Nee, lieve mensen, het ligt niet aan jullie toestel, er is (nog) geen ikje beschikbaar gesteld door de NRC. Ik ben in onderhandeling met de verantwoordelijke afdeling.
Bas van Vuren
Het is me niet duidelijk wat iets van vorige week in op deze thread doet.
De Schrijvende Rechter
Het actieleus ikje staat in de digitale/papieren NRC versie van vandaag. Het lijkt erop dat het tweede ikje van afgelopen vrijdag voor maandag was bedoeld.
Bovenstaande reactie van DSR staat nu verweesd bij de gekjes. Lummel heeft namelijk míjn reactie, waarin ik verwijs naar het actieleus-ikje, verwijderd.
Je hebt gelijk dsr. Ik heb het dus in de prullenbak gegooid.
Ik heb in de de online versie gekeken en geen ikje gevonden.
lummel
Na al die jaren weet lummel nog steeds niet het verschil tussen de online versie en de digitale/papieren versie.
Lummel is een kontenlikker van het zuiverste water. Hij zorgt ervoor om de kont te likken van degene die volgens hem gaat winnen, of populair is. In het verleden heeft hij de meest smerige dingen over DSR (jawel),Timmerark en RSB (“Moddersloot”) gezegd. Die reacties zijn nog op mijn site aan te treffen, maar te onbeduidend om op te zoeken.
Bas van Vuren
Kontenlikker van het zuiverste water, daar schrik ik van, maar dat hij de meest smerige dingen over DSR heeft gezegd, dat geloof ik graag.
Allianties komen en gaan in het benauwde ikjes-wereldje. Kan ik van mee praten 🙂
Qua zoomuurtje: in principe een leuk idee, maar het was met hem alleen maar tergend saai, ik was er doorgaans al na tien minuten klaar mee, maar bleef beleefdheidshalve hangen totdat ik echt moest gaan eten, hetgeen soms de waarheid was. Lummel wilde boeken en wijn bespreken, maar had daarbij de meest burgerlijke smaak die ik ooit ben tegengekomen. Hij was voortdurend op zoek naar bevestiging …
Een eigenwijze brutale ex-Amsterdammer op zoek naar bevestiging en dan ook nog snobbish én oersaai.
Hij is zichzelf niet of al die jaren nooit geweest. 😦
Ad en DSR waren wel leuke gesprekspartners, maar goed, die namen het net zoals ik niet al te serieus.
Geloof ik ook graag. Ad en DSR zijn in elk geval geen kontenlikkers.
Jaloezie; ik zie hem nog door de spijlen van de poort van onze oprit gluren, destijds, en zelf op weg naar een schimmelig appartementje in het armere gedeelte van de stad. Het enige dat we destijds deelden was de zondagmarkt. Voor de rest twee werelden. Gelukkig maar.
Je beschrijving lijkt rechtstreeks uit een sprookje van Andersen of een verhaal van Charles Dickens te komen. Heb je natuurlijk als metafoor bedoeld, een allegorische schets van lummel.
Neen, niet allegorisch. Ik zou er adressen bij kunnen vermelden, doe ik natuurlijk niet. En ook foto’s van voormelde poort, oprit en schimmelappartementje, maar ook dat doe ik niet. Man man, wat doe ik weer interessant.
Die hele scene waarin lummel dus jaloers door de spijlen van het hek naar het landhuis van Bas gluurde speelde zich dus níet af in Europa.
Dan blijft alleen nog Florida over. Of hebben ze daar geen schimmelappartementjes?
Bijzonder, iemand móet Frankrijk geïnformeerd hebben over dit marge-blog (blog-sur-la-marge).
De laatste twee dagen krijgen we namelijk weer bezoek uit Frankrijk! Wekenlang geen Franse kippetjes (petits poulets) gezien en opeens tientallen per dag.
Lummel zoekt voortdurend naar de goedkeuring van DSR, maar die krijgt hij slechts mondjesmaat. Als een monarch laat DSR de viering van het 800-jubileum (opgezet door lummel) zich welgevallen.
Zelfs een bedankje kan er niet vanaf.
En dan, uit het niets, komt er een complimentje van de monarch voor een werkelijk aartslelijke header:
Wat een prachtige headerfoto hebben we trouwens! Is ’t gemaakt door een AI-artiest?
DSR
Zo hou je je onderdanen scherp!
Hier die aartslilleke header van Limmel:
De AI artiest term komt overigens van Bas. Toont feilloos aan hoe nauwkeurig DSR de twee buurtblogs in de gaten houdt.
Voor de reünie van de bevallings-pufcursus, namen we ons eenjarige kroost mee naar het babytoneelstuk Mèh in Amsterdam. Al meezingend op de mèhlodie kon je je kind wegwijs maken op de boerderij. Makkie, dacht ik na menig kinderboerderijbezoek. Maar ook hier bleek ik me flink te hebben vergist. Ik wees mijn zoontje op de babykoetjes die te zien waren op het podium. Ik werd verbeterd door andere toeschouwers, dat het lammetjes waren. En mochten het koeien zijn, dan waren het kalfjes.
Ongeveer 30 minuten voorstelling + 15 minuten spelen in het decor. Dat laatste lijkt me gaaf, ideetje voor volwassenen voorstellingen as well? Lekker zelf aan het kruis in de Nieuwe DeLaMar
Bas van Vuren
Wow, een echte city mom! Ik had er wel eens eentje in de verte voorbij zien bakfietsen, maar durfte nooit goed te kijken. Superinteressant om nu eens te horen hoe hun dagelijks leven eruitziet.
Goed dat de onwetendheid aan de wortel word bestreden. Hoe vaak kinderen wel niet wordt wijsgemaakt dat een leeuw een tijger is en vice versa. Zit het eenmaal mis, dan hebben ze er als volwassene nog hinder van.
Kroost slaat trouwens op meerdere kinderen uit hetzelfde gezin. Als je er maar eentje hebt, moet je iets anders verzinnen.
De Schrijvende Rechter
Om eenjarig kroost naar een toneelstuk te brengen lijkt me een beetje aan de vroege kant. Maar ja, er zijn inmiddels 8-jarigen die grootmeesters verslaan in schaken …
Ik schrijf levensverhalen voor uitvaarten en heb zodoende een beetje ervaring met de bonte revolutie binnen de crematiemuziek. Live Tiroler jodelen, een cd vol denderend overvliegende ooorlogsvliegtuigen, rappende kleinkinderen: alles voor de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie. Nu sprak ik laatst nabestaanden die zó ongemakkelijk leken dat ik me afvroeg hoe extreem hún muzikale keus dan wel niet was: „Oma wou graag Mieke Telkamp met Waarheen Waarvoor. Mag dat nog?”
Trees Roose
Naast dat het een niksje is vind ik dat inzendster een vreselijke schrijfstijl heeft.
Als levensverhalenschrijfster zou ik toch even een schrijfcursus gaan doen.
Oei, het zal je vak maar zijn, dacht ik meteen. Maar goed, mijn eigen reclamebanner is al sinds jaar en dag “voor al uw stukjes”, dus ik moet niet zeuren als het een keer op mijn pad komt. *huiver icoon
Ja, Mieke Telkamp (grinnik, ik schreef echt per ongeluk Mieke Kerkhof) is zeker welkom op uitvaarten, ze biedt troost en daar gaat het om. Het hoeft geen feestje te zijn, de zaal hoeft – zolang we het Songfestival nog niet gewonnen hebben – niet te gaan hakken.
Die drie ooo’s van ooorlog vind ik wel moooi, duuurt allemaal te lang die ooorlogen oooveral.
Bas van Vuren
Over Mieke Kerkhof gesproken, ze was bij MISCHA! en raakte natuurlijk niet uitgepraat over haar gynecologenpraktijk.
Olaf van B&B vol liefde is voor is voor Mieke een inspiratiebron. Hij bewijst voor haar dat aardig zijn het meeste oplevert.
Mieke is zelf té zelfverzekerd om aardig gevonden te worden. De wankelplaat, muziek die mensen steun geeft in moeilijke tijden kwam niet aan bod. Want Mieke wankelt nooit.
Leuk weetje: Mieke valt eerst en vooral op getrouwde heterovrouwen. Die zijn, gevaarlijke uitspraak zei ze, het mooiste.
Ben je bij leven aan de Ik-jesdokter ontkomen, krijgt de dichtende doodgraver je alsnog te pakken!
Ondertussen blijkt maar weer wat een bont gezelschap de serial-inzenders zijn. Laatst bezig in het Groninger Forum bij Adriaan van Dis, nu weer bij de crematie-oven. Wat zou volgende week brengen?
Vogelverzinners annex grafdansers annex tietenliedschrijvers, krabbelaars aan de rafelranden van het medialandschap – ze hebben hier allemaal hun opwachting gemaakt.
Een rusteloos bestaan, op zoek naar (h)erkenning van het grote publiek, zichzelf voortstuwend met bewonderenswaardige ijver die echter een gebrek aan geest en brille nooit volledig kan compenseren.
En dan natuurlijk altijd met fier opgestoken dikke duim. Want ook hier vraagt DSR zich weer af of de kleinkinderen zich werkelijk zo schaapachtig hebben opgesteld als beschreven.
De Schrijvende Rechter
Lummel zit vol onderdrukte agressie. Als een ikje je niet aanstaat kun je dat toch ook op een beschaafde manier kenbaar maken?
Lulkoek met dik boter, dit ikje. Netjes bij elkaar verzonnen door een slechte veelschrijfster.
Vier volleybalvelden in een sporthal is best veel en regelmatig rollen ballen van buurwedstrijden ons veld in en wordt de rally stilgelegd om blessures te vermijden. Laatste wedstrijd kwam behalve de bal ook een speelster ons veld in getuimeld. Het zag er heftig uit, een bezorgde teamgenoot stond vlakbij en ontfermde zich over de jonge vrouw. Het was echt ernstig, ze kon haar hoofd niet meer bewegen. Ze leek wat te willen zeggen maar haar stem ging verloren in het rumoer. Mijn teamgenoot boog zich nog verder voorover, en verstond haar toen: hij stond op haar haren.
Jeroen Dijkmeijer
Langdradig verteld dit voorvalletje van niks. Maar goed, Jeroen is het kwijt. Ik raad de onfortuinlijke volleybalster iets aan tegen lange haren: haarband (om het hoofd), haar (om de vlecht of paardenstaart), muts (over het hoofd) of schaar en scheerapparaat (boven).
Bas van Vuren
Bas bedankt me uitvoerig voor de link naar de podcast met Mieke Kerkhof. Voor deze link naar een podcast met Adriaan van Dis zal hij me dan wel eeuwig dankbaar zijn!
Mijn vrouw en ik waren een boswandeling aan het maken aan de hand van een routebeschrijving. De opdracht was ‘zijpaden negeren en op de eerste kruising van paden links af’. Na een aantal zijpaden gepasseerd te hebben dacht ik iets verderop een kruising te zien en ik vroeg mijn vrouw: „Is dat een kruising?” Op dat moment passeerde ons net een mevrouw met een hond en zij reageerde werkelijk als door een wesp gestoken: „Dat ís geen kruising, dat is een Franse bulldog! Een Franse!” Zwaar gepikeerd liep ze weg, ons verbijsterd achterlatend.
Martin Gerritsen
Zo jammer, dat “ons verbijsterd achterlatend”, de klassieke veelvoorkomende fout. Maar goed, Martin had het Tekstblad met instructies voor het schrijven van een goed ikje nog niet gelezen. Vanaf volgende week gaat het niveau zeker omhoog.
Inmiddels doet zich in Nederland wel de vraag voor, wat is precies een kruising? Dus niet als je een zijpad tegenkomt, ook niet als je op een T-splitsing stuit waar je alleen links of rechts kunt. Moet het echt zowel rechtdoor als een zijpad links en een zijpad rechts zijn en moeten die in elkaars verlengde liggen? Gelukkig hebben veel mensen een hond om thuis te komen.
Als 12-jarige ontdekte ik thuis, verstopt achter een rij in de boekenkast, twee foldertjes met seksuele voorlichting: een voor jongens en een voor meisjes. Met mijn twee beste vriendinnen bestudeerde ik de inhoud. We zaten voor het eerst in een gemengde klas op de middelbare school, dus vooral het jongensboekje lazen we met rode oortjes. Het advies aan die stakkertjes was om een liedje te gaan fluiten als ze een stijve piemel kregen. Wij meisjes hebben daar jaren plezier om gehad; ook wel gehekeld als „de slappe lach”
Margreet Tordoir-Kreugel
Kijk, zo leer je nog eens wat op de vroege zaterdagochtend. Ik dacht onmiddellijk dat het “stakkerdje” moest zijn, met een d, maar het mag dus allebei. En met dank aan Wikipedia en Synoniemendinges weet ik nu waar het woord vandaan komt: uit het Noors, in de betekenis van “stumper” voor het eerst aangetroffen in het jaar 1871, ontleend aan het IJslands staf karl (“stok-man”), een landloper, een zwerver.
Qua eindzin een gemiste kans, Margreet Tordoir-Kreugel. Had geschreven dat jullie nog jaren daarna de slappe lach kregen telkens als je een jongetje hoorde fluiten en hij was wel goed geweest. Show, don’t tell en never underestimate your reader.
Bas van Vuren
Het mag dan wel de Week van de Lentekriebels zijn geweest maar van zoiets laten de krokussen toch hun kopjes hangen.
Toevoeging van de leeftijd van de inzender was op z’n plaats geweest.
En ‘piemel’ is en blijft een woord voor mensen die er zelf geen hebben en/of niet weten wat ze ermee aanmoeten.
De Schrijvende Rechter
Bij de gekjes heerst grote verwarring door de recente wijzigingen in de tekstopmaak. 😮
Gelukkig beschikken ze over een bekwame blogmanager die kalm blijft en met duidelijke instructies komt. 😎📝
DSR wilde recht en kreeg schuin. Pawi wilde schuin en kreeg recht.
Ik heb pawi’s reactie kunnen verbeteren, maar die van DSR niet. Ik begrijp er geen snars van.
lummel
Iets heel anders. Een maand geleden deed lummel een krachtige oproep aan zijn mede-gekjes om hier niet langer mee te lezen.
Een kleine actie mijnerzijds om te zien of hij zich aan zijn eigen oproep houdt werd meteen door lummel opgemerkt:
Ik zie ook dat ik tijdens het gepruts DSR net zo’n streep heb bezorgd als herowa wanneer hij stukjes knipt en plakt. Ik zie vandaag dat hij daar zelfs een reactie van mij verzint om daarna de reactie van een sneer te voorzien. Niets blijkt heilig voor die vent.
lummel
Inderdaad gepruts maar afgezien daarvan: pawi is het gelukkig wél met me eens, ze noemt het net als ik een “kleine” actie:
Die zelfverzonnen Franse zin bij HR heb ik ook gezien en ik denk maar zo, dat hij daarmee een plezier wil doen aan zijn mede-roddeltante BvV. Een kleine en ietwat benepen actie, nu er geen kans is op hoor en wederhoor.
pawi
Dat “ietwat benepen” lijkt me onjuist maar belangrijker waarom beweert tante Pollewop dat er momenteel geen ruimte is voor hoor en wederhoor?
Ik raak vaak compleet in de war door haar uitspraken!
heerrozenwater 
Het actieleus ikje staat in de digitale/papieren NRC versie van vandaag. Het lijkt erop dat het tweede ikje van afgelopen vrijdag voor maandag was bedoeld.
Bovenstaande reactie van DSR staat nu verweesd bij de gekjes. Lummel heeft namelijk míjn reactie, waarin ik verwijs naar het actieleus-ikje, verwijderd.
Na al die jaren weet lummel nog steeds niet het verschil tussen de online versie en de digitale/papieren versie.
LikeLike
Bas gaf vorige week een aardige karakterschets van onze geboren Amsterdammer:
Kontenlikker van het zuiverste water, daar schrik ik van, maar dat hij de meest smerige dingen over DSR heeft gezegd, dat geloof ik graag.
Allianties komen en gaan in het benauwde ikjes-wereldje. Kan ik van mee praten 🙂
Een eigenwijze brutale ex-Amsterdammer op zoek naar bevestiging en dan ook nog snobbish én oersaai.
Hij is zichzelf niet of al die jaren nooit geweest. 😦
Geloof ik ook graag. Ad en DSR zijn in elk geval geen kontenlikkers.
Je beschrijving lijkt rechtstreeks uit een sprookje van Andersen of een verhaal van Charles Dickens te komen. Heb je natuurlijk als metafoor bedoeld, een allegorische schets van lummel.
Heel mooi!
LikeLike
Neen, niet allegorisch. Ik zou er adressen bij kunnen vermelden, doe ik natuurlijk niet. En ook foto’s van voormelde poort, oprit en schimmelappartementje, maar ook dat doe ik niet. Man man, wat doe ik weer interessant.
LikeLike
In welke stad mag je toch wel verklappen?
LikeLike
Nee, gaan we niet doen. Voor mij is privacy heilig, wat een eikels sommigen ook zijn, hun gegevens zijn bij mij veilig.
LikeLike
Dat siert je Bas. Discretie staat ook bij mij hoog in het vaandel.
Zou lummel het bezwaarlijk vinden als je verklapt in welk land dat schimmelappartementje zich bevond?
Il faut sûrement le savoir?
LikeLike
Mag ik dan wel naar het werelddeel raden? Europa?
Als deze reactie een likeje krijgt weet ik genoeg.
LikeLike
Geen like-je gekregen van Bas. 😦
Die hele scene waarin lummel dus jaloers door de spijlen van het hek naar het landhuis van Bas gluurde speelde zich dus níet af in Europa.
Dan blijft alleen nog Florida over. Of hebben ze daar geen schimmelappartementjes?
Bijzonder, iemand móet Frankrijk geïnformeerd hebben over dit marge-blog (blog-sur-la-marge).
De laatste twee dagen krijgen we namelijk weer bezoek uit Frankrijk! Wekenlang geen Franse kippetjes (petits poulets) gezien en opeens tientallen per dag.
Lummel zoekt voortdurend naar de goedkeuring van DSR, maar die krijgt hij slechts mondjesmaat. Als een monarch laat DSR de viering van het 800-jubileum (opgezet door lummel) zich welgevallen.
Zelfs een bedankje kan er niet vanaf.
En dan, uit het niets, komt er een complimentje van de monarch voor een werkelijk aartslelijke header:
Zo hou je je onderdanen scherp!
Hier die aartslilleke header van Limmel:
De AI artiest term komt overigens van Bas. Toont feilloos aan hoe nauwkeurig DSR de twee buurtblogs in de gaten houdt.
LikeGeliked door 1 persoon
City mom
Voor de reünie van de bevallings-pufcursus, namen we ons eenjarige kroost mee naar het babytoneelstuk Mèh in Amsterdam. Al meezingend op de mèhlodie kon je je kind wegwijs maken op de boerderij. Makkie, dacht ik na menig kinderboerderijbezoek. Maar ook hier bleek ik me flink te hebben vergist. Ik wees mijn zoontje op de babykoetjes die te zien waren op het podium. Ik werd verbeterd door andere toeschouwers, dat het lammetjes waren. En mochten het koeien zijn, dan waren het kalfjes.
Ana Roëll
Schakende 8-jarige kinderen die volwassen grootmeesters verslaan, hoe kan dat? (nos.nl)
LikeGeliked door 1 persoon
Crematiemuziek
Ik schrijf levensverhalen voor uitvaarten en heb zodoende een beetje ervaring met de bonte revolutie binnen de crematiemuziek. Live Tiroler jodelen, een cd vol denderend overvliegende ooorlogsvliegtuigen, rappende kleinkinderen: alles voor de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie. Nu sprak ik laatst nabestaanden die zó ongemakkelijk leken dat ik me afvroeg hoe extreem hún muzikale keus dan wel niet was: „Oma wou graag Mieke Telkamp met Waarheen Waarvoor. Mag dat nog?”
Trees Roose
Over Mieke Kerkhof gesproken, ze was bij MISCHA! en raakte natuurlijk niet uitgepraat over haar gynecologenpraktijk.
Olaf van B&B vol liefde is voor is voor Mieke een inspiratiebron. Hij bewijst voor haar dat aardig zijn het meeste oplevert.
Mieke is zelf té zelfverzekerd om aardig gevonden te worden. De wankelplaat, muziek die mensen steun geeft in moeilijke tijden kwam niet aan bod. Want Mieke wankelt nooit.
Leuk weetje: Mieke valt eerst en vooral op getrouwde heterovrouwen. Die zijn, gevaarlijke uitspraak zei ze, het mooiste.
https://open.spotify.com/episode/28ilk2FxSC5UltS4q1sZnH?si=0Byl4OavRYaBLhtA2ElEnA
Lummel zit vol onderdrukte agressie. Als een ikje je niet aanstaat kun je dat toch ook op een beschaafde manier kenbaar maken?
LikeLike
Rumoer
Vier volleybalvelden in een sporthal is best veel en regelmatig rollen ballen van buurwedstrijden ons veld in en wordt de rally stilgelegd om blessures te vermijden. Laatste wedstrijd kwam behalve de bal ook een speelster ons veld in getuimeld. Het zag er heftig uit, een bezorgde teamgenoot stond vlakbij en ontfermde zich over de jonge vrouw. Het was echt ernstig, ze kon haar hoofd niet meer bewegen. Ze leek wat te willen zeggen maar haar stem ging verloren in het rumoer. Mijn teamgenoot boog zich nog verder voorover, en verstond haar toen: hij stond op haar haren.
Jeroen Dijkmeijer
Bas bedankt me uitvoerig voor de link naar de podcast met Mieke Kerkhof. Voor deze link naar een podcast met Adriaan van Dis zal hij me dan wel eeuwig dankbaar zijn!
https://open.spotify.com/episode/4wlhxJdxpWMDh1onhJMGw3?si=0c04951459a44d88
Zelden een onbenulliger commentaar van DSR op een ikje gehoord, het lijkt wel alsof hij de diepste geheimen van een slapende goudvis analyseert.
LikeGeliked door 1 persoon
Kruising
Mijn vrouw en ik waren een boswandeling aan het maken aan de hand van een routebeschrijving. De opdracht was ‘zijpaden negeren en op de eerste kruising van paden links af’. Na een aantal zijpaden gepasseerd te hebben dacht ik iets verderop een kruising te zien en ik vroeg mijn vrouw: „Is dat een kruising?” Op dat moment passeerde ons net een mevrouw met een hond en zij reageerde werkelijk als door een wesp gestoken: „Dat ís geen kruising, dat is een Franse bulldog! Een Franse!” Zwaar gepikeerd liep ze weg, ons verbijsterd achterlatend.
Martin Gerritsen
Ja, er zit veel boosheid in lummel:
DSR is ook boos (boos op Bas) maar hij formuleert het tenminste wél grappig:
LikeLike
Advies
Als 12-jarige ontdekte ik thuis, verstopt achter een rij in de boekenkast, twee foldertjes met seksuele voorlichting: een voor jongens en een voor meisjes. Met mijn twee beste vriendinnen bestudeerde ik de inhoud. We zaten voor het eerst in een gemengde klas op de middelbare school, dus vooral het jongensboekje lazen we met rode oortjes. Het advies aan die stakkertjes was om een liedje te gaan fluiten als ze een stijve piemel kregen. Wij meisjes hebben daar jaren plezier om gehad; ook wel gehekeld als „de slappe lach”
Margreet Tordoir-Kreugel
Bij de gekjes heerst grote verwarring door de recente wijzigingen in de tekstopmaak. 😮
Gelukkig beschikken ze over een bekwame blogmanager die kalm blijft en met duidelijke instructies komt. 😎📝
Iets heel anders. Een maand geleden deed lummel een krachtige oproep aan zijn mede-gekjes om hier niet langer mee te lezen.
Een kleine actie mijnerzijds om te zien of hij zich aan zijn eigen oproep houdt werd meteen door lummel opgemerkt:
Inderdaad gepruts maar afgezien daarvan: pawi is het gelukkig wél met me eens, ze noemt het net als ik een “kleine” actie:
Dat “ietwat benepen” lijkt me onjuist maar belangrijker waarom beweert tante Pollewop dat er momenteel geen ruimte is voor hoor en wederhoor?
Ik raak vaak compleet in de war door haar uitspraken!
LikeLike