In het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 zijn we op het grote plein aan de Oldehoofsterkerkhof een informatiezuil aan het plaatsen. Door gereedschap omringd komt een dame op leeftijd naar mij toegelopen, met de vraag: „Wat gaat dit allemaal hier worden?” „Een infozuil” , was mijn antwoord tijdens het aandraaien van de bevestigingsbouten. „Ja maar, deze groene kleine letters zijn voor oudere mensen toch nauwelijks leesbaar”, zegt de vrouw.
„Klopt mevrouw maar dit is het verpakkingsmateriaal, dat gaan we zo verwijderen.”
De informatiezuil kunnen we live bewonderen via een webcam gericht op het grote plein aan de Oldehoofsterkerkhof met als bonus uitzicht op de scheve toren van Leeuwarden:
Heb je de informatiezuil gevonden? Het is dat blauwe gevaarte links van het midden. Het regent nu in Leeuwarden, spetters op de lens van de camera verbergen de zuil.
Ik was inderdaad eerder, maar het is een nogal voor de hand liggende reactie, lijkt me, en ik geloof best dat Luvienna de mijne niet had gezien. Dus niks aan het handje, doorlopen, mensen.
Nouwwww, rechtertje toch, wat een slechte ideeën heb jij over mij! Als Ad Hok elders een soortgelijke reactie heeft geschreven, dan is dat een gevalletje GMTA.
L: Omringd door gereedschap lopen: dat lijkt me best zwaar. Zeker voor een dame op leeftijd.
AH: Een door gereedschap omringde dame op leeftijd, daar moet je toch ook niet aan denken!
Het zuiden met inderdaad een gevalletje van parallelle inspiratie kunnen zijn. Gezien L’ s verdere onberispelijke staat van dienst, stelt DSR voor haar het voordeel van de twijfel te gunnen.
Misschien kan ze proberen voortaan iets sneller te reageren. DSR klaagt liever bij de buren over plagiaat dan hier. -milde glimlachicoon-
Wat AH al zei: het is een voor de hand liggende reactie, taalgevoelig als we hier allemaal zijn. Reageren doe ik op momenten dat het me uitkomt. Ik zie dat niet als een wedstrijd om als eerste de buit te verschalken.
Voor de ‘onberispelijke staat van dienst’ krijgt ons rechtertje een duimpje omhoog: 👍
Bij een bezoek aan het Rijksmuseum op een rustige dag zat ik met mijn vrouw op een bank bij De Nachtwacht nog wat na te mijmeren over al het moois wat wij zagen en hadden gezien.
Naast ons zat een zwijgende, corpulente Amerikaan die bleef turen naar het schilderij dat onlangs als een Pronkstuk van Nederland is verkozen.
Op een gegeven moment verbrak hij de stilte. Met een zucht luchtte hij zijn hart waarbij hij zijn diepste emoties verwoordde: „That’s a lot of paint.”
Tsja, daar valt verder weinig aan toe te voegen. Een terechte constatering.
‘Pronkstuk van Nederland’, wat klinkt dat ordinair – als het scheepje in een fles op de buffetkast bij Tante Toos, die ze destijds nog van de Knariese Eilanden heeft meegenomen.
Dat de Amerikaan zwijgt , lijkt me in een museum de normale gang van zaken, de corpulententie een suf cliche.
De telefoon gaat. Ik neem op en noem mijn naam. Het blijft even stil en dan wordt de verbinding verbroken.
Dit herhaalt zich nog twee keer. Vast een verkeerd nummer gekozen, denk ik. Als de telefoon voor de vierde keer gaat neem ik op met de woorden: „Zo, en nu niet direct weer ophangen hoor.”
Dan zegt een wat beverige oudedametjesstem: „O, maar dat was ik zojuist niet hoor.”
In de necrologie van Nico ter Linden (NRC, 30 januari) staat dat hij negen jaar deed over het gymnasium. Mijn broer zat bij hem in de klas, ik twee klassen lager.
We halen nog weleens op hoe de rector de uitslag van het eindexamen bekend maakte: „Allemaal geslaagd. Oók Nico!”
Wist helemaal niet dat dominee Nico was overleden! Hij heeft destijds een hervertelling van de Bijbel gemaakt (‘Het verhaal gaat’). Voorin stond dan (c) Nico ter Linden. Dat heb ik altijd een beetje onbescheiden gevonden, alsof hij, en niet Hij, aan de wieg stond van De Schrift.
En nu lees ik ook nog dat zijn grootvader niemand minder was dan dominee Ledeboer, zwaarder kun je het nauwelijks krijgen.
Het Ik-je is gratuit. Het ‘we halen nog wel eens op’ duidt op een saai leven.
Eindoordeel: 5 (zegge: vijf)
Onze dochter zit met een groep studenten klaar voor het begin van een tentamen.
Het wordt via de computer afgenomen. Direct na de start blijken er grote problemen te zijn. Sommige studenten kunnen niet bij de tentamenvragen. Andere studenten wel, maar die kunnen de antwoorden niet invullen. En weer anderen kunnen de antwoorden wel invullen, maar die verdwijnen vervolgens weer.
Er wordt druk overlegd en naar oplossingen gezocht, maar zonder succes. Na 45 minuten volgt de officiële mededeling: het tentamen Programmeren wordt afgelast.
Mijn bejaarde moeder valt na het overlijden van mijn vader kilo’s af. Als ze op een koude dag in de supermarkt haar handschoenen uitdoet, schiet mijn vaders trouwring, die ze achter de hare draagt, van haar vinger. Hij is spoorloos. Ze is erg verdrietig en doet aangifte van vermissing.
Anderhalf jaar na dato, als ik het net van haar rollator, die twee maal per week opgevouwen in een auto mee gaat, uitmest, vis ik tussen koekjes, papiertjes, servetjes en elastiekjes de ring van mijn vader op. Ik ben even buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand als ik hem om de vinger van haar perkamenten linkerhand schuif. Het is lang geleden dat ze zo gestraald heeft.
heerrozenwater 
Lettertjes
In het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 zijn we op het grote plein aan de Oldehoofsterkerkhof een informatiezuil aan het plaatsen. Door gereedschap omringd komt een dame op leeftijd naar mij toegelopen, met de vraag: „Wat gaat dit allemaal hier worden?” „Een infozuil” , was mijn antwoord tijdens het aandraaien van de bevestigingsbouten. „Ja maar, deze groene kleine letters zijn voor oudere mensen toch nauwelijks leesbaar”, zegt de vrouw.
„Klopt mevrouw maar dit is het verpakkingsmateriaal, dat gaan we zo verwijderen.”
Maarten Langen
LikeLike
De informatiezuil kunnen we live bewonderen via een webcam gericht op het grote plein aan de Oldehoofsterkerkhof met als bonus uitzicht op de scheve toren van Leeuwarden:
Dronebeelden van de scheve toren:
Fryslan boppe!
LikeLike
Ha, leuk!
LikeLike
Heb je de informatiezuil gevonden? Het is dat blauwe gevaarte links van het midden. Het regent nu in Leeuwarden, spetters op de lens van de camera verbergen de zuil.
LikeLike
Ja, heb ik gevonden. 🙂 Het is inmiddels droog, gelukkig, was lastig zien met al die regendruppels. 😉
LikeGeliked door 1 persoon
Fryslan boppe, Holland yn de groppe!
LikeGeliked door 1 persoon
Omringd door gereedschap lopen: dat lijkt me best zwaar. Zeker voor een dame op leeftijd.
LikeGeliked door 1 persoon
L. plagieert schaamteloos een eerdere reactie op apd.com, een site waar ook wel Ik-jes worden besproken.
Zie Ad Hok op januari 28, 2018 om 23:10
Foei!
LikeLike
Luv was veel eerder!!!
LikeLike
Aan de datum en tijd te zien was Luv niet eerder, maar Luv heeft AH’s reactie simpelweg niet gezien.
LikeLike
Ik was inderdaad eerder, maar het is een nogal voor de hand liggende reactie, lijkt me, en ik geloof best dat Luvienna de mijne niet had gezien. Dus niks aan het handje, doorlopen, mensen.
LikeGeliked door 3 people
Nouwwww, rechtertje toch, wat een slechte ideeën heb jij over mij! Als Ad Hok elders een soortgelijke reactie heeft geschreven, dan is dat een gevalletje GMTA.
LikeLike
Vind ik leuk.
LikeGeliked door 1 persoon
In dat geval…
LikeLike
Hoezo? Is de 29ste eerder dan de 28ste?
LikeLike
Oordeelt zelf:
L: Omringd door gereedschap lopen: dat lijkt me best zwaar. Zeker voor een dame op leeftijd.
AH: Een door gereedschap omringde dame op leeftijd, daar moet je toch ook niet aan denken!
Het zuiden met inderdaad een gevalletje van parallelle inspiratie kunnen zijn. Gezien L’ s verdere onberispelijke staat van dienst, stelt DSR voor haar het voordeel van de twijfel te gunnen.
Misschien kan ze proberen voortaan iets sneller te reageren. DSR klaagt liever bij de buren over plagiaat dan hier. -milde glimlachicoon-
LikeLike
Wat AH al zei: het is een voor de hand liggende reactie, taalgevoelig als we hier allemaal zijn. Reageren doe ik op momenten dat het me uitkomt. Ik zie dat niet als een wedstrijd om als eerste de buit te verschalken.
Voor de ‘onberispelijke staat van dienst’ krijgt ons rechtertje een duimpje omhoog: 👍
LikeGeliked door 1 persoon
Voor dat aanmatigende zinswendinkje had ik juist een pak voor m’n broel verwacht.
LikeLike
Ach, ik weet ze langzamerhand hoe moeilijk je complimentjes uit je strot krijgt en dat je ze dan wat onhandig verpakt. :-p
LikeGeliked door 1 persoon
Mooi, is dat ook weer opgelost. Wat gaan we toch heerlijk beschaafd en leuk hier met elkaar om!
Het ikje van maandag kan dus al zondag op nrc.com staan. Wist ik niet en dat zette mij op het verkeerde been.
LikeGeliked door 1 persoon
Nachtwacht
Bij een bezoek aan het Rijksmuseum op een rustige dag zat ik met mijn vrouw op een bank bij De Nachtwacht nog wat na te mijmeren over al het moois wat wij zagen en hadden gezien.
Naast ons zat een zwijgende, corpulente Amerikaan die bleef turen naar het schilderij dat onlangs als een Pronkstuk van Nederland is verkozen.
Op een gegeven moment verbrak hij de stilte. Met een zucht luchtte hij zijn hart waarbij hij zijn diepste emoties verwoordde: „That’s a lot of paint.”
Hans Nieuwenhuijsen
LikeLike
Tja, wat kun je daarover zeggen… ’t Is een adequate constatering.
LikeLike
Tsja, daar valt verder weinig aan toe te voegen. Een terechte constatering.
‘Pronkstuk van Nederland’, wat klinkt dat ordinair – als het scheepje in een fles op de buffetkast bij Tante Toos, die ze destijds nog van de Knariese Eilanden heeft meegenomen.
Dat de Amerikaan zwijgt , lijkt me in een museum de normale gang van zaken, de corpulententie een suf cliche.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
LikeGeliked door 1 persoon
Het ikje van 31 januari is er nog niet…
LikeLike
Jawel hoor:
Telefoon
De telefoon gaat. Ik neem op en noem mijn naam. Het blijft even stil en dan wordt de verbinding verbroken.
Dit herhaalt zich nog twee keer. Vast een verkeerd nummer gekozen, denk ik. Als de telefoon voor de vierde keer gaat neem ik op met de woorden: „Zo, en nu niet direct weer ophangen hoor.”
Dan zegt een wat beverige oudedametjesstem: „O, maar dat was ik zojuist niet hoor.”
Wicher Visser
LikeLike
Jawel hoor, het ikje er stond er om 9:15 nog niet maar een uurtje later wel.
LikeLike
Jawel hoor, Wicher.
LikeGeliked door 1 persoon
Examen
In de necrologie van Nico ter Linden (NRC, 30 januari) staat dat hij negen jaar deed over het gymnasium. Mijn broer zat bij hem in de klas, ik twee klassen lager.
We halen nog weleens op hoe de rector de uitslag van het eindexamen bekend maakte: „Allemaal geslaagd. Oók Nico!”
Piet Wackie Eysten
LikeLike
Een actueel Ikje. De Ikjesredactie kan dat op de categorieënlijst afvinken.
LikeLike
Wist helemaal niet dat dominee Nico was overleden! Hij heeft destijds een hervertelling van de Bijbel gemaakt (‘Het verhaal gaat’). Voorin stond dan (c) Nico ter Linden. Dat heb ik altijd een beetje onbescheiden gevonden, alsof hij, en niet Hij, aan de wieg stond van De Schrift.
En nu lees ik ook nog dat zijn grootvader niemand minder was dan dominee Ledeboer, zwaarder kun je het nauwelijks krijgen.
Het Ik-je is gratuit. Het ‘we halen nog wel eens op’ duidt op een saai leven.
Eindoordeel: 5 (zegge: vijf)
LikeGeliked door 1 persoon
Pardon, die zware dominee was een andere Ledeboer – maar de opa van NtL was ook geen lichtvoeter.
LikeLike
Tentamen
Onze dochter zit met een groep studenten klaar voor het begin van een tentamen.
Het wordt via de computer afgenomen. Direct na de start blijken er grote problemen te zijn. Sommige studenten kunnen niet bij de tentamenvragen. Andere studenten wel, maar die kunnen de antwoorden niet invullen. En weer anderen kunnen de antwoorden wel invullen, maar die verdwijnen vervolgens weer.
Er wordt druk overlegd en naar oplossingen gezocht, maar zonder succes. Na 45 minuten volgt de officiële mededeling: het tentamen Programmeren wordt afgelast.
Annemarie Braams
LikeLike
Echt
Mijn bejaarde moeder valt na het overlijden van mijn vader kilo’s af. Als ze op een koude dag in de supermarkt haar handschoenen uitdoet, schiet mijn vaders trouwring, die ze achter de hare draagt, van haar vinger. Hij is spoorloos. Ze is erg verdrietig en doet aangifte van vermissing.
Anderhalf jaar na dato, als ik het net van haar rollator, die twee maal per week opgevouwen in een auto mee gaat, uitmest, vis ik tussen koekjes, papiertjes, servetjes en elastiekjes de ring van mijn vader op. Ik ben even buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand als ik hem om de vinger van haar perkamenten linkerhand schuif. Het is lang geleden dat ze zo gestraald heeft.
Dorothée Albers
LikeGeliked door 1 persoon
Mooi verhaal hoor, maar is naast de Fokke Sukke en boven de Kamsgurka nou echt d meest geschikte plek?
Eindoordeel: 6.5 (zeseneenhalf)
LikeLike
Naast Fokke en boven Kama?
Achterpagina NRC:
Op NRC site staat het Ikje tussen Youp en Marcel:
LikeLike
Voor je denkt dat de winter ajeu heeft gezegd komt ze gewis terug.
LikeLike
Ah, lief!
LikeLike
Management
Aan het einde van de werkdag vang ik in de trein een gesprek op. Twee licht grijzende collega’s mopperen over kantoor.
„Ik zie haar nooit. Je hebt niets aan haar. Zag laatst haar agenda, er staat niets in. Snap écht niet wat zij nou de hele dag doet.”
Mokkend slaat hij zijn armen over elkaar. „In ieder geval houdt ze zich níét bezig met ons te managen.”
Even valt het stil. Dan recht hij zijn schouders en vervolgt losjes: „Niet dat ik daarop zit te wachten, natuurlijk.”
Rozemarijn Struyck
LikeLike
Zou grappig zijn als Rozemarijn die manager was.
LikeLike
Best aardig! Geen nieuw topic deze week?
LikeLike