Bij de kassa leg ik de ene rol koekjes na de andere op de toonbank. Ik heb in de herfstvakantie een musicalkamp in mijn huis, en daar horen traditioneel ‘goed gevulde’ pauzes bij. Een klein meisje achter mij ziet het allemaal met grote ogen aan. Opeens voel ik dat ze aan mijn jurk trekt. Ik verwacht een vraag over een viering van een verjaardag of een ander feestje. De vraag is bondiger: „Mag ik ook komen?”, vraagt ze.
Voor mij blijft Wim Kok de minister-president van de kurk op een fles champagne. Dat komt zo. Als politiek verslaggever van deze krant mocht ik, samen met een collega, de premier interviewen aan de vooravond van Prinsjesdag 1999. Het gerucht ging dat er, voor het eerst sinds tijden, een overschot zou zijn op de rijksbegroting. Kok ontkende. Hij zei: „Ik zal de eerste zijn om de champagneflessen te ontkurken. Maar zo ver is het nog niet.”
We schreven het op. De premier wilde de tekst nog even lezen voordat die in de krant verscheen. Onze weergave kreeg zijn goedkeuring. Maar wel één ding: drie letters wilde hij geschrapt zien, ‘champagneflessen’ moest worden: champagnefles.
We begrepen waarom hij inbond. Gerrit Zalm was zijn minister van Financiën in die pimpelpaarse jaren.
Oh, aardige anecdote. Leuk .Op mijn trommelvliezen & netvlies gegraveerd.. Heer Kok is in zijn eerste uren Tweede Kamer achter de katheder, maar nog met de veren van de vakbondsman, armen ondersteunen de tekst.. Kok krijgt onbedoeld de lachers op zijn hand Kok past zich snel aan de nieuwe omgeving aan : Iconisch ogenblik, dat wel.
Zaterdagmorgen in de Amsterdamse Rivierenbuurt. Vanuit het raam zie ik een lange man komen aanfietsen met, schuin achter hem, een begeleider. De minister-president – want die is het – stalt zijn fiets en verdwijnt in een portiek. De begeleider blijft buiten wachten. Ik roep mijn man en zeg: „Wim Kok is net naar binnen gegaan aan de overkant.” We speculeren erover bij wie hij heeft aangebeld (het portiek biedt vier mogelijkheden). Een minnares? Wim Kok? No way. Familie? Niet dat we weten. Na een halfuur verschijnt hij weer en is het raadsel opgelost. De thuiskapper links op driehoog heeft ’s lands hoogste politicus onderhanden genomen. Discreet. Zuinig. En vanzelfsprekend niet in de baas z’n tijd.
......Doet u mij de scheiding.....rwaar het haar als vanzelf..................
Oh is dat zo? Ik geloof dat ik in mijn vriendenkring…neen niet alleen maar serieuze , calvinistische geesten aantref. Ook niet met wie er geen land valt te verkennen omdat….Naar de kapper??, Doe mij een beettje met een scheiding…de rest zie maar…….
In nrc stond een portret van Vrouwe Kok. Goed gelukte zedenschets.
Voor ik naar de thuiskapper ga.…..Ik ben gewend nu om, in goed zitgerief, het snijwerk te ondergaan.
’n Met vaardige hand gestuurd scheermes, snoeit , om het handwerk af te maken. Mijn partner betaalt. Voila. Geknipt tegen zeer schappelijk landelijk tarief…Voel ik me het heertje.
Op het verjaarsfeestje van een vriendin was haar moeder ook van de partij. Omdat ik de vriendin al sinds mijn middelbare schooltijd ken, maak ik haar ouders ook al vele jaren mee. In de loop der jaren zag ik de moeder niet alleen grijzer en rimpeliger worden, ik zag haar ook steeds verder krimpen.
Dat laatste ontging haar bijna vijfjarige kleindochter evenmin. „Oma”, hoorde ik haar zeggen, „u bent nu wel heel klein. Gaat u als u nóg kleiner wordt weer in een wiegje slapen?”
Leuk als kind weet je nog niet dat er zoekmachines zijn, of er al ouderen van dag enig tukje in een wieg doen.
Heeft u onze 85 + wieg al geprobeered? Verkrijgbaar in jumbo afmeting, Lilliput format.Uw vertrouwde electronica aansluiting, makkelijk bereikbaar.
Maar de 5 jarige zal vooralsnog eerst gamen, FB voor de jeugdige kleineren etc.
Oma, weet misschien wel beter, wil niets liever dan in haar wiegje voor de ouderen onder ons…maar de vraag is zo groot, dat…ze maar op de wachtlijst is gegaan.
Of ……als ze ergens de smoor in heeft, is het dat kleine rotding, waar je zonder hulp niet eens uit kunt?
HR ik merk op dat je op deze site, je beperkt in je uitwerking van het gekozen concept, je vooral richt op eigen sterke aspecten, componenten.
Ik stuif net langs Apiedapie, die de rol van Zedenmeester mbt Drasties meent te moeten aannemen: de site van A zich als een optrekje van zelfgenoegzaamheid positioneert.
Een optie, die mij niet aanspreekt.
De pluim, voor HR blijft in de voorraadkist. Ik reikte hem eerder aan u.
Zouaven vochten voor de Paus. In hun museum in Oudenbosch zag ik een handig streeplijstje in drie talen voor Nederlanders die bij een Italiaanse priester biechtten.
Hier in hun volgorde, die toenemend gewicht weerspiegelt:
kwaadspreken over de overheid;
uiten van verwenschingen in gramschap;
zondigen met zichzelven;
zondigen met een gezel;
zondigen met een getrouwde vrouw;
zondigen met een ongetrouwde vrouw.
Indachtig Gerard Reve is zoiets leerzaam! Zelfbevlekking straft natuurlijk zichzelf. Heren- of damesliefde valt gelukkig heus wel mee. En buitenhuwelijks is het beter de Zonde te bedrijven met een (ervaren) getrouwde- dan met een ongetrouwde vrouw. Waarvan akte!
Het gebodene overziende, zie ik mijn zelf gekozen leven in ene notedop.
Mijn vitaliteit heft onder dit gamma, nauwelijks schade geleden.
Levensvreugde, voor mij een onmisbaar aspect om de dagelijkse sleur te doorbreken, wordt in de tekst niet benoemd.
Ik ben bang, dat zelfs na herlezing, reflectie etc…… ik bij mijn observatie blijf Waar blijft de tijd dat ik met mijn geloofslijnen op schrift. mijn kruistocht in het triviale zegevierend , glunderend mijn opdracht uitvoer?
Op golfbaan Crayestein zijn de kraaien zo gehaaid dat ze in staat zijn om de rits van je golftas open te maken om je pakje brood eruit te vissen. De kraaien zitten op ruime afstand en wachten tot je je tas onbeheerd achter laat.
Sinds kort echter zit er ook een ekster. Die zit op drie, vier meter afstand op hole 2 vlak bij de green. Hij kent het kunstje ook. Als je naar de green wilt lopen om te gaan putten, kijkt hij je bemoedigend aan alsof hij wil zeggen: „Ga maar rustig putten, ik let wel op je tas.”
Hoe mens & dier, er zijn boeken vol geschreve, desnoods met prentje erbij.
Over het samen “de golf doen” zijn er geloof ik niet zo veel.
Luv stelt terecht” hij is leuk”
Komt in de sortering: Je gelooft het niet….Toch over kwam het me.
Vrolijke inkijkjes in..”..Wat doe ik in vredesnaam op de golf?..”
heerrozenwater 
Koekjes
Bij de kassa leg ik de ene rol koekjes na de andere op de toonbank. Ik heb in de herfstvakantie een musicalkamp in mijn huis, en daar horen traditioneel ‘goed gevulde’ pauzes bij. Een klein meisje achter mij ziet het allemaal met grote ogen aan. Opeens voel ik dat ze aan mijn jurk trekt. Ik verwacht een vraag over een viering van een verjaardag of een ander feestje. De vraag is bondiger: „Mag ik ook komen?”, vraagt ze.
Margreet van Schie
LikeLike
Aardige pointe. Geen overbodige laatste zin, maar een overbodige een-na-laatste zin. Of eigenlijk twee.
LikeGeliked door 1 persoon
Kok & kurk
Voor mij blijft Wim Kok de minister-president van de kurk op een fles champagne. Dat komt zo. Als politiek verslaggever van deze krant mocht ik, samen met een collega, de premier interviewen aan de vooravond van Prinsjesdag 1999. Het gerucht ging dat er, voor het eerst sinds tijden, een overschot zou zijn op de rijksbegroting. Kok ontkende. Hij zei: „Ik zal de eerste zijn om de champagneflessen te ontkurken. Maar zo ver is het nog niet.”
We schreven het op. De premier wilde de tekst nog even lezen voordat die in de krant verscheen. Onze weergave kreeg zijn goedkeuring. Maar wel één ding: drie letters wilde hij geschrapt zien, ‘champagneflessen’ moest worden: champagnefles.
We begrepen waarom hij inbond. Gerrit Zalm was zijn minister van Financiën in die pimpelpaarse jaren.
Gijsbert van Es
LikeLike
Grappige anekdote, wel wat lang, en natuurlijk verplicht actueel.
LikeLike
Oh, aardige anecdote. Leuk .Op mijn trommelvliezen & netvlies gegraveerd.. Heer Kok is in zijn eerste uren Tweede Kamer achter de katheder, maar nog met de veren van de vakbondsman, armen ondersteunen de tekst.. Kok krijgt onbedoeld de lachers op zijn hand Kok past zich snel aan de nieuwe omgeving aan : Iconisch ogenblik, dat wel.
LikeLike
Portiek
Zaterdagmorgen in de Amsterdamse Rivierenbuurt. Vanuit het raam zie ik een lange man komen aanfietsen met, schuin achter hem, een begeleider. De minister-president – want die is het – stalt zijn fiets en verdwijnt in een portiek. De begeleider blijft buiten wachten. Ik roep mijn man en zeg: „Wim Kok is net naar binnen gegaan aan de overkant.” We speculeren erover bij wie hij heeft aangebeld (het portiek biedt vier mogelijkheden). Een minnares? Wim Kok? No way. Familie? Niet dat we weten. Na een halfuur verschijnt hij weer en is het raadsel opgelost. De thuiskapper links op driehoog heeft ’s lands hoogste politicus onderhanden genomen. Discreet. Zuinig. En vanzelfsprekend niet in de baas z’n tijd.
Anneke van Huisseling
LikeLike
Oh is dat zo? Ik geloof dat ik in mijn vriendenkring…neen niet alleen maar serieuze , calvinistische geesten aantref. Ook niet met wie er geen land valt te verkennen omdat….Naar de kapper??, Doe mij een beettje met een scheiding…de rest zie maar…….
In nrc stond een portret van Vrouwe Kok. Goed gelukte zedenschets.
Voor ik naar de thuiskapper ga.…..Ik ben gewend nu om, in goed zitgerief, het snijwerk te ondergaan.
’n Met vaardige hand gestuurd scheermes, snoeit , om het handwerk af te maken. Mijn partner betaalt. Voila. Geknipt tegen zeer schappelijk landelijk tarief…Voel ik me het heertje.
LikeLike
Krimp
Op het verjaarsfeestje van een vriendin was haar moeder ook van de partij. Omdat ik de vriendin al sinds mijn middelbare schooltijd ken, maak ik haar ouders ook al vele jaren mee. In de loop der jaren zag ik de moeder niet alleen grijzer en rimpeliger worden, ik zag haar ook steeds verder krimpen.
Dat laatste ontging haar bijna vijfjarige kleindochter evenmin. „Oma”, hoorde ik haar zeggen, „u bent nu wel heel klein. Gaat u als u nóg kleiner wordt weer in een wiegje slapen?”
Lineke Koornstra
LikeLike
Oh, krimp scenario op de tijdlijn, naar……..
Leuk als kind weet je nog niet dat er zoekmachines zijn, of er al ouderen van dag enig tukje in een wieg doen.
Heeft u onze 85 + wieg al geprobeered? Verkrijgbaar in jumbo afmeting, Lilliput format.Uw vertrouwde electronica aansluiting, makkelijk bereikbaar.
Maar de 5 jarige zal vooralsnog eerst gamen, FB voor de jeugdige kleineren etc.
Oma, weet misschien wel beter, wil niets liever dan in haar wiegje voor de ouderen onder ons…maar de vraag is zo groot, dat…ze maar op de wachtlijst is gegaan.
Of ……als ze ergens de smoor in heeft, is het dat kleine rotding, waar je zonder hulp niet eens uit kunt?
Geen idee.
LikeLike
Terzijde
HR ik merk op dat je op deze site, je beperkt in je uitwerking van het gekozen concept, je vooral richt op eigen sterke aspecten, componenten.
Ik stuif net langs Apiedapie, die de rol van Zedenmeester mbt Drasties meent te moeten aannemen: de site van A zich als een optrekje van zelfgenoegzaamheid positioneert.
Een optie, die mij niet aanspreekt.
De pluim, voor HR blijft in de voorraadkist. Ik reikte hem eerder aan u.
LikeLike
Apiedapie, wie is dat?
LikeLike
Iets in de lijst van vergeten woorden. :-p
LikeGeliked door 1 persoon
Zonde
Zouaven vochten voor de Paus. In hun museum in Oudenbosch zag ik een handig streeplijstje in drie talen voor Nederlanders die bij een Italiaanse priester biechtten.
Hier in hun volgorde, die toenemend gewicht weerspiegelt:
uiten van verwenschingen in gramschap;
zondigen met zichzelven;
zondigen met een gezel;
zondigen met een getrouwde vrouw;
zondigen met een ongetrouwde vrouw.
Indachtig Gerard Reve is zoiets leerzaam! Zelfbevlekking straft natuurlijk zichzelf. Heren- of damesliefde valt gelukkig heus wel mee. En buitenhuwelijks is het beter de Zonde te bedrijven met een (ervaren) getrouwde- dan met een ongetrouwde vrouw. Waarvan akte!
Arjen Drijgers
LikeLike
Het gebodene overziende, zie ik mijn zelf gekozen leven in ene notedop.
Mijn vitaliteit heft onder dit gamma, nauwelijks schade geleden.
Levensvreugde, voor mij een onmisbaar aspect om de dagelijkse sleur te doorbreken, wordt in de tekst niet benoemd.
Ik ben bang, dat zelfs na herlezing, reflectie etc…… ik bij mijn observatie blijf Waar blijft de tijd dat ik met mijn geloofslijnen op schrift. mijn kruistocht in het triviale zegevierend , glunderend mijn opdracht uitvoer?
LikeLike
Tas
Op golfbaan Crayestein zijn de kraaien zo gehaaid dat ze in staat zijn om de rits van je golftas open te maken om je pakje brood eruit te vissen. De kraaien zitten op ruime afstand en wachten tot je je tas onbeheerd achter laat.
Sinds kort echter zit er ook een ekster. Die zit op drie, vier meter afstand op hole 2 vlak bij de green. Hij kent het kunstje ook. Als je naar de green wilt lopen om te gaan putten, kijkt hij je bemoedigend aan alsof hij wil zeggen: „Ga maar rustig putten, ik let wel op je tas.”
Herman Klarenaar
LikeLike
Hahaha, niet echt een Ikje maar ik vind hem leuk.
LikeLike
Hoe mens & dier, er zijn boeken vol geschreve, desnoods met prentje erbij.
Over het samen “de golf doen” zijn er geloof ik niet zo veel.
Luv stelt terecht” hij is leuk”
Komt in de sortering: Je gelooft het niet….Toch over kwam het me.
Vrolijke inkijkjes in..”..Wat doe ik in vredesnaam op de golf?..”
LikeLike