig Ikje. Het lijkt af te sturen op een clou over de oorzaak van de weigering, maar blijkt iets heel anders. Vaak is het op het verkeerde been zetten van de lezer verrassend en grappig, maar hier werkt het niet.
De eindzin is noodzakelijk om te snappen wat de clou is, maar voelt aan als overbodig.
Ik dacht dat ik iets miste, maar de hele clou van dit ikje is dus dat moeder “beukennootjes” verstond in plaats van “peuken”? Da’s wel heel erg mager.
Vroeger op de lagere school noemden wij het trouwens neukebootjes, dat was pas lachuh.
Met de bedoeling snel vanuit de Oudezijds Achterburgwal op de Dam te komen, liepen we door een smalle steeg waar – tot lichte schrik en gêne van mijn twaalfjarige kleindochter – schaarsgeklede dames zich vlak achter hun ramen hadden uitgestald.
Haar jongere broertje vond het ook wel raar, maar hij was vooral verbaasd: „Wat proberen ze hier dan mee te bereiken? Moet je geld in een pet gooien, of zo?”
Mijn kleindochter Olivia (7) had gehoord over de schermloze vakantiedagen van onze drie prinsessen. Dat leek onze dochter en schoonzoon een goed idee. Aangekomen op hun vakantieadres in Oostenrijk moesten de ouders even een dag bijkomen van de vakantievoorbereidingen en de autorit dus werd er nog niet zo streng gekeken hoe de kinderen zich vermaakten. De volgende dag vroeg Olivia zich af: „Wanneer gaat onze zinloze vakantie nu in?”
Olivia heeft het gehoord en die licht papa en mama erover in? 🤔 En moeten we ‘zinloze’ opvatten als ironisch bedoeld door Olivia of heeft ze het verkeerd verstaan, of wat?
heerrozenwater 
Val
Mijn zoon verhuist naar een nieuw onderkomen. Voor de boodschappen plunderen we de supermarkt en slepen zwaar beladen tassen terug naar de auto in de parkeergarage. Opeens glijd ik uit over een olievlek. Tassen scheuren open, blikjes rollen alle kanten op, en mijn enkel maakt een knappend geluid.
Dan stopt een grote, witte stationcar naast me. Het raampje glijdt geluidloos naar beneden. Nog verdwaasd van mijn val, hoop ik op hulp. Verwachtingsvol kijk ik de bestuurster aan terwijl de laatste muesli uit het gescheurde pak van me af rolt.
De vrouw zegt: „Ik wacht tot je opstaat. Dan kan ik de auto parkeren op de vrije plek.”
Maria Verbraak
LikeLike
De ik-ik-ik-economie fraai verbeeld.
LikeGeliked door 1 persoon
Er zijn er onder ons, die vinden dat ze al genoeg hebben geslouwd in d’r leven, . Ze kochten in een vlaag van..”nooit meer…sjouwen” bij Gamma, een 2 wielig stapelen-maar. Spin er omheen. Klaar heb je de rest van je leven plezier van. 2. de olievlek. Dat je de eerste keer in je leven , geen olievlek in een garage verwacht…Soit…..Volgens mij leer je toch oppassen met in een garage lopen…Je kan niet weten……Blijft er van ’t verhaaltje weinig over om “van te leren”…..Oh de vrije parkeer ruimte, Als u bent opgekrabbeld, zet ik mijn auto daar….Ja, kan voorkomen. Morgen weer een ikje……?
LikeLike
Fiets
Op een zonnige zondagmorgen fiets ik door de stad. Ik geniet van twee kleine meisjes die voor me fietsen, samen met hun moeder. Mijn gedachten dwalen af naar een verre toekomst waarin ik misschien ooit twee dochters op een fiets bij me zal hebben. Hoe leer je kinderen veilig fietsen in de verkeersjungle van Amsterdam? Wanneer we een rood stoplicht tegenkomen, stoppen de dochters en ik. De moeder sjeest vrolijk door rood. Een van haar dochters roept verontwaardigd: „Mam, je mag niet door rood rijden!” De moeder reageert: „Hier kan dat prima, kom maar.”
Laura ter Steeg
LikeLike
De laatste zin is misschien niet overbodig maar zonder had ik het Ikje beter gevonden.
LikeLike
“De moeder sjeest vrolijk door” zou een sterke laatste zin zijn geweest.
LikeGeliked door 1 persoon
Schelto was toen net burgemeester. Wilde Mokum onder meer vanaf het fietszadel leren kennen. Stopt dus voor rood verkeerslicht. Dat was even wennen, Werd ter linker & ter rechter zijde ingehaald. Zo werkt dat. Dus.
LikeLike
Foutmelding
De telefoon verstoort de vroege ochtend. Op de display zien we een onbekend nummer. De luidspreker gaat aan.
Een Indiër van de Windows Help Desk meldt dat onze computer een foutmelding geeft.
„Aha”, hoor ik mijn man zeggen, „Welke? Ik heb er veertien.” De Indiër aarzelt even. „Allemaal”, zegt hij dan.
„Vreemd,” antwoordt mijn man. „Ik heb er toch echt maar één.”
„You dirty liar”, klinkt het terug door de luidspreker.
Mijn man vraagt nog of ’t vandaag mooi weer is in Calcutta, maar de Help Desk heeft het gesprek al beëindigd.
Ardy Stegeman
LikeLike
Nou, nou, Ardy, die man van jou is me der eentje!
LikeGeliked door 1 persoon
Op Youtube zijn veel “Tech support scammer bedrogen” filmpjes te vinden:
LikeGeliked door 1 persoon
Peuken
Mijn vader, die in een huis voor mensen met een niet-aangeboren hersenbeschadiging woont, ging met medebewoners, als activiteit, peuken rapen in het bos.
Op een gegeven moment vertikte hij het nog mee te gaan naar het bos. Mijn moeder vroeg waarom hij dit weigerde. „Vroeger gingen we toch ook altijd samen beukennootjes rapen?”
Ze had hem al die tijd verkeerd verstaan.
Elias Brand
LikeLike
Eigenaardig Ikje. Het lijkt af te sturen op een clou over de oorzaak van de weigering, maar blijkt iets heel anders. Vaak is het op het verkeerde been zetten van de lezer verrassend en grappig, maar hier werkt het niet.
De eindzin is noodzakelijk om te snappen wat de clou is, maar voelt aan als overbodig.
LikeLike
Mijn moeder die hardhorend is vroeg waarom hij dit weigerde: „Vroeger gingen we toch ook altijd samen beukennootjes rapen?”
LikeLike
Ik snap de clou wel maar ik vind het een krom Ikje.
LikeLike
Uiteraard maar ik probeerde het ikje te verbeteren door de laatste zin eruit te gooien.
LikeLike
Ah, op die fiets! 😉
LikeLike
Wie het weet mag het zeggen
LikeLike
Ik dacht dat ik iets miste, maar de hele clou van dit ikje is dus dat moeder “beukennootjes” verstond in plaats van “peuken”? Da’s wel heel erg mager.
Vroeger op de lagere school noemden wij het trouwens neukebootjes, dat was pas lachuh.
LikeGeliked door 1 persoon
Onbegrip
Met de bedoeling snel vanuit de Oudezijds Achterburgwal op de Dam te komen, liepen we door een smalle steeg waar – tot lichte schrik en gêne van mijn twaalfjarige kleindochter – schaarsgeklede dames zich vlak achter hun ramen hadden uitgestald.
Haar jongere broertje vond het ook wel raar, maar hij was vooral verbaasd: „Wat proberen ze hier dan mee te bereiken? Moet je geld in een pet gooien, of zo?”
Wilfried Dierick
LikeLike
Vakantie
Mijn kleindochter Olivia (7) had gehoord over de schermloze vakantiedagen van onze drie prinsessen. Dat leek onze dochter en schoonzoon een goed idee. Aangekomen op hun vakantieadres in Oostenrijk moesten de ouders even een dag bijkomen van de vakantievoorbereidingen en de autorit dus werd er nog niet zo streng gekeken hoe de kinderen zich vermaakten. De volgende dag vroeg Olivia zich af: „Wanneer gaat onze zinloze vakantie nu in?”
Liesbeth van Gelder
LikeLike
Olivia heeft het gehoord en die licht papa en mama erover in? 🤔 En moeten we ‘zinloze’ opvatten als ironisch bedoeld door Olivia of heeft ze het verkeerd verstaan, of wat?
LikeLike
Verkeerd onthouden, lijkt me het meest waarschijnlijke. Het schermloze initiatief kwam van Olivia zelf, dus geen reden tot ironie.
LikeLike
Geen idee waar dit over gaat, maar ik heb besloten me daar verder niet druk over te maken.
LikeLike
🙂 Schermloos = zonder smartphone
LikeLike
Aha, nu snappikum, bedankt.
LikeLike