Eindelijk ga ik naar de sportschool. Ik sport nooit. Ik krijg een uitgebreide intake: bloeddruk, kracht, hartslag. Aan het einde van de intake zegt de instructeur: „Heb je vroeger aan topsport gedaan? Je hebt echt een topconditie.” Thuis, op mijn werk, aan mijn vrienden, overal vertel ik trots over mijn topsportprestatie. De week erop gaat het poortje bij de sportschool niet open. „Verhoeven…”, zegt de instructeur, „daar was wat mee… O ja, uw hartslagmeter was defect.”
Ardienne Verhoeven
Een niet onaardig begin van de ikjesweek. Geen dijenkletser maar dat hoeft ook niet. Dragelijk geschreven, dat is al heel wat vandaag de dag.
Bas van Vuren
Aardige anecdote, vlot geschreven maar ook even snel weer vergeten. De aanwas van het pantheon der klassiekers is nagenoeg tot stilstand gekomen.
Dat poortje komt er wel wat ongemakkelijk aan te pas en de reactie van de instructeur geeft te denken.
Als je iemand iets op de mouw hebt gespeld over diens gezondheid en conditie zet je dat toch zo snel mogelijk recht ipv dat van de omstandigheden af te laten hangen?
De inzender kan anders wel wegens gebleken succes blijven volharden in haar sedentaire levenswijze of juist onvoorbereid gaan marathondraven.
Regelmatig leid ik een kerkdienst in het zorgcentrum. Het gros van de bewoners is 75 plus en sommigen zijn verdwaald in het geheugen. Voor de dienst komt één van hen naar me toe, buigt zich vertrouwelijk voorover en fluistert: „Het paard gaat van stal!” Het gebeurt wel vaker dat een verward iemand zomaar iets roept. Maar dan bedenk ik dat hij ooit boer is geweest en kijk hem vriendelijk na. Even later schiet hij mij opnieuw aan. „Kent u de uitdrukking niet? Het paard gaat van stal.” Ik schud mijn hoofd en hij glimlacht: „Uw gulp staat open, dominee…”
Cees Baan
“Verdwaald in het geheugen …” Mooi gezegd. Had bij het Herinneringenconcert van de stichting Alzheimer Nederland niet misstaan.
Qua uitdrukking over het paard dat van stal gaat houd ik het toch op “verward”. De boer weet niet meer precies waar de klepel hangt, denk ik. Maar goed, waar is Boer’nsmurf als je hem nodig hebt.
Bas van Vuren
Dat vraagt lummel zich ook af. Hij maakt alvast gedienstig plaats voor DSR:
Een boer-met-dominee-ikje. Die is eerst voor DSR.
lummel
Nou, daar sta je dan. Iedereen verwacht nu dat DSR wel eens goudstukken zal poepen. Ik heb het geval doorgestuurd aan Boer’nsmurf en hou jullie op de hoogte. (…) Ondertussen is DSR kriegel van dat zalvende toontje, met ’t vriendelijk nakijken en toegeglimlach.
De Schrijvende Rechter
Vijf sterren voor dit ikje. De zelfspot van de inzender met zijn meewarige vriendelijkheid, de clou. En als toegift een uitdrukking die ik ook niet kende.
pawi
Een unicum! DSR stelt zich kwetsbaar op en staat open voor een andere mening:
Pawi brengt DSR tot een milder inzicht: de meewarige, oh zo herkenbare domineesvriendelijkheid werkt hier inderdaad als zelfspot.
De Schrijvende Rechter
Ad Hok, le plus intelligent du groupe:
Leuk ikje, wel. Overigens lijkt het mij correcter om te zeggen “Uw staldeur staat open”. Of het paard er gebruik van zal maken, valt nog te bezien.
Ad Hok
DSR vervalt dan al snel weer in zijn aanmatigende houding en doet nodeloos ingewikkeld:
Bij staande uitdrukkingen is de vraag wat al dan niet correcter zou zijn een gepasseerd station.
En dan nog. De vergelijking tussen een paard en hetgeen zich achter de gulp bevindt, lijkt me treffender dan de parallel tussen een staldeur en een gulp.
De Schrijvende Rechter
Mij lijken beide vergelijkingen even treffend, maar ja, wat boeit het?
EEr worden in ons wooncomplex in Maastricht een aantal appartementen bij gebouwd. De bouwvakkers die daar mee bezig zijn komen uit Polen, Hongarije of Bulgarije. Een praatje maken gaat moeilijk. De ouderen proberen het met Duits, bij de jongeren wil Engels nog weleens lukken. Als ik de stukadoor voorzichtig vraag of hij ook al een beetje Nederlands spreekt, is het antwoord in onvervalst Maastrichts: „Mê jông…. al 62 joar”.
Jan van Eyk
Irritant, elke zin is een nieuwe paragraaf. Of is dat ook Maastrichts?
Bas van Vuren
Het sleetse “NRC-abonnee ontmoet eenvoudige” thema van DSR levert opnieuw een tamelijk vlakke reactie op:
Opnieuw een tamelijk vlak stukje. Als we op de Ik-jesrubriek af moeten gaan, gebeurt er kennelijk niks meer in Nederland.
Van Ik-jes waarin het woord ‘onvervalst’ voortkomt, hebben we bijna nooit iets goeds te verwachten. Volksfiguur zegt iets, en zelden is ’t iets bijzonders.
De Schrijvende Rechter
Herinnert me aan een uitgekauwd, bleek stukje vlees naast het bord van mijn oma die met haar kunstgebit een biefstukje niet meer helemaal weg kon werken.
In Portugal raak ik in gesprek met een serveerster, die mij vraagt of ik Braziliaan ben. Ik vertel haar dat ik Nederlander ben maar ooit drie jaar in Sao Paulo heb gewoond. Wanneer ze hoort dat ik ook een aantal jaren in Eindhoven heb gewoond, wordt ze heel enthousiast. „Daar heb ik als scholiere gelogeerd bij een familie in het kader van een uitwisseling. Misschien kent u die mensen dan wel”. Als ik vraag naar de naam van die familie, zegt ze blij: „Jansen!”
Ferdinand Crijns
Het Portugees dat ze in Brazilië spreken is inderdaad tamelijk kenmerkend. Hoor je meteen dat het geen ABB is. Verder is het een huis-tuin-en-keuken vakantiegesprekje van niks. Je moet er bij geweest zijn, denken we dan en nemen nog een slok koffie.
Bas van Vuren
Het Braziliaanse Portugees klinkt zo lekker smoezend. Zoals broer en zus Gilberto dat doen.
Misschien was het wel een smoesje van de serveerster en was ze uit op een date. Het is niet echt een Ikje om van je stoel te rollen.
DSR kan het niet laten, wederom een venijnig prikje onder water naar Basje van Vuren:
De inzender laat ons weten dat hij toch een heel behoorlijk mondje Braziliaans-Portugees spreekt. Zijn verblijf in Sao Paulo was waarschijnlijk als kind, want anders is het nagenoeg onmogelijk om met een moedertaalspreker te worden verward.
Net als vogelaars hebben wereldburgers de neiging de boel een beetje aan te dikken. E.e.a. heeft zich waarschijnlijk in het echt afgespeeld op een terras in Bielefeld.
De Schrijvende Rechter
Maar Bielefeld? Onmogelijk! Oh wacht, er is een terras… nu snap ik het.
Leuk ikje, vind ik. Grappige pointe.
Blijkbaar ben ik niet veel gewend.
pawi
DSR, neem nu eindelijk eens een voorbeeld aan pawi. Ze is zo bescheiden en nederig, dat is pas echte klasse!
In mijn V6-klas gaat het over de Oscarwinnende Hoyte van Hoytema. „Gaaf eigenlijk, zo’n naam”, zegt iemand. „In Franeker heb je het planetarium van Eise Eisinga”, weet iemand anders. En ook: „Had je in de Tweede Kamer niet die ene van D66? Sjoerd Sjoerdsma?” De hockeyfans joelen in koor: „Taeke Taekema!” Als ik wil uitleggen waar zo’n naam vandaan komt, roept iemand vanaf de achterste rij: „Gemiste kans dit, meneer. Waarom hebben uw vader en moeder u geen Otto genoemd?”
Thomas Otte
En Thomas hoort dit voor het eerst? Opvallend dat het de hele week al meer gaat over de naam dan over de prestatie van Hoyte, dat prachtige camerawerk. Had Jan Janssen daar nou ook last van toen hij in 1968 de Tour won?
Bas van Vuren
Dat V6-klas mag ook wel VWO 6 zijn. Het heeft me even geduurd om te beseffen waarom dit Ik-je me tegenstaat zonder wrevel op te wekken. Het is gewoon melig, onschuldig maar zoutloos, met een tamelijk anticlimactische ontknoping.
De Schrijvende Rechter
Voor een keertje volledig eens met De Schrijvende Rechter en daarom deze lofzang, gezongen door mijn nichtjes:
Ladies and gentlemen, get ready to ignite There’s a man in town who’s gonna set things right He’s got a pen in hand, and a fire in his soul The Writing Judge is here, gonna take control
(Oh-oh-oh, oh-oh) Judging words with a sharp eye (Oh-oh-oh, oh-oh) Giving praise or making people cry (Oh-oh-oh, oh-oh)
He’s the king of the NRC
(Oh-oh-oh, oh-oh) The Writing Judge, you better believe
[Chorus]
Here he comes, in the ring of words Gonna read your Ikjes, gonna make ‘em burn The Writing Judge, he’s got the power and the might He’s gonna rock the Ikjes section all night
(Oh-oh-oh, oh-oh) The Writing Judge, he won’t back down (Oh-oh-oh, oh-oh)
He’s gonna turn your words around
(Oh-oh-oh, oh-oh) So if you wanna make your mark, give it your all
(Oh-oh-oh, oh-oh) The Writing Judge, he’s the one to call
Mijn neef wilde niet achterblijven en maakte deze versie.
Tijdens de wekelijkse lecture van mijn master, voerden we een discussie met alle internationale studenten en de professor. Het enige andere Nederlandse meisje uit de klas kreeg het woord. Ze vertelde, in het Engels, over de rol die de Europese Unie aanneemt in de Oekraïne-oorlog. De klas gevuld met internationals begon hard te lachen. Ze sprak namelijk vol zelfverzekerheid over the European Onion.
Santje Heinen
Niet echt fijnzinnig om daarover hardop te lachen. Maar zo zijn ze, zo worden ze opgeleid en opgevoed. Later komen deze mensen in het parlement en het management.
Maar goed, het zijn studenten en het meisje staat hopelijk niet op een bangalijst.
Bas van Vuren
Worden er bij sportwedstrijden Europese paddenstoelen gegeten?
Bij sportwedstrijden zijn er ook European Champignons
Ilona
Wederom eens met DSR. Het moet geen gewoonte worden!
‘De lecture van mijn master’ ….een onbedoeld pleidooi tegen Engels als voertaal in het hoger onderwijs als dit het resultaat is.
Die niet-voetballende internationale spreken doorgaans met een flink accent, zoals het niet-moedertaalsprekers betaamd, dus het hard gelach verbaast me.
De Schrijvende Rechter
Santje Heinen tekent de gebeurtenis op, blinkt daarin niet uit maar lummel ziet haar shinen:
Het is weer eens een “kijk-mij-eens-ikje”. En dat soort ikje bestaat voornamelijk uit het kleineren van anderen. Als je om zelf te shinen de middelmatigheid van anderen nodig hebt, verbleken je zonnestralen wel heel erg.
lummel
Had liever de spelfout (zelfverzekerheid) in het ikje opgemerkt, lummel. Dan had jíj kunnen shinen!
Ad Hok, hilarisch:
Hahaha, die Santje! Iemand die iets verkeerd uitspreekt in een vreemde taal! Dat is toch uniek, dat moet in de krant. Hilarious!
Wat spelfouten betreft: het valt me op dat taalkundige Ilona het niet meer aandurft om de meest gruwelijke spelfouten van DSR (betaamd!) te verbeteren…of heeft zij de moed opgegeven?
heerrozenwater 
Topsportniveau
Eindelijk ga ik naar de sportschool. Ik sport nooit. Ik krijg een uitgebreide intake: bloeddruk, kracht, hartslag. Aan het einde van de intake zegt de instructeur: „Heb je vroeger aan topsport gedaan? Je hebt echt een topconditie.” Thuis, op mijn werk, aan mijn vrienden, overal vertel ik trots over mijn topsportprestatie. De week erop gaat het poortje bij de sportschool niet open. „Verhoeven…”, zegt de instructeur, „daar was wat mee… O ja, uw hartslagmeter was defect.”
Ardienne Verhoeven
LikeLike
Paard
Regelmatig leid ik een kerkdienst in het zorgcentrum. Het gros van de bewoners is 75 plus en sommigen zijn verdwaald in het geheugen. Voor de dienst komt één van hen naar me toe, buigt zich vertrouwelijk voorover en fluistert: „Het paard gaat van stal!” Het gebeurt wel vaker dat een verward iemand zomaar iets roept. Maar dan bedenk ik dat hij ooit boer is geweest en kijk hem vriendelijk na. Even later schiet hij mij opnieuw aan. „Kent u de uitdrukking niet? Het paard gaat van stal.” Ik schud mijn hoofd en hij glimlacht: „Uw gulp staat open, dominee…”
Cees Baan
Dat vraagt lummel zich ook af. Hij maakt alvast gedienstig plaats voor DSR:
Een unicum! DSR stelt zich kwetsbaar op en staat open voor een andere mening:
Ad Hok, le plus intelligent du groupe:
DSR vervalt dan al snel weer in zijn aanmatigende houding en doet nodeloos ingewikkeld:
Mij lijken beide vergelijkingen even treffend, maar ja, wat boeit het?
LikeLike
Tja, wat boeit het, inderdaad. Kennelijk genoeg om er hier nog over door te hinniken.
LikeLike
Inderdaad, hier hinniken we vrolijk door terwijl er bij de gekjes juist een stilte is gevallen (un ministre passe par là).
Het kan soms raar lopen in het leven!
LikeLike
Praatje maken
EEr worden in ons wooncomplex in Maastricht een aantal appartementen bij gebouwd.
De bouwvakkers die daar mee bezig zijn komen uit Polen, Hongarije of Bulgarije.
Een praatje maken gaat moeilijk. De ouderen proberen het met Duits, bij de jongeren wil Engels nog weleens lukken.
Als ik de stukadoor voorzichtig vraag of hij ook al een beetje Nederlands spreekt, is het antwoord in onvervalst Maastrichts: „Mê jông…. al 62 joar”.
Jan van Eyk
Het sleetse “NRC-abonnee ontmoet eenvoudige” thema van DSR levert opnieuw een tamelijk vlakke reactie op:
Herinnert me aan een uitgekauwd, bleek stukje vlees naast het bord van mijn oma die met haar kunstgebit een biefstukje niet meer helemaal weg kon werken.
LikeLike
Uitwisseling
In Portugal raak ik in gesprek met een serveerster, die mij vraagt of ik Braziliaan ben. Ik vertel haar dat ik Nederlander ben maar ooit drie jaar in Sao Paulo heb gewoond. Wanneer ze hoort dat ik ook een aantal jaren in Eindhoven heb gewoond, wordt ze heel enthousiast. „Daar heb ik als scholiere gelogeerd bij een familie in het kader van een uitwisseling. Misschien kent u die mensen dan wel”. Als ik vraag naar de naam van die familie, zegt ze blij: „Jansen!”
Ferdinand Crijns
DSR kan het niet laten, wederom een venijnig prikje onder water naar Basje van Vuren:
Maar Bielefeld? Onmogelijk! Oh wacht, er is een terras… nu snap ik het.
DSR, neem nu eindelijk eens een voorbeeld aan pawi. Ze is zo bescheiden en nederig, dat is pas echte klasse!
LikeLike
Gemiste kans
In mijn V6-klas gaat het over de Oscarwinnende Hoyte van Hoytema. „Gaaf eigenlijk, zo’n naam”, zegt iemand. „In Franeker heb je het planetarium van Eise Eisinga”, weet iemand anders. En ook: „Had je in de Tweede Kamer niet die ene van D66? Sjoerd Sjoerdsma?” De hockeyfans joelen in koor: „Taeke Taekema!” Als ik wil uitleggen waar zo’n naam vandaan komt, roept iemand vanaf de achterste rij: „Gemiste kans dit, meneer. Waarom hebben uw vader en moeder u geen Otto genoemd?”
Thomas Otte
Voor een keertje volledig eens met De Schrijvende Rechter en daarom deze lofzang, gezongen door mijn nichtjes:
“The Writing Judge” (ja, een heus MP-drietje!)
Ladies and gentlemen, get ready to ignite
There’s a man in town who’s gonna set things right
He’s got a pen in hand, and a fire in his soul
The Writing Judge is here, gonna take control
(Oh-oh-oh, oh-oh)
Judging words with a sharp eye
(Oh-oh-oh, oh-oh)
Giving praise or making people cry
(Oh-oh-oh, oh-oh)
He’s the king of the NRC
(Oh-oh-oh, oh-oh)
The Writing Judge, you better believe
[Chorus]
Here he comes, in the ring of words
Gonna read your Ikjes, gonna make ‘em burn
The Writing Judge, he’s got the power and the might
He’s gonna rock the Ikjes section all night
(Oh-oh-oh, oh-oh)
The Writing Judge, he won’t back down
(Oh-oh-oh, oh-oh)
He’s gonna turn your words around
(Oh-oh-oh, oh-oh)
So if you wanna make your mark, give it your all
(Oh-oh-oh, oh-oh)
The Writing Judge, he’s the one to call
Mijn neef wilde niet achterblijven en maakte deze versie.
LikeGeliked door 1 persoon
Internationaal
Tijdens de wekelijkse lecture van mijn master, voerden we een discussie met alle internationale studenten en de professor. Het enige andere Nederlandse meisje uit de klas kreeg het woord. Ze vertelde, in het Engels, over de rol die de Europese Unie aanneemt in de Oekraïne-oorlog. De klas gevuld met internationals begon hard te lachen. Ze sprak namelijk vol zelfverzekerheid over the European Onion.
Santje Heinen
Worden er bij sportwedstrijden Europese paddenstoelen gegeten?
Wederom eens met DSR. Het moet geen gewoonte worden!
Santje Heinen tekent de gebeurtenis op, blinkt daarin niet uit maar lummel ziet haar shinen:
Had liever de spelfout (zelfverzekerheid) in het ikje opgemerkt, lummel. Dan had jíj kunnen shinen!
Ad Hok, hilarisch:
LikeLike
Wat spelfouten betreft: het valt me op dat taalkundige Ilona het niet meer aandurft om de meest gruwelijke spelfouten van DSR (betaamd!) te verbeteren…of heeft zij de moed opgegeven?
LikeGeliked door 1 persoon
Ik las eroverheen, ben al blij als ik zélf dat soort fouten niet maak. 🙂
Het is gezellig bij de gekjes nu DSR lief is, en Ilona wil die gezelligheid niet verstoren.
LikeLike