Om toch enigszins te kunnen selecteren, heb ik in mijn datingprofiel staan dat ik op zoek ben naar een erudiet persoon. Er reageert een op het oog aardige man die bij hobby’s en vrije tijd heeft staan: „Ik kan mijn eigen overal vermaken.” Even denk ik echt: overall schrijf je toch met twee ellen!
HR maandoverdenking: oktober kenmerkte zich door een serie kinderachtige pesterijtjes. Alleen door atypisch modereren konden die pesterijtjes worden ingeperkt.
Waarschuwing: vervuilende aartslelijke vaandels zijn vanaf heden ten strengste verboden. Reageerders die dit verbod overtreden zullen standaard gemodereerd worden.
Statistieken: Opvallende toename bezoekers in oktober. Of die toename gerelateerd is aan toename pesterijtjes is onbekend.
Mijn zus woont al jaren in de VS, Baton Rouge LA. Zaterdag besloot ze maar alvast te gaan stemmen. Aangekomen bij het stembureau trof ze een enorme rij geduldig wachtenden. Nieuwsgierig opende ze het autoraampje en vroeg aan één van de stemmers in de rij hoe lang ze al wachtte. Zonder aarzelen antwoordde die, „al vier jaar!”
Maandagavond, 2 november. Ik sta met zo’n 150 anderen buiten in de rij te wachten voor de griepprik bij ons huisartsencentrum. De oproep aan jongeren om de prik dit jaar over te slaan heeft zichtbaar gewerkt. Verbaasd kijken gehaaste voorbijgangers naar de langzaam naar voren schuifelende rij. Een meisje stopt haar fiets en vraagt: „Wat doen jullie hiero met z’n allen?” Antwoordt een heer: „Wij mogen zo gaan stemmen!” Zegt het meisje: „Oh ja, da’s waar ook!”
Op straat kom ik een dame tegen en ik groet haar, zoals gebruikelijk is in ons dorp, met een „goedemorgen”. In het voorbijgaan bijt zij mij bits toe: „Ik geloof niet dat ik u iets gevraagd heb.” Beduusd loop ik door.
Een paar dagen later kom ik haar toevallig weer tegen. Ik houd in en vraag haar of ik haar iets mag vragen. Terwijl ze mij voorbijloopt zie ik haar gezicht ontspannen en zegt ze: „Nee dank u.”
Valt niet mee hoor, met een mondkapje en een beslagen bril zo’n onwillig winkelwagentje vooruit te duwen. Een smal pad, tegenliggers wringen zich veel te dicht langs me heen, wanhopig probeer ik de giftige uitlaatgassen van het voorbijrazende verkeer te vermijden. Ik struikel over een losse steen, moet de kar loslaten, die steeds sneller de helling afdendert.
Pfff, duidelijk nog wat te warm, dat winterdeel van m’n dekbed.
Het instituut ligt er verlaten bij. Ooit klonk vanuit iedere kamer het driftig getik van toetsenborden en het geruis van stapels papier. Door de gangen dwarrelden flarden van verhalen over scripties, proefschriften en colleges.
Er wordt nog fysiek college gegeven. Heel af en toe loopt een collega langs voor koffie of een boek. Inmiddels zijn deze ontmoetingen bijzonder door hun zeldzaamheid. Ik spits dan ook mijn oren als ik iemand door de gang hoor lopen.
In de deuropening verschijnt een 89-jarige, gepensioneerde vakgenoot. Wijzend op de uitgestorven gang zegt hij met enige verbazing: „Mevrouw, ik tref hier niemand aan. Is iedereen op vakantie?”
heerrozenwater 
Erudiet
Om toch enigszins te kunnen selecteren, heb ik in mijn datingprofiel staan dat ik op zoek ben naar een erudiet persoon. Er reageert een op het oog aardige man die bij hobby’s en vrije tijd heeft staan: „Ik kan mijn eigen overal vermaken.” Even denk ik echt: overall schrijf je toch met twee ellen!
Joke van Doorne
LikeLike
“Ik kan mijn eigen ellen vermaken.”
LikeGeliked door 1 persoon
Wanneer komt t maandoverdenkinkje met de kijkcijfers?
LikeLike
HR maandoverdenking: oktober kenmerkte zich door een serie kinderachtige pesterijtjes. Alleen door atypisch modereren konden die pesterijtjes worden ingeperkt.
Waarschuwing: vervuilende aartslelijke vaandels zijn vanaf heden ten strengste verboden. Reageerders die dit verbod overtreden zullen standaard gemodereerd worden.
Statistieken: Opvallende toename bezoekers in oktober. Of die toename gerelateerd is aan toename pesterijtjes is onbekend.
LikeLike
Vaandels?
LikeLike
Ja, vaandels, toegevoegd aan de naam van de reageerder.
DSR voelde zich blijkbaar aangesproken want hij heeft zijn aartslelijke vaandel tijdig teruggetrokken.
LikeLike
Blogbazen die pesterijtjes uitlokken om de kijkcijfers op te krikken, goed dat het aan de orde wordt gesteld!
Wat is een aartslelijk vaandel trouwens? Graag richtlijnen. Creatieve censuurontduiking blijkt toch wel toegestaan?
Was getekend in volledigheid,
De Schrijvende Rechter-met ‘Wat een pr–xmp—r!, dixit HHH’-banier
LikeLike
Hela-holam waar is m’n laatste bericht gebleven?
LikeLike
Zie https://heerrozenwater.com/2020/11/02/ikjes-wijkplaats-week-45-2020/comment-page-1/#comment-30343
LikeLike
Wat mij betreft mogen ze overal verdwijnen HR
LikeLike
Vier jaar
Mijn zus woont al jaren in de VS, Baton Rouge LA. Zaterdag besloot ze maar alvast te gaan stemmen. Aangekomen bij het stembureau trof ze een enorme rij geduldig wachtenden. Nieuwsgierig opende ze het autoraampje en vroeg aan één van de stemmers in de rij hoe lang ze al wachtte. Zonder aarzelen antwoordde die, „al vier jaar!”
Piet Renooy
LikeLike
Geen Trumpstemmer, vermoed ik.
LikeGeliked door 1 persoon
Verkiezingen
Maandagavond, 2 november. Ik sta met zo’n 150 anderen buiten in de rij te wachten voor de griepprik bij ons huisartsencentrum. De oproep aan jongeren om de prik dit jaar over te slaan heeft zichtbaar gewerkt. Verbaasd kijken gehaaste voorbijgangers naar de langzaam naar voren schuifelende rij. Een meisje stopt haar fiets en vraagt: „Wat doen jullie hiero met z’n allen?” Antwoordt een heer: „Wij mogen zo gaan stemmen!” Zegt het meisje: „Oh ja, da’s waar ook!”
Lex Pieterse
LikeLike
Goedemorgen
Op straat kom ik een dame tegen en ik groet haar, zoals gebruikelijk is in ons dorp, met een „goedemorgen”. In het voorbijgaan bijt zij mij bits toe: „Ik geloof niet dat ik u iets gevraagd heb.” Beduusd loop ik door.
Een paar dagen later kom ik haar toevallig weer tegen. Ik houd in en vraag haar of ik haar iets mag vragen. Terwijl ze mij voorbijloopt zie ik haar gezicht ontspannen en zegt ze: „Nee dank u.”
Ton van der Pijl
LikeLike
Raar.
LikeGeliked door 1 persoon
Warm
Valt niet mee hoor, met een mondkapje en een beslagen bril zo’n onwillig winkelwagentje vooruit te duwen. Een smal pad, tegenliggers wringen zich veel te dicht langs me heen, wanhopig probeer ik de giftige uitlaatgassen van het voorbijrazende verkeer te vermijden. Ik struikel over een losse steen, moet de kar loslaten, die steeds sneller de helling afdendert.
Pfff, duidelijk nog wat te warm, dat winterdeel van m’n dekbed.
Joke Hoeksema
LikeLike
Het instituut
Het instituut ligt er verlaten bij. Ooit klonk vanuit iedere kamer het driftig getik van toetsenborden en het geruis van stapels papier. Door de gangen dwarrelden flarden van verhalen over scripties, proefschriften en colleges.
Er wordt nog fysiek college gegeven. Heel af en toe loopt een collega langs voor koffie of een boek. Inmiddels zijn deze ontmoetingen bijzonder door hun zeldzaamheid. Ik spits dan ook mijn oren als ik iemand door de gang hoor lopen.
In de deuropening verschijnt een 89-jarige, gepensioneerde vakgenoot. Wijzend op de uitgestorven gang zegt hij met enige verbazing: „Mevrouw, ik tref hier niemand aan. Is iedereen op vakantie?”
Carolien Stolte
LikeLike