Achterkleindochter van mijn vriendin, nog geen vierenhalf jaar, speelt in een hoekje van de verjaardagstuin. Ze wil aandacht van haar opa’s en roept hen: „Opa Paul! Opa Ron!” Dan vraagt ze mij: „Ben jij ook opa?” „Nee, ik ben geen opa.” „Wat ben jij dan?” „Ik ben Onno.” „O, dus dan ben jij gewoon jezelf!”
Opa?
Achterkleindochter van mijn vriendin, nog geen vierenhalf jaar, speelt in een hoekje van de verjaardagstuin. Ze wil aandacht van haar opa’s en roept hen: „Opa Paul! Opa Ron!” Dan vraagt ze mij: „Ben jij ook opa?” „Nee, ik ben geen opa.” „Wat ben jij dan?” „Ik ben Onno.” „O, dus dan ben jij gewoon jezelf!”
Onno van Hest
LikeLike
Afgezien van het gebruikelijke, algemene euvel dat kinder-Ik-je heet, is dit een buitengewoon flauw&laf stukje.
Kleuterlogica moet hier voor wijsheid doorgaan: “dus dan ben jij gewoon jezelf”.
Dat is geen inzicht, maar een tautologie met kinderlijk stempel.
Eindoordeel: 6,0 (zegge: zes).
LikeLike