Lekkernij
Op onze rondtocht door Zuid-Europa verzamelen we de lokale lekkernijen. Voor mij zijn dat de Amaretti-bitterkoekjes uit Toscane, voor mijn kinderen de opgerolde wafeltjes uit Frankrijk die zij ‘sigaretjes’ noemen. Op een lokaal terras krijg ik geschrokken blikken van een Nederlandse familie als ik tegen mijn 9-jarige dochter zeg: „Als jij de Amaretto voor mij overlaat, mag jij zo een paar sigaretjes.”
Pokémon
Onze oppas (62 jaar) is op vakantie in Ermelo. Zij checkt op haar mobiele telefoon de aantekening met de straatnaam waar ze haar auto heeft geparkeerd. Een jongen komt naar haar toe en zegt behulpzaam: „de Pokémon’s zijn aan de andere kant van de straat, mevrouw.”
Fastfood
Met vakantie in Florida in de Verenigde Staten zeuren de kleintjes regelmatig om een bezoek aan een fastfoodketen. Vrolijk worden we daar als ouders niet van. Maar goed, om de fijne vakantiesfeer te bewaren moet er af en toe een concessie gedaan worden.
En juist dán is er geen hamburger-restaurant in de buurt te bekennen. Jammer! Maar geen nood. De jongste zoon heeft in Nederland op zijn smartphone de app van het bedrijf met de gewelfde M geladen. Die app ziet hoever het nog rijden is naar de dichtstbijzijnde vestiging. Wat blijkt? Nog maar 7.413 km te gaan, aan de Bosschaartsweg 1, te Middelburg.
In Midsland op Terschelling sta ik met twee pubers bij de bibliotheek. Zij zullen mij, hun oma, uitleggen hoe je een Pokémon vangt. Op dezelfde tijd gaat er in de bibliotheek een dienst beginnen van de Evangelische gemeente.
Op het moment dat de jongens er eentje gevangen hebben, word ik aangesproken door een kerkganger, naar ik denk over de Pokémons. Dus ik zeg enthousiast: „ze zitten overal!” Hij: „ja mevrouw, Jezus is overal en hij houdt ook van u.”
Een Ik-je dat lijdt aan alle kwalen leidt: een verkrampte poging tot actuele bijdetijdsigheid, vertelt door een bejaarde op een veel te uitleggerige (‘naar ik denk…’) ouweneeltoon. En in feite is er geen clou, want ‘ze’ en ‘Jezus’ sluiten geeneens op elkaar aan.
Maar bij het sprekend opvoeren van een christelijke gelovige gaat tegenwoordig automatisch de meewarige lachband aan.
Noot aan de plaatser: graag een witregel tussen de titel en de eerstre regel en als het even kan een wat kluitiger, robuuster lettertype. Nu moet DSR speciaal z’n bril opzetten om dat gepriegel te lezen en dat kan ook de bedoeling niet zijn. En stond er werkelijk ‘Ik-je auteur’ onder het stukje? Zo nee, waar slaat dat dan op?
Eindoordeel over het Ik-je: 5- (zegge: vijfmin)
Eindoordeel over het plaatsen: 6- (zegge: zesmin)
Kijk eens aan, de befaamde Schrijvende Rechter vervaardigt zich hier te verschijnen! Direct een vlijmscherpe afrekening van een zoveelste-rang Ikje.
“graag een witregel tussen de titel en de eerste regel..”
Kleine moeite, is al gebeurd.
“als het even kan een wat kluitiger, robuuster lettertype”.
In het commentaar is maar één lettertype mogelijk. Probeer eens in te zoomen op het beeld. Windows en Mac systeem: Crtl + muiswieltje. Smartphone: duim en wijsvinger uit elkaar schuiven. .
“En stond er werkelijk ‘Ik-je auteur’ onder het stukje?”
Zeker!
“Maar bij het sprekend opvoeren van een christelijke gelovige gaat tegenwoordig automatisch de meewarige lachband aan.”
De hele ophef over ABJJ was zwaar overtrokken, moest er mild om glimlachen, want in Belgie loopt ie natuurlijk al geruime tijd mee en kennen we z’n praatjes wel. Een soort omgekeerde Jan Mulder: in Nederland kennen we het wel, in Vlaanderen is het fris en veroorzaakt ie ophef.
Een foute baas, ABBJJ , die het nochthans gladjes bracht en die met verantwoorde fragmenten kwam. Had op wat meer stekeligheid, misschien wel een relletje, gehoopt. De interviewer heeft een cursus stemprojectie nodig, is in een middag te leren. ABJJ bleef te allen tijde rustig, met sonore stem, terwijl Erdbrink als een vogeltje begon te piepen, ja nog net niet te fladderen. Geef dat schanier een druppel olie, zeg.
Theodor Holman noemt ABJJ ‘een glibberig beest, bestaande uit slijm, rancune en geweldsfantasieën.’ ABJJ spreekt met ‘dubbele tong’. Philip van Tijn noemt hem een ‘wolf in slecht verborgen schaapskleren… een geslepen, levensgevaarlijke man.’
Marcel Möring noemde hem een ‘een paling in een emmer vol snot’ en Frans Weisglas vond hem ‘zo glad als een aal’.
Lijkt op hoe vroeger tegen de onbetrouwbare Jood werd gewaarschuwd. Ik probeer ABJJ zijn argumenten “at face value” te nemen. Hij identificeert zich met de Algerijnse vrijheidsstrijder die een café met onschuldigen opblaast: geef ons jullie bommenwerpers dan hoeven we dit soort acties niet uit te voeren. Geen speld tussen te krijgen maar een bom gooien vanuit een vliegtuig/drone blijf ik minder barbaars vinden.
Ik kwam dit nog ergens tegen: “A suicide attack runs totally counter to Jewish law and tradition. Die mijnheer was zeker Samson zijn zelfmoordactie vergeten: “So the dead whom he killed at his death were more than those whom he killed in his life.”. Toch een leuke hobby, gelovigen confronteren met wat er in de Bijbel staat.
At face value, is dat niet een excuus om een beetje lui te zijn en je niet ’s mans achtergronden te verdiepen. Wie iets zegt is bij dit soort discussies even belangrijk als het argument an sich.
Kan een van de rijke stinkerds met een NRC-abonnement even zijn (of hypothetisch gesproken haar) plicht doen, qua Ik-jes plaatsen? Van de blogbaas hoeven het niet te verwachten, want die staat te popelen om off topic te gaan.
„Ik zag al dat u iets vergeten was”, zegt het meisje achter de supermarktkassa welwillend tegen de oudere vrouw die een flesje koffiemelk op de loopband zet.
De vriendelijkheid wordt gepareerd met achterdocht. „Hoe zag je dat dan?”, vraagt de dame met het prachtige zilvergrijze kapsel.
De caissière kijkt wat ongemakkelijk. „Een uur geleden stond u hier toch ook?”, mompelt ze.
„Vergeet jij nooit iets”, reageert de mevrouw bits.
Ze beent zelfs weg om haar beklag te doen. Het uit de hand gelopen misverstand verbaast me, totdat ik de bedrijfsleider tegen de dame hoor zeggen: „U vergist zich, ons personeel is niet speciaal opgeleid. Dit is helemaal geen dementievriendelijke winkel.”
Dezelfde spekkige verteltrant als gisteren, inclusied onnodigheden over prachtige zilvergrijze kapsels. De pointe lag ons al van verre mild toe te glimlachen, maar is toch nog vergezocht.
De Ik-jes verworden steeds meer tot een kroniek van de Nederlandse vergrijzing.
Eindoordeel: 5- (zegge: vijfmin)
(De plaatser wordt bedankt, maar DSR wijst nog maar eens op het ontbreken van een witregel tussen titel en eerste regel.)
heerrozenwater 
Lekkernij
Op onze rondtocht door Zuid-Europa verzamelen we de lokale lekkernijen. Voor mij zijn dat de Amaretti-bitterkoekjes uit Toscane, voor mijn kinderen de opgerolde wafeltjes uit Frankrijk die zij ‘sigaretjes’ noemen. Op een lokaal terras krijg ik geschrokken blikken van een Nederlandse familie als ik tegen mijn 9-jarige dochter zeg: „Als jij de Amaretto voor mij overlaat, mag jij zo een paar sigaretjes.”
Walter Holtslag
LikeGeliked door 1 persoon
Dat heeft Walter vast niet per ongeluk zo gezegd.
LikeLike
Dar geloof ik ook niet.
LikeLike
DaT…..
LikeLike
@Bertie ‘Da Tee’? In Da House? 😉
Ja, ik snapte ‘m. 🙂
LikeGeliked door 1 persoon
Pokémon
Onze oppas (62 jaar) is op vakantie in Ermelo. Zij checkt op haar mobiele telefoon de aantekening met de straatnaam waar ze haar auto heeft geparkeerd. Een jongen komt naar haar toe en zegt behulpzaam: „de Pokémon’s zijn aan de andere kant van de straat, mevrouw.”
Peter van der Ploeg
LikeGeliked door 1 persoon
Ja, Pokémon Go maakt supersociaal: https://decorrespondent.nl/5012/Supersociaal-de-hele-dag-met-je-telefoon-spelen/366258195072-add60417
LikeGeliked door 1 persoon
Actueel ikje 😉
Wat ik me afvraag: als iemand zijn pokémon gevonden heeft wat gebeurt er dan? Gaan er bellen rinkelen? Wordt er hoera geroepen? Gaat men naar bed?
LikeLike
Ik voel wat rinkelen..voel ik dat goed.
LikeLike
Pokéwekker?
LikeLike
Fastfood
Met vakantie in Florida in de Verenigde Staten zeuren de kleintjes regelmatig om een bezoek aan een fastfoodketen. Vrolijk worden we daar als ouders niet van. Maar goed, om de fijne vakantiesfeer te bewaren moet er af en toe een concessie gedaan worden.
En juist dán is er geen hamburger-restaurant in de buurt te bekennen. Jammer! Maar geen nood. De jongste zoon heeft in Nederland op zijn smartphone de app van het bedrijf met de gewelfde M geladen. Die app ziet hoever het nog rijden is naar de dichtstbijzijnde vestiging. Wat blijkt? Nog maar 7.413 km te gaan, aan de Bosschaartsweg 1, te Middelburg.
Maurijn van Witsen
LikeGeliked door 1 persoon
Evangelie
In Midsland op Terschelling sta ik met twee pubers bij de bibliotheek. Zij zullen mij, hun oma, uitleggen hoe je een Pokémon vangt. Op dezelfde tijd gaat er in de bibliotheek een dienst beginnen van de Evangelische gemeente.
Op het moment dat de jongens er eentje gevangen hebben, word ik aangesproken door een kerkganger, naar ik denk over de Pokémons. Dus ik zeg enthousiast: „ze zitten overal!” Hij: „ja mevrouw, Jezus is overal en hij houdt ook van u.”
ikje auteur
LikeLike
Jammer van die laatste zes woorden.
LikeGeliked door 1 persoon
Een Ik-je dat lijdt aan alle kwalen leidt: een verkrampte poging tot actuele bijdetijdsigheid, vertelt door een bejaarde op een veel te uitleggerige (‘naar ik denk…’) ouweneeltoon. En in feite is er geen clou, want ‘ze’ en ‘Jezus’ sluiten geeneens op elkaar aan.
Maar bij het sprekend opvoeren van een christelijke gelovige gaat tegenwoordig automatisch de meewarige lachband aan.
Noot aan de plaatser: graag een witregel tussen de titel en de eerstre regel en als het even kan een wat kluitiger, robuuster lettertype. Nu moet DSR speciaal z’n bril opzetten om dat gepriegel te lezen en dat kan ook de bedoeling niet zijn. En stond er werkelijk ‘Ik-je auteur’ onder het stukje? Zo nee, waar slaat dat dan op?
Eindoordeel over het Ik-je: 5- (zegge: vijfmin)
Eindoordeel over het plaatsen: 6- (zegge: zesmin)
LikeGeliked door 1 persoon
Kijk eens aan, de befaamde Schrijvende Rechter vervaardigt zich hier te verschijnen! Direct een vlijmscherpe afrekening van een zoveelste-rang Ikje.
Kleine moeite, is al gebeurd.
In het commentaar is maar één lettertype mogelijk. Probeer eens in te zoomen op het beeld. Windows en Mac systeem: Crtl + muiswieltje. Smartphone: duim en wijsvinger uit elkaar schuiven. .
Zeker!
“Maar bij het sprekend opvoeren van een christelijke gelovige gaat tegenwoordig automatisch de meewarige lachband aan.”
In bepaalde kringen is dat al langer het geval.
LikeGeliked door 1 persoon
Origineel hoor. Abu Jajah had hetzelfde stukje bij Zomergasten.
LikeGeliked door 1 persoon
Klopt! Toen dacht ik nog, leuk fragmentje voor DSR.
Wat vond je van Abou?
LikeLike
Dat bedoelde ik.
LikeLike
De hele ophef over ABJJ was zwaar overtrokken, moest er mild om glimlachen, want in Belgie loopt ie natuurlijk al geruime tijd mee en kennen we z’n praatjes wel. Een soort omgekeerde Jan Mulder: in Nederland kennen we het wel, in Vlaanderen is het fris en veroorzaakt ie ophef.
Een foute baas, ABBJJ , die het nochthans gladjes bracht en die met verantwoorde fragmenten kwam. Had op wat meer stekeligheid, misschien wel een relletje, gehoopt. De interviewer heeft een cursus stemprojectie nodig, is in een middag te leren. ABJJ bleef te allen tijde rustig, met sonore stem, terwijl Erdbrink als een vogeltje begon te piepen, ja nog net niet te fladderen. Geef dat schanier een druppel olie, zeg.
LikeLike
Theodor Holman noemt ABJJ ‘een glibberig beest, bestaande uit slijm, rancune en geweldsfantasieën.’ ABJJ spreekt met ‘dubbele tong’. Philip van Tijn noemt hem een ‘wolf in slecht verborgen schaapskleren… een geslepen, levensgevaarlijke man.’
Marcel Möring noemde hem een ‘een paling in een emmer vol snot’ en Frans Weisglas vond hem ‘zo glad als een aal’.
Lijkt op hoe vroeger tegen de onbetrouwbare Jood werd gewaarschuwd. Ik probeer ABJJ zijn argumenten “at face value” te nemen. Hij identificeert zich met de Algerijnse vrijheidsstrijder die een café met onschuldigen opblaast: geef ons jullie bommenwerpers dan hoeven we dit soort acties niet uit te voeren. Geen speld tussen te krijgen maar een bom gooien vanuit een vliegtuig/drone blijf ik minder barbaars vinden.
Ik kwam dit nog ergens tegen: “A suicide attack runs totally counter to Jewish law and tradition. Die mijnheer was zeker Samson zijn zelfmoordactie vergeten: “So the dead whom he killed at his death were more than those whom he killed in his life.”. Toch een leuke hobby, gelovigen confronteren met wat er in de Bijbel staat.
LikeGeliked door 1 persoon
Nou, als dat je meest recente voorbeeld is…
At face value, is dat niet een excuus om een beetje lui te zijn en je niet ’s mans achtergronden te verdiepen. Wie iets zegt is bij dit soort discussies even belangrijk als het argument an sich.
LikeLike
Kan een van de rijke stinkerds met een NRC-abonnement even zijn (of hypothetisch gesproken haar) plicht doen, qua Ik-jes plaatsen? Van de blogbaas hoeven het niet te verwachten, want die staat te popelen om off topic te gaan.
LikeLike
Het commanderen ben je duidelijk nog niet vergeten. Gezellig hoor.
LikeLike
Achterdochtig
„Ik zag al dat u iets vergeten was”, zegt het meisje achter de supermarktkassa welwillend tegen de oudere vrouw die een flesje koffiemelk op de loopband zet.
De vriendelijkheid wordt gepareerd met achterdocht. „Hoe zag je dat dan?”, vraagt de dame met het prachtige zilvergrijze kapsel.
De caissière kijkt wat ongemakkelijk. „Een uur geleden stond u hier toch ook?”, mompelt ze.
„Vergeet jij nooit iets”, reageert de mevrouw bits.
Ze beent zelfs weg om haar beklag te doen. Het uit de hand gelopen misverstand verbaast me, totdat ik de bedrijfsleider tegen de dame hoor zeggen: „U vergist zich, ons personeel is niet speciaal opgeleid. Dit is helemaal geen dementievriendelijke winkel.”
Ron Scholte
LikeLike
Raar verhaaltje, je zou bijna gaan geloven dat het echt gebeurd is.
LikeGeliked door 1 persoon
@HR
Commanderen? DSR heeft zich toch ruimhartig van vraagtekens bediend? Voor commanderen gebruik je uitroeptekens.
LikeLike
Dezelfde spekkige verteltrant als gisteren, inclusied onnodigheden over prachtige zilvergrijze kapsels. De pointe lag ons al van verre mild toe te glimlachen, maar is toch nog vergezocht.
De Ik-jes verworden steeds meer tot een kroniek van de Nederlandse vergrijzing.
Eindoordeel: 5- (zegge: vijfmin)
(De plaatser wordt bedankt, maar DSR wijst nog maar eens op het ontbreken van een witregel tussen titel en eerste regel.)
LikeLike