In de bus wisselt een groepje studenten luidkeels ervaringen uit. Het gaat over D3, werkgroepen, werkstukken, bijeenkomsten. Dan komen de docenten aan de beurt. Een brede blonde jongen met een harde stem, brengt het groepje tot zwijgen met zijn loftuitingen. E-mailen, binnen 24 uur antwoord, appen als je een dringende vraag hebt, geweldig die man. Bij het uitstappen roept hij nog even over zijn schouder: „Of hij inhoudelijk goed is, weet ik niet hoor. Maar procesmatig is hij hartstikke gelikt.”
//..........het is jeiigoed......meneer, u moet bij de buren zijn????.
Je bent jong & je wilt wat….Sterker1 het is nu of nooit……ze zien je buiten je veilige cocoon al aankomen met de incrowd taal. Ga je echt voor gaas…. Later lees je de rubriek..jeukwoorden op kantoor……..dan werk je met dna termen…..volgende … svp????
Ik hoop dat heer R niet modereert?
Een jongen en meisje lopen elkaar tegemoet op een smalle stoep waarop ook nog eens een hoop fietsen geparkeerd staan. De jongen moet, om het meisje vrije doorgang te geven, heel dicht langs de fietsen en blijft daardoor met zijn jas hangen achter de bel van één van de fietsen hangen. Tringgg!
Het meisje, dat al half voorbij was, kijkt met een glimlach om over haar schouder. De jongen lacht terug en vraagt: „Mag ik jou ook eens bellen?”
Maandagavondblues bij de vuilcontainers. Een vader en een puberdochter staan bij de papierbak. Zij staat, de armen over elkaar geslagen, bokkig te wezen. Hij is bezig vier grote plastic tassen te legen. Geen kranten, maar kinderboeken.
„Niemand wil ze hebben”, zegt de vader. De dochter reageert niet en blijft stuurs toekijken hoe zak na zak wordt geleegd. De laatste tas blijkt gevuld met alleen maar gele, geplastificeerde boeken. Pinkeltjes! De avonturen van de kleine man met de witte baard en de puntmuts.
Zouden ze daar bij de kinderopvang niet blij mee zijn geweest, mijmer ik, met mijn tas vol oude kranten.
Dan zegt het meisje: „Pinkeltje is een racistische en fascistische zeiksnor.”
Ach, Arjan Ribbens heeft destijds het Ik-je opgezet, de Dikke Ik geschreven, DSR geinterviewd. Die krijgt dus ongezien als Eindoordeel een 10 (zegge: tien).
In de Randstadrail zit bijna iedereen in mijn blikveld, net als ikzelf, op zijn telefoon. Behalve de man tegenover me en zijn dochtertje van een jaar of zeven naast me. Ze spreken zacht over muziek. Zij vertelt dat ze een liedje aan het componeren is, in een hele rare maat waardoor ze vastloopt. „Als iets niet bestaat, kun je het bedenken”, zegt de vader tegen het meisje.
Mijn telefoon ligt allang onaangeroerd op mijn schoot. Ik kijk naar de blik vol aandacht waarmee de man naar zijn dochter kijkt. De rest van de werkdag blijft het zinnetje bij me. Af en toe laat het zich horen, een melancholisch melodietje in een nieuwe maatsoort.
Vandaag heb ik, senior met grijs haar, eens geen zin om te koken en ga ik naar een Thais afhaalrestaurant bij mij in de buurt. Met een tiental andere wachtende klanten sta ik te kijken naar het efficiënte kookbedrijf. Alle pakketjes met gevarieerde bestellingen worden telkens zonder vragen aan de juiste klant uitgereikt. Thuisgekomen werp ik een blik op de kassabon. Er staat een krabbel op. Ik ontcijfer: ‘opa’.
Mijn kinderen hebben twee weken geleden een set walkietalkies gekregen. Tijdens het wandelen door het bos dit weekend vraagt mijn 9-jarige zoontje hoe Jezus ook god kan zijn. Ik begin, zelf onwetend, over „Here, zegen deze spijze, Amen”.
Hortend en stotend leg ik uit wat ‘zegen deze spijze’ betekent. Bij mijn conclusie aangekomen vult mijn zoon zelf aan: „‘Amen’ is eigenlijk net zoiets als ‘Over’.”
Gelikt
In de bus wisselt een groepje studenten luidkeels ervaringen uit. Het gaat over D3, werkgroepen, werkstukken, bijeenkomsten. Dan komen de docenten aan de beurt. Een brede blonde jongen met een harde stem, brengt het groepje tot zwijgen met zijn loftuitingen. E-mailen, binnen 24 uur antwoord, appen als je een dringende vraag hebt, geweldig die man. Bij het uitstappen roept hij nog even over zijn schouder: „Of hij inhoudelijk goed is, weet ik niet hoor. Maar procesmatig is hij hartstikke gelikt.”
Benita Nieskens
LikeLike
Benita was de vlieg op de muur?
LikeLike
Je bent jong & je wilt wat….Sterker1 het is nu of nooit……ze zien je buiten je veilige cocoon al aankomen met de incrowd taal. Ga je echt voor gaas…. Later lees je de rubriek..jeukwoorden op kantoor……..dan werk je met dna termen…..volgende … svp????
Ik hoop dat heer R niet modereert?
LikeLike
Ik hoop van wel.
LikeLike
Bellen
Een jongen en meisje lopen elkaar tegemoet op een smalle stoep waarop ook nog eens een hoop fietsen geparkeerd staan. De jongen moet, om het meisje vrije doorgang te geven, heel dicht langs de fietsen en blijft daardoor met zijn jas hangen achter de bel van één van de fietsen hangen. Tringgg!
Het meisje, dat al half voorbij was, kijkt met een glimlach om over haar schouder. De jongen lacht terug en vraagt: „Mag ik jou ook eens bellen?”
Thomas Veltman
LikeLike
Bekende versiertruc. Vraagt veel geduld en een uitstekende timing.
LikeLike
En die jongen maar wachten op een tochtige hoek tot eindelijk het meisje van zijn keuze aan komt lopen. 😉
LikeLike
Je klinkt overigens alsof je er ervaring mee hebt, HeRoWa. 😉
LikeGeliked door 1 persoon
Zeiksnor
Maandagavondblues bij de vuilcontainers. Een vader en een puberdochter staan bij de papierbak. Zij staat, de armen over elkaar geslagen, bokkig te wezen. Hij is bezig vier grote plastic tassen te legen. Geen kranten, maar kinderboeken.
„Niemand wil ze hebben”, zegt de vader. De dochter reageert niet en blijft stuurs toekijken hoe zak na zak wordt geleegd. De laatste tas blijkt gevuld met alleen maar gele, geplastificeerde boeken. Pinkeltjes! De avonturen van de kleine man met de witte baard en de puntmuts.
Zouden ze daar bij de kinderopvang niet blij mee zijn geweest, mijmer ik, met mijn tas vol oude kranten.
Dan zegt het meisje: „Pinkeltje is een racistische en fascistische zeiksnor.”
Arjen Ribbens
LikeLike
In plaats van de mijmeren had Arjen beter die kinderboeken en de Pinkeltjes voor de kinderopvang kunnen redden. Zeiksnor.
LikeLike
Pubers zijn niet altijd even duidelijk in hun voor- en afkeuren.
LikeGeliked door 1 persoon
Uh?
LikeLike
Ach, Arjan Ribbens heeft destijds het Ik-je opgezet, de Dikke Ik geschreven, DSR geinterviewd. Die krijgt dus ongezien als Eindoordeel een 10 (zegge: tien).
LikeLike
Interessant maar een rechter moet toch altijd onpartijdig zijn?
LikeLike
Oh ja joh? Waar staat dat?
LikeLike
Op internet!
LikeLike
😆
LikeLike
Maat
In de Randstadrail zit bijna iedereen in mijn blikveld, net als ikzelf, op zijn telefoon. Behalve de man tegenover me en zijn dochtertje van een jaar of zeven naast me. Ze spreken zacht over muziek. Zij vertelt dat ze een liedje aan het componeren is, in een hele rare maat waardoor ze vastloopt. „Als iets niet bestaat, kun je het bedenken”, zegt de vader tegen het meisje.
Mijn telefoon ligt allang onaangeroerd op mijn schoot. Ik kijk naar de blik vol aandacht waarmee de man naar zijn dochter kijkt. De rest van de werkdag blijft het zinnetje bij me. Af en toe laat het zich horen, een melancholisch melodietje in een nieuwe maatsoort.
Karen de Boer
LikeLike
Is dit een Ikje? Een anekdote? Meh.
LikeLike
Kassabon
Vandaag heb ik, senior met grijs haar, eens geen zin om te koken en ga ik naar een Thais afhaalrestaurant bij mij in de buurt. Met een tiental andere wachtende klanten sta ik te kijken naar het efficiënte kookbedrijf. Alle pakketjes met gevarieerde bestellingen worden telkens zonder vragen aan de juiste klant uitgereikt. Thuisgekomen werp ik een blik op de kassabon. Er staat een krabbel op. Ik ontcijfer: ‘opa’.
Rob van Baarle
LikeLike
…en DSR had laatst weer eens een Mariakaakje dat sprekend op Onze Lieve Heer leek. Gewoon opgegeten.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
LikeLike
Oi! Vrees je dan de wrake van de Heere niet?
LikeLike
Over
Mijn kinderen hebben twee weken geleden een set walkietalkies gekregen. Tijdens het wandelen door het bos dit weekend vraagt mijn 9-jarige zoontje hoe Jezus ook god kan zijn. Ik begin, zelf onwetend, over „Here, zegen deze spijze, Amen”.
Hortend en stotend leg ik uit wat ‘zegen deze spijze’ betekent. Bij mijn conclusie aangekomen vult mijn zoon zelf aan: „‘Amen’ is eigenlijk net zoiets als ‘Over’.”
Bart Loman
LikeLike