We staan met onze drie jongens op het Domplein in Utrecht. In de warme zomervakantie zijn er veelvuldig ijsjes gegeten. Mijn zoon van vier staat naar het verzetsmonument te kijken. Het is een vrouw met een fakkel die bestaat uit meerdere delen. Vervolgens vraagt hij waarom die mevrouw 5 hoorntjes op elkaar heeft en maar 1 bolletje.
Dit komt omdat de bolletjes schaars waren in de oorlog en de hoorntjes niet. De Duitsers waren namelijk verzot op Kügelchen maar hielden niet zo van Hörnchen
Mijn man kreeg recentelijk op zijn werk van verschillende vrouwen te horen dat hij een mansplainer is. Met mijn opmerking dat dat niet waar is omdat hij gewoon een wijsneus is zonder aanzien des persoons of – in dit geval – sekse, is hij bijzonder tevreden.
Zwaar in de dip op een recente prachtige zonnige dag fietste ik over ons dorp. Mijn gemoedstoestand had te maken met de plotsdood van mijn geliefde enkele weken daarvoor.
Uit ’t schijnbaar niets klonk opeens achter me vrolijk, véél te vrolijk en wel erg overdreven naar mijn verdrietige zin: „La vie est belle!”
Ik fietste grumpy door en hoorde ’t nogmaals roepen, maar nu zo dichtbij dat ik begreep dat ’t voor mij bedoeld was. Een enthousiaste vrouw, met kindje achterop, fietste mij voorbij en toen pas begreep ik dat ze in de slipstream mijn eau de parfum had opgesnoven en herkend: La Vie Est Belle; een kadootje van mijn overleden vriend met op dat moment ook voor mij een vrolijke nawerking!
…Alas, over ons dorp..dat is voor E.T of d’almachtige…..de jaren , blijken uhn tol te eisen…..ik snap het niet…..ook niet als ik aantekeningen maak……het voordeel der twijfel….La vie est belle…..ik opteer meestal…As time goes by….uit Casablanca..volgende verhaaltje…
Even voor de volledigheid: RSB, ons dazende dwaallicht, is niet zelf op de proppen gekomen met zijn opmerking over ‘over het dorp’ fietsen. Tim, zijn tegenvoeter aan gene zijde van de schutting, is hem daarin voorgegaan.
‘Over het dorp’ is overigens een courante uitdrukking in sommige niet-randstedelijke delen van het land, maar dat belet met name de Amsterdammers niet om zich te beperken tot hun eigen gebiedje. Laaglandamerikanen zijn het.
…..Wie in der vredesnaam Tim mag zijn, een onduidelijke bronvermelding, ..ik kan & wil daar verder niets mee. Dan mijn opmerking opde tijdlijn plaatsen, enig persoon ging mij voor..het zal me een zorg zijn wie mij voor is, dan wel volgt…Een commentaar met een motief, dat mij enigszins ontgaat. Ik stel ten overvloede dat de omgevings beschrijving niet zo relevant is….het gaat mij , eerder om wat mijn reactie zou kunnen zijn in het voorval als beschreven.
Het commentaar van dsr geeft een aardig beeld van de belangstelling van dsr, vergelijken van, conclusies, deze posten, En dat is dan weer een bevestigig van de onstuitbare creativiteit van dsr. Het zal je buurman maar zijn , die , aanbelt…Hallo buur, ik heb wat gevonden op het net..zeer interessant. Luister…..
RSB is juist die buur. APD heeft die man nog eens uit louter goeiigheid een rubriek ter beschikking gesteld, waar hij zijn op het internet gevonden schatten kon rangschikken, als kleurplaten op een koelkast – en dan dacht RSB dat ie zelf een artiest met creatieve inbreng was -milde glimlachicoon-
Wat een merkwaardige verteltrant – een uitputtingsslag vanwege de gekunsteldheid, met merkwaardige woordkeuzes en contrasten.
Bij een ‘dip’, hoe zwaar ook, denkt DSR aan niets ernstigers dan een paar dagen slecht weer – of aan iets om de borrelbloemkooltjes op smaak te brengen. ‘Plotsdood’ doet dan weer denken aan een matige vinding van Van Kooten en De Bie. ‘Grumpy’, ‘slipsteam’, ‘vrolijke nawerking’? Tsja…
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
Oh, en dan de overbodige uitleggerij: het ‘schijnbare’ niets, ‘opgesnoven en herkend’… en ‘eau de’ parfum ruik je, herken je en benoem je natuurlijk op meters afstand.
Voor mij weegt het zwaarst of de gebeurtenis het navertellen waard is. Of het krakkemikkig naverteld wordt maakt me een stuk minder uit. Hetzelfde geldt voor muziek, goeie muziek via een supersonische geluidsinstallatie of een krakend transistorradiootje blijft goeie muziek. Voor mij dan.
Het is een afweging. Een non-event kan heel mooi worden beschreven, terwijl de weergave van een belangrijke gebeurtenis aan kracht kan inboeten door de slechte weergave. Inhoudelijke kwaliteit kan tot op zekere hoogte een slechte verteltrant compenseren, en andersom – maar het zijn geen communicerende vaten.
Wat betreft HR’s beeldspraak: het is hier geen kwestie van een goede of slechte geluidsinstallatie, maar van een zangeres die valszingt. Dan is het zelfs een opgave om naar Mozart te luisteren (en er werd ons bepaald geen Mozart voorgeschoteld, laten we wel wezen.)
Eens met DSR maar er is niks mis met mijn beeldspraak. Je kunt heel goed het krakende speakertje van een antiek transistorradiootje vergelijken met de verkleefde stembanden van een oud vrouwtje. In beide gevallen komt er een rottig geluid uit.
Mijn moeder van 85 gaat een paar dagen bij een oude jeugdvriendin logeren. Ze durft niet goed meer te rijden op haar onbekende wegen en schakelt mijn broer in. Hij komt haar op een avond ophalen. Onderweg geeft de stem van de gps de te volgen route aan. Mijn moeder: „Goh, die vrouw maakt ook wel lange uren.”
Ach nee toch…’let jij maar op de weg, dan roer ik de benzine wel’. Niet netjes om een oude dame op te offeren aan zo’n n magere pointje.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
Een oudere heer met wandelstok, overhemd en spencer spreekt me aan op straat. Hij wijst met zachte glimlach en bibberige hand: „Mooie hond heeft u. Een Drentsche patrijs. Ik heb er vijf gehad in mijn leven.” Hij vertelt hoe moeilijk het steeds was afscheid te nemen. Maar de onvoorwaardelijke liefde van de dieren hebben hem veel gebracht. De laatste hond heeft hij bij een gezin moeten onderbrengen, het uitlaten werd hem te zwaar. Er verschijnt een waterige glans in z’n ogen. Dan grijpt hij ineens naar z’n borst. Z’n hart, denk ik in een flits; te geëmotioneerd. Vanonder de spencer haalt hij een microfoontje vandaan. „Telefoontje, deze moet ik nemen.”
Beetje afgezaagde maar wel grappige pointe, met wat te veel beschrijving. Spekkig noemen we dat ik Eindoordeelsjargon, maar een verademing vergeleken bij de valse symphonie van gisteren.
Eindoordeel: 6.5+ (zegge: zeseneenhalfplus)
Ons rechtertje is in een genereuze bui, een cijfer in het voldoendebereik is al een tijdje geleden, als ik het me goed herinner. Het zal het weekend wel wezen.
heerrozenwater 
Hoorntje
We staan met onze drie jongens op het Domplein in Utrecht. In de warme zomervakantie zijn er veelvuldig ijsjes gegeten. Mijn zoon van vier staat naar het verzetsmonument te kijken. Het is een vrouw met een fakkel die bestaat uit meerdere delen. Vervolgens vraagt hij waarom die mevrouw 5 hoorntjes op elkaar heeft en maar 1 bolletje.
Sophie-Charlotte Snoeijs
LikeLike
Je moet even denken, maar alla.
LikeLike
Dit komt omdat de bolletjes schaars waren in de oorlog en de hoorntjes niet. De Duitsers waren namelijk verzot op Kügelchen maar hielden niet zo van Hörnchen
LikeGeliked door 2 people
😆
LikeLike
Wijsneus
Mijn man kreeg recentelijk op zijn werk van verschillende vrouwen te horen dat hij een mansplainer is. Met mijn opmerking dat dat niet waar is omdat hij gewoon een wijsneus is zonder aanzien des persoons of – in dit geval – sekse, is hij bijzonder tevreden.
Coby van Dijk
LikeLike
😀
LikeLike
Wat is in godesnaam een mansplainer???
LikeLike
Dat zou ik graag aan je uitleggen, maar jij bent geen vrouw.
LikeLike
😆
LikeLike
😀 😀
LikeLike
Is er toevallig een womansplainer in de zaal?
LikeLike
Nee, toevallig niet. :-p
LikeLike
Verdorie!
LikeLike
😜
LikeLike
Alas,
bijzonder tevreden
100 % ikje voor Apiedapie-Ik-heb -het – zo – met mijzelf- getroffen. Alle prikkel tot vernieuwing..Foetsie….Brrrrrrrr
LikeLike
La vie est belle
Zwaar in de dip op een recente prachtige zonnige dag fietste ik over ons dorp. Mijn gemoedstoestand had te maken met de plotsdood van mijn geliefde enkele weken daarvoor.
Uit ’t schijnbaar niets klonk opeens achter me vrolijk, véél te vrolijk en wel erg overdreven naar mijn verdrietige zin: „La vie est belle!”
Ik fietste grumpy door en hoorde ’t nogmaals roepen, maar nu zo dichtbij dat ik begreep dat ’t voor mij bedoeld was. Een enthousiaste vrouw, met kindje achterop, fietste mij voorbij en toen pas begreep ik dat ze in de slipstream mijn eau de parfum had opgesnoven en herkend: La Vie Est Belle; een kadootje van mijn overleden vriend met op dat moment ook voor mij een vrolijke nawerking!
Dinise Gimbrère
LikeGeliked door 1 persoon
Kweenie hoor… ik zou denk ik in tranen zijn uitgebarsten.
LikeLike
…Alas, over ons dorp..dat is voor E.T of d’almachtige…..de jaren , blijken uhn tol te eisen…..ik snap het niet…..ook niet als ik aantekeningen maak……het voordeel der twijfel….La vie est belle…..ik opteer meestal…As time goes by….uit Casablanca..volgende verhaaltje…
LikeLike
Even voor de volledigheid: RSB, ons dazende dwaallicht, is niet zelf op de proppen gekomen met zijn opmerking over ‘over het dorp’ fietsen. Tim, zijn tegenvoeter aan gene zijde van de schutting, is hem daarin voorgegaan.
‘Over het dorp’ is overigens een courante uitdrukking in sommige niet-randstedelijke delen van het land, maar dat belet met name de Amsterdammers niet om zich te beperken tot hun eigen gebiedje. Laaglandamerikanen zijn het.
LikeLike
…..Wie in der vredesnaam Tim mag zijn, een onduidelijke bronvermelding, ..ik kan & wil daar verder niets mee. Dan mijn opmerking opde tijdlijn plaatsen, enig persoon ging mij voor..het zal me een zorg zijn wie mij voor is, dan wel volgt…Een commentaar met een motief, dat mij enigszins ontgaat. Ik stel ten overvloede dat de omgevings beschrijving niet zo relevant is….het gaat mij , eerder om wat mijn reactie zou kunnen zijn in het voorval als beschreven.
Het commentaar van dsr geeft een aardig beeld van de belangstelling van dsr, vergelijken van, conclusies, deze posten, En dat is dan weer een bevestigig van de onstuitbare creativiteit van dsr. Het zal je buurman maar zijn , die , aanbelt…Hallo buur, ik heb wat gevonden op het net..zeer interessant. Luister…..
LikeLike
RSB is juist die buur. APD heeft die man nog eens uit louter goeiigheid een rubriek ter beschikking gesteld, waar hij zijn op het internet gevonden schatten kon rangschikken, als kleurplaten op een koelkast – en dan dacht RSB dat ie zelf een artiest met creatieve inbreng was -milde glimlachicoon-
LikeLike
Wat een merkwaardige verteltrant – een uitputtingsslag vanwege de gekunsteldheid, met merkwaardige woordkeuzes en contrasten.
Bij een ‘dip’, hoe zwaar ook, denkt DSR aan niets ernstigers dan een paar dagen slecht weer – of aan iets om de borrelbloemkooltjes op smaak te brengen. ‘Plotsdood’ doet dan weer denken aan een matige vinding van Van Kooten en De Bie. ‘Grumpy’, ‘slipsteam’, ‘vrolijke nawerking’? Tsja…
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
LikeLike
Oh, en dan de overbodige uitleggerij: het ‘schijnbare’ niets, ‘opgesnoven en herkend’… en ‘eau de’ parfum ruik je, herken je en benoem je natuurlijk op meters afstand.
LikeLike
Maar de gebeurtenis op zich is toch bijzonder aardig? Of is dat voor een Ikje van geen belang?
LikeLike
Misschien kun je het beschouwen als een niet onaardig verhaal (wat minder is dan een aardig verhaal) maar slecht geschreven?
LikeLike
Voor mij weegt het zwaarst of de gebeurtenis het navertellen waard is. Of het krakkemikkig naverteld wordt maakt me een stuk minder uit. Hetzelfde geldt voor muziek, goeie muziek via een supersonische geluidsinstallatie of een krakend transistorradiootje blijft goeie muziek. Voor mij dan.
LikeGeliked door 1 persoon
Het is een afweging. Een non-event kan heel mooi worden beschreven, terwijl de weergave van een belangrijke gebeurtenis aan kracht kan inboeten door de slechte weergave. Inhoudelijke kwaliteit kan tot op zekere hoogte een slechte verteltrant compenseren, en andersom – maar het zijn geen communicerende vaten.
Wat betreft HR’s beeldspraak: het is hier geen kwestie van een goede of slechte geluidsinstallatie, maar van een zangeres die valszingt. Dan is het zelfs een opgave om naar Mozart te luisteren (en er werd ons bepaald geen Mozart voorgeschoteld, laten we wel wezen.)
LikeLike
Eens met DSR maar er is niks mis met mijn beeldspraak. Je kunt heel goed het krakende speakertje van een antiek transistorradiootje vergelijken met de verkleefde stembanden van een oud vrouwtje. In beide gevallen komt er een rottig geluid uit.
LikeGeliked door 2 people
Oh-oh-oh, wat zijn ze het toch weer met elkaar eens. Pik&Plak, twee handen op een buik.
LikeLike
Wie met wie?
LikeLike
Goeie vraag!
LikeLike
Stem
Mijn moeder van 85 gaat een paar dagen bij een oude jeugdvriendin logeren. Ze durft niet goed meer te rijden op haar onbekende wegen en schakelt mijn broer in. Hij komt haar op een avond ophalen. Onderweg geeft de stem van de gps de te volgen route aan. Mijn moeder: „Goh, die vrouw maakt ook wel lange uren.”
Monique Koning
LikeLike
De eerste dat moes met zoon en de GPS aan in de auto zit?
LikeLike
Ik ga er vanuit dat moes een grapje maakte.
LikeGeliked door 1 persoon
Het lijkt me een uiterst moeizame beschrijving van een prangende ervaring.
LikeLike
Ach nee toch…’let jij maar op de weg, dan roer ik de benzine wel’. Niet netjes om een oude dame op te offeren aan zo’n n magere pointje.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
LikeLike
Hond
Een oudere heer met wandelstok, overhemd en spencer spreekt me aan op straat. Hij wijst met zachte glimlach en bibberige hand: „Mooie hond heeft u. Een Drentsche patrijs. Ik heb er vijf gehad in mijn leven.” Hij vertelt hoe moeilijk het steeds was afscheid te nemen. Maar de onvoorwaardelijke liefde van de dieren hebben hem veel gebracht. De laatste hond heeft hij bij een gezin moeten onderbrengen, het uitlaten werd hem te zwaar. Er verschijnt een waterige glans in z’n ogen. Dan grijpt hij ineens naar z’n borst. Z’n hart, denk ik in een flits; te geëmotioneerd. Vanonder de spencer haalt hij een microfoontje vandaan. „Telefoontje, deze moet ik nemen.”
Louël de Jong
LikeLike
Beetje afgezaagde maar wel grappige pointe, met wat te veel beschrijving.
LikeLike
Maar ik laat het officiële Oordeel uiteraard aan de Rechter.
LikeLike
Beetje afgezaagde maar wel grappige pointe, met wat te veel beschrijving. Spekkig noemen we dat ik Eindoordeelsjargon, maar een verademing vergeleken bij de valse symphonie van gisteren.
Eindoordeel: 6.5+ (zegge: zeseneenhalfplus)
LikeLike
Ons rechtertje is in een genereuze bui, een cijfer in het voldoendebereik is al een tijdje geleden, als ik het me goed herinner. Het zal het weekend wel wezen.
LikeLike