Samen met mijn vader zit ik zondagavond in de auto, op de A20. Hij brengt me naar mijn studentenkamer in Rotterdam, zodat ik niet met het openbaar vervoer hoef. We zien een heel grote, heldere maan aan de hemel.
„Wow, wat mooi en bijzonder.”
We zijn allebei verbluft door de schoonheid ervan. Tot we dichterbij komen en zien dat het logo van de Burger King aan de snelweg ons tegemoet straalt.
Nep-ik! Heb die foto’s vaak voorbij zien komen op internet.
Een onscherp (gemaakte) foto van een lichtgevende bol tussen takken waarop het lijkt alsof het de maan is. En een tweede foto scherpgesteld waarop het logo te zien is.
Heel flauw ikje dit.
Doordeweekse werkdag, ik vraag mijn man onderweg naar huis varkensvlees mee te nemen voor het avondeten. Hij besluit dit te kopen bij de biologische slager in ons dorp, maar komt – vanwege de hoge rekening – mopperend thuis. Als we eenmaal aan tafel zitten te eten is zijn verontwaardiging over de flinke slagersrekening nog steeds niet getemperd.” Waarom moet zo’n Livar-varken eigenlijk zo duur zijn?, klaagt hij. Onze jongste, die met smaak zit te eten, antwoordt: „Omdat het een extra lief varken is, pap.”
Uit de ouwe doos: ‘Publikumsbeschimpfung!’. ‘Livar-varken’…..’lief varken’?
En wie niet weet waarom een biologisch varken duurden is, leest waarschijnlijk nooit de krant waar men op geabonneerd is.
Eindoordeel: 1 (zegge: een)
Gompdonder, wat is dat veur ’n gek zwien! D’r gruuj’t gien korrel hoar an, hoe ku’j doar now borstels van krieg’n? Dat kump now van al dat biejodologies gedram – a’j ‘ zwien’n niet alle daag’n vief pond rood vleis geev’n wurden ze tommit ielemoale kriegel.
Et bint ummes niet veur niks vleisvark’ns! Hahaha!
Altijd als ik mij verslik, zegt mijn vrouw dat ik niet zo overdreven moet hoesten: „Het lijkt wel of je stikt!”
Afgelopen week sta ik door het slechte weer in een monsterfile vanuit werk en wil ik mijn vrouw bellen dat ik later ben. Ik activeer Siri via mijn stuur. Precies op het moment dat ik ‘bel mijn vrouw’ wil zeggen, verslik ik mij vreselijk en een enorme hoestbui volgt. Nadat ik ben uitgehoest en op adem ben gekomen, ben ik benieuwd wat Siri hiervan maakt. Na een korte stilte klinkt er uit mijn iPhone: „Vaarwel.”
Opnieuw een sof: een begin waarvan je denkt ‘waar gaat dat heen’, meeslepend geschreven om dan te eindigen met ‘Siri zei…’. Verrassend, maar bepaald niet aangenaam, een natte sneeuw-Ik-je.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
Voor haar verjaardag kreeg mijn moeder van de zus van mijn vader een doos bonbons. Ze maakte de doos open om er een te eten, maar het viel haar meteen op dat de chocolade wit uitgeslagen was.
Ook waren de bonbons zo hard dat ze nauwelijks door te bijten waren.
Mijn moeder belde de fabriek om te klagen over de bonbons. De servicemedewerker vroeg naar het serienummer. Toen mijn moeder dat had doorgegeven kreeg zij te horen: „Maar mevrouw, deze bonbons maken we al twaalf jaar niet meer.”
Het is en blijft de week van de leuke clous van schamel geschreven stukjes. Ook vandaag loopt het weer op houten poten. Neem nu dat “mijn moeder van de zus van mijn vader”, dat doet je toch pijn aan van alles en nog wat? Zeg toch gewoon ‘schoonzus’.
En dan al die onnodige uitlegjes..de doos openmaken “om er een op te eten” (wat ze gelijk heeft, mevrouw is Koekiemonster niet en je stelt chocolaatjes doorgaans ook niet tentoon)…opbellen om te klagen “over de bonbons” (ja, waar anders over; je moet er trouwens maar tijd en zin in hebben om tegenvallende verjaardagscadeaus na te bellen), “en toen ze dat had doorgegeven” (ja allicht, d’r voor gaat een beetje moeilijk, daarom vroeg men er ook om). Enfin, het beeld is duidelijk.
Eindoordeel: 5.5 (zegge: vijfeneenhalf)
Brief van de energiemaatschappij. Daarin staat dat de eerstvolgende vrijdag er geen elektriciteit zal zijn in verband met een onderzoek naar een storing. Die vrijdag zie ik verschillende mannen met meetapparatuur in de straat zoeken naar een ondergrondse kink in de kabel. De storing blijkt voor mijn huis te zijn. Er komt een graafmachine en even later staan vier mannen in een groot gat te kijken. Er wordt druk gepraat, gewezen en af en toe verdwijnt er iemand met een spade in het gat. Vanuit mijn keuken zie ik ze zo zeker een half uur rond het gat naar beneden kijken. Ik word nieuwsgierig en ga naar buiten. „Mag ik ook even kijken?”, vraag ik. „Ja hoor” , antwoordt een van hen, „maar er is helemaal niets te zien.”
Na een lange wandeling door het besneeuwde bos zitten we met het gezin op een verwarmd terras. We drinken wat en kijken rond. Dan roept de jongste: „Zo, die mijnheer is dik!” Wij als ouders kijken hem verbouwereerd aan waarop ik zeg: „Een beetje respectvol”. Waarop de jongste weer roept: „Ja, spekvol!”
Tsja, zo wordt de taalverloedering van geslacht tot geslacht doorgegeven. ‘Respectvol’ is geen goed, of althans foeilelijk, Nederlands – anglicistische popi-jopietaal, terwijl er zoveel fraaiere alterntieven voorhanden zijn.
Eindoordeel: 4- (zegge: viermin)
heerrozenwater 
Supermaan
Samen met mijn vader zit ik zondagavond in de auto, op de A20. Hij brengt me naar mijn studentenkamer in Rotterdam, zodat ik niet met het openbaar vervoer hoef. We zien een heel grote, heldere maan aan de hemel.
„Wow, wat mooi en bijzonder.”
We zijn allebei verbluft door de schoonheid ervan. Tot we dichterbij komen en zien dat het logo van de Burger King aan de snelweg ons tegemoet straalt.
Hanneke Russchen
LikeLike
Binnenkort vuurwerk als vallende sterrren.
LikeGeliked door 1 persoon
Nep-ik! Heb die foto’s vaak voorbij zien komen op internet.
Een onscherp (gemaakte) foto van een lichtgevende bol tussen takken waarop het lijkt alsof het de maan is. En een tweede foto scherpgesteld waarop het logo te zien is.
Heel flauw ikje dit.
LikeGeliked door 1 persoon
shame-shame-shame!
LikeLike
Lekker nummer!
LikeLike
Swing it out, baby! 🙂
O wacht!
LikeLike
Dacht ik ook… of vader en dochter moeten heel snel een bezoek brengen aan Pearl of Hans Anders.
LikeLike
Hier nog maar es. Sneeuw hè. Lekker binnen:
LikeLike
Tja, je zult je bril maar vergeten zijn…
LikeLike
Extra lief
Doordeweekse werkdag, ik vraag mijn man onderweg naar huis varkensvlees mee te nemen voor het avondeten. Hij besluit dit te kopen bij de biologische slager in ons dorp, maar komt – vanwege de hoge rekening – mopperend thuis. Als we eenmaal aan tafel zitten te eten is zijn verontwaardiging over de flinke slagersrekening nog steeds niet getemperd.” Waarom moet zo’n Livar-varken eigenlijk zo duur zijn?, klaagt hij. Onze jongste, die met smaak zit te eten, antwoordt: „Omdat het een extra lief varken is, pap.”
Sandera Krol
LikeLike
Livar-varken = Limburgs kloostervarken:
LikeLike
Uit de ouwe doos: ‘Publikumsbeschimpfung!’. ‘Livar-varken’…..’lief varken’?
En wie niet weet waarom een biologisch varken duurden is, leest waarschijnlijk nooit de krant waar men op geabonneerd is.
Eindoordeel: 1 (zegge: een)
LikeLike
Gompdonder, wat is dat veur ’n gek zwien! D’r gruuj’t gien korrel hoar an, hoe ku’j doar now borstels van krieg’n? Dat kump now van al dat biejodologies gedram – a’j ‘ zwien’n niet alle daag’n vief pond rood vleis geev’n wurden ze tommit ielemoale kriegel.
Et bint ummes niet veur niks vleisvark’ns! Hahaha!
LikeGeliked door 1 persoon
Overdreven
Altijd als ik mij verslik, zegt mijn vrouw dat ik niet zo overdreven moet hoesten: „Het lijkt wel of je stikt!”
Afgelopen week sta ik door het slechte weer in een monsterfile vanuit werk en wil ik mijn vrouw bellen dat ik later ben. Ik activeer Siri via mijn stuur. Precies op het moment dat ik ‘bel mijn vrouw’ wil zeggen, verslik ik mij vreselijk en een enorme hoestbui volgt. Nadat ik ben uitgehoest en op adem ben gekomen, ben ik benieuwd wat Siri hiervan maakt. Na een korte stilte klinkt er uit mijn iPhone: „Vaarwel.”
Laurens Westerman
LikeLike
Opnieuw een sof: een begin waarvan je denkt ‘waar gaat dat heen’, meeslepend geschreven om dan te eindigen met ‘Siri zei…’. Verrassend, maar bepaald niet aangenaam, een natte sneeuw-Ik-je.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
LikeLike
Dacht je wellicht eerst aan een natte wind-Ikje? In dat geval is je zelfcensuur terecht, want dat zou ordinair geweest zijn.
LikeLike
Er moest kennelijk weer dringend een actueel Ikje in de krant.
LikeLike
Bonbon
Voor haar verjaardag kreeg mijn moeder van de zus van mijn vader een doos bonbons. Ze maakte de doos open om er een te eten, maar het viel haar meteen op dat de chocolade wit uitgeslagen was.
Ook waren de bonbons zo hard dat ze nauwelijks door te bijten waren.
Mijn moeder belde de fabriek om te klagen over de bonbons. De servicemedewerker vroeg naar het serienummer. Toen mijn moeder dat had doorgegeven kreeg zij te horen: „Maar mevrouw, deze bonbons maken we al twaalf jaar niet meer.”
Benno Gerritse
LikeLike
LikeLike
Ook wit uitgeslagen bonbons. :-p
LikeLike
Het is en blijft de week van de leuke clous van schamel geschreven stukjes. Ook vandaag loopt het weer op houten poten. Neem nu dat “mijn moeder van de zus van mijn vader”, dat doet je toch pijn aan van alles en nog wat? Zeg toch gewoon ‘schoonzus’.
En dan al die onnodige uitlegjes..de doos openmaken “om er een op te eten” (wat ze gelijk heeft, mevrouw is Koekiemonster niet en je stelt chocolaatjes doorgaans ook niet tentoon)…opbellen om te klagen “over de bonbons” (ja, waar anders over; je moet er trouwens maar tijd en zin in hebben om tegenvallende verjaardagscadeaus na te bellen), “en toen ze dat had doorgegeven” (ja allicht, d’r voor gaat een beetje moeilijk, daarom vroeg men er ook om). Enfin, het beeld is duidelijk.
Eindoordeel: 5.5 (zegge: vijfeneenhalf)
LikeLike
Storing
Brief van de energiemaatschappij. Daarin staat dat de eerstvolgende vrijdag er geen elektriciteit zal zijn in verband met een onderzoek naar een storing. Die vrijdag zie ik verschillende mannen met meetapparatuur in de straat zoeken naar een ondergrondse kink in de kabel. De storing blijkt voor mijn huis te zijn. Er komt een graafmachine en even later staan vier mannen in een groot gat te kijken. Er wordt druk gepraat, gewezen en af en toe verdwijnt er iemand met een spade in het gat. Vanuit mijn keuken zie ik ze zo zeker een half uur rond het gat naar beneden kijken. Ik word nieuwsgierig en ga naar buiten. „Mag ik ook even kijken?”, vraag ik. „Ja hoor” , antwoordt een van hen, „maar er is helemaal niets te zien.”
Hugo Hoes
LikeLike
Spekvol
Na een lange wandeling door het besneeuwde bos zitten we met het gezin op een verwarmd terras. We drinken wat en kijken rond. Dan roept de jongste: „Zo, die mijnheer is dik!” Wij als ouders kijken hem verbouwereerd aan waarop ik zeg: „Een beetje respectvol”. Waarop de jongste weer roept: „Ja, spekvol!”
Maarten Goossens
LikeLike
Tsja, zo wordt de taalverloedering van geslacht tot geslacht doorgegeven. ‘Respectvol’ is geen goed, of althans foeilelijk, Nederlands – anglicistische popi-jopietaal, terwijl er zoveel fraaiere alterntieven voorhanden zijn.
Eindoordeel: 4- (zegge: viermin)
LikeLike
‘Mijnheer’ klinkt dan wel weer zeer ‘respectvol’. ’t joch hadhet ook over die man/vent/kerel/dikzak/speklap kunnen hebben.
LikeLike
Het ikjes-domijn staat los van Trump, Bitcoin, Wannacry, Komende bruiloft,. in mei 2018. Er zal toch wel iets over de kerstman komen?
LikeLike
Los van de bitcoin? Ik dacht het niet 🙂
LikeLike