Leuker (en ook echt gebeurd) was het toen ik met mijn vriendin en haar vader en broer van een feestje terug kwam. We hadden allemaal een tikkie teveel gedronken (dit was lang geleden, lieve fatsoensrakkers, het was jaren tachtig, toen je ook nog mocht kraken, stelen en openbaren). Toen een politieman ons aanhield begon mijn schoonvader, die op de achterbank zat, onmiddellijk te lallen en joviaal te doen. Ik keek alleen maar met een flauw glimlachje omhoog naar oom agent. Die had het tafereel in een oogopslag door en zei “Heel goed, pa is dronken en zoon rijdt nu de familie naar huis, mijn complimenten”. En hij gebaarde dat we konden door rijden.
Apiedapie
DSR:
TWW-DNR
Apiedapie:
Het zal wel aan mij liggen maar wat betekent TWW-DNR?
DSR
Te Weinig Witregels -Did Not Read
Apiedapie
Dank, zal er aan denken volgende keer. Zonde voor je, ‘t was een leuk stukkie om te lezen. Maar ik schrijf er nog wel meer de komende tijd. Met veel wit er tussen.
Dit volgende ikje zul je inspirerender vinden. De schrijver staat in voor de authenticiteit. Kwam ik tegen in Nextdoor, een buurtapp.
Er zijn ook aardig mensen
Gisteren bij de AH aan de Leusderweg stond een iets oudere mevrouw aan de kassa. We wachtten allen geduldig tot ze, enigszins verstrooid, 1 voor 1 producten uit haar karretje en tassen tevooschijn haalde en op de band legde.
Toen het op afrekenen aankwam toetste ze 2x de verkeerde code in, en de 3e keer zou uiteraard betekenen dat haar pas geblokkeerd zou worden.
Plots kwam er van de andere kassa een jonge man aanlopen die zonder te vragen om welk bedrag het ging, zijn eigen pas langs het apparaat swipete en zijn pincode intoetste, waarna hij zei: “Deze krijgt u van mij, mevrouw”, waarna hij direct de winkel uitliep.
De caissière en ik waren stomverbaasd, omdat het om meer dan €100,- ging. De mevrouw had echter nog niet in de gaten wat er zojuist gebeurd was en zat nog steeds in haar hoofd te graven naar de juiste code.
“Er is al voor u betaald, mevrouw” zei de caissière en nu begreep de mevrouw ook wat er was gebeurd. Toen ik mijn spulletjes had afgerekend, hoorde ik haar, terwijl ze aan het inpakken was, nog steeds iets mompelen als: “Hoe is het mogelijk… dit kan toch niet waar zijn…”
Het was een zeer oprecht en onbaatzuchtig gebaar van de jonge man, en het heeft mij enorm geïnspireerd. Als je dit leest: Bedankt! Je hebt meerdere mensen geraakt met je daad.
De telefoon gaat, het is mijn woningbouwcorporatie, afdeling IT. Ik heb verschillende keren via mail gevraagd hoe ik de linkjes op hun website werkend kan krijgen. Ik vertel de medewerker dat hun website de enige is die op mijn laptop niet goed werkt. Die van bijvoorbeeld het Patiëntenportaal of Digid werken prima. Hij antwoordt: „U bent de enige bij wie onze website niet werkt.” Waarna hij zegt niks voor mij te kunnen doen en me nog een prettige dag wenst.
M. Verbeek
De logica van de IT afdeling is op zich juist (als de website bij iedereen werkt behalve bij Verbeek ligt het probleem bij Verbeek) maar dan kun je toch nog altijd wel algemene tips geven en/of verwijzen naar een website met troubleshooting stappen?
Bas slaan we vandaag maar eens over.
DSR heeft, vreemd genoeg, geen oog voor het gebrek aan klantvriendelijkheid van de helpdesk:
Hoezeer DSR achter de kleine man in zijn gevecht met grootkapitaal en instanties staat, in dit geval moeten we constateren dat het volkomen en zonder enige reserve aan de inzender ligt.
Ik zit te broeden hoe ik het heugelijke nieuws zal vertellen. „Sherry?”, vraagt mijn schoonmoeder. „Nee, dank je”, antwoord ik. „Gefeliciteerd”, concludeert ze.
Nienke Wuestenenk
Bas, denkt zomaar dat “nieuws” een betere kop is:
Jammer van de kop, “nieuws” had beter geweest. Het is volgens mij toch echt “heuglijke” zonder e. En sherry …. speelt dit voorval in de jaren zestig?
Bij de gekjes vindt pawi dat de verrassing er vanaf is en weet lummel de minst verrassende insteek te vinden.
DSR is desalniettemin buitensporig enthousiast over lummel zijn reactie:
Dikke LOL vanwege DL Lummel!!
Wist trouwens niet dat sherry nog door mensen onder de 65 werd gedronken.
Tja, nu moet ik helaas wel het saaie voor de hand liggende commentaar van lummel plaatsen:
Prima dat Nienke haar alcoholprobleem aanpakt. Goed dat haar schoonmoeder haar daarbij steunt.
Ik vind drie vapes in de jaszak van mijn dertienjarige dochter. Ik leg ze naast haar bord op de keukentafel, waar zij een boterham zit te eten. „Hier zijn je vapejes, schat”, zeg ik. „Mam, sorry…” Ik knipoog samenzweerderig naar haar en loop door naar boven.
„Mam?”
Stilte. Dan verontwaardigd: „Die dingen zijn hartstikke slecht voor je, hoor! Hallo?!”
Laura Hage
Bas vraagt niet wáárom de dochter die ongezonde vapejes in haar jaszak heeft:
Wat doet Laura in de jaszak van haar dochter? Elke dag even fouilleren op verboden voorwerpen? Dat is pas gevaarlijk.
Bij de gekjes heeft Timmerark weer eens één van zijn duistere berichtjes achtergelaten. DSR, de tolerantie zelve, draagt Tim voor voor een permanente ban.
Ik zie meteen dat dit een opmerkelijke reparatiezaak voor telefoons is. De jongen achter de balie staat in een heuse witte doktersjas een vrouw te helpen. Goed, denk ik, dat uniform zal wel als grapje bedoeld zijn. De vrouw dankt de jongen voor haar nieuwe scherm: „Het lijkt me zo fijn aan jouw werk dat iedereen altijd blij wegloopt.” De jongen in zijn witte jas kijkt haar met een ernstige blik aan: „Ik kan u vertellen mevrouw, het is een lastig gesprek wanneer je iemand moet vertellen dat zijn telefoon is overleden.”
Gabriël van Rosmalen
Bas:
Rare overbodige tussenzin, dat “Goed, denk ik, dat uniform zal wel als grapje bedoeld zijn”. Maar een opmerkelijke reparatiezaak voor telefoons is het, hoor. Tjonge!
In de trein op weg van Utrecht naar Leiden. In 1988 nam ik als dienstweigeraar dagelijks ditzelfde boemeltje, forenzend naar mijn vervangende dienstplicht bij de Leidse universiteit. De reis duurt even lang als 35 jaar geleden, de stops zijn hetzelfde – alleen heet het boemeltje nu ‘intercity met sprintermateriaal’. Vooruitgang volgens de NS.
Jasper Enklaar
Bas gaat somber het weekend in:
Het land is qua infrastructuur, openbare werken, zorg, veiligheid, normen en waarden, en openbare orde aan gort bezuinigd en geprivatiseerd.
heerrozenwater 
De Bob
Leuker (en ook echt gebeurd) was het toen ik met mijn vriendin en haar vader en broer van een feestje terug kwam. We hadden allemaal een tikkie teveel gedronken (dit was lang geleden, lieve fatsoensrakkers, het was jaren tachtig, toen je ook nog mocht kraken, stelen en openbaren). Toen een politieman ons aanhield begon mijn schoonvader, die op de achterbank zat, onmiddellijk te lallen en joviaal te doen. Ik keek alleen maar met een flauw glimlachje omhoog naar oom agent. Die had het tafereel in een oogopslag door en zei “Heel goed, pa is dronken en zoon rijdt nu de familie naar huis, mijn complimenten”. En hij gebaarde dat we konden door rijden.
Apiedapie
DSR:
Apiedapie:
DSR
Apiedapie
LikeLike
Geen Ikje dus?
LikeLike
Inderdaad, vanwege Tweede Pinksterdag. Het vervangende ikje is een reactie van Bas op het ikje “Twee glazen“, 28 augustus, 2008.
Nostalgisch en typerend voor de twee heren: Bas olijk opsnijdend en DSR uiterst bot.
LikeGeliked door 1 persoon
Dit volgende ikje zul je inspirerender vinden. De schrijver staat in voor de authenticiteit. Kwam ik tegen in Nextdoor, een buurtapp.
Er zijn ook aardig mensen
Gisteren bij de AH aan de Leusderweg stond een iets oudere mevrouw aan de kassa. We wachtten allen geduldig tot ze, enigszins verstrooid, 1 voor 1 producten uit haar karretje en tassen tevooschijn haalde en op de band legde.
Toen het op afrekenen aankwam toetste ze 2x de verkeerde code in, en de 3e keer zou uiteraard betekenen dat haar pas geblokkeerd zou worden.
Plots kwam er van de andere kassa een jonge man aanlopen die zonder te vragen om welk bedrag het ging, zijn eigen pas langs het apparaat swipete en zijn pincode intoetste, waarna hij zei: “Deze krijgt u van mij, mevrouw”, waarna hij direct de winkel uitliep.
De caissière en ik waren stomverbaasd, omdat het om meer dan €100,- ging. De mevrouw had echter nog niet in de gaten wat er zojuist gebeurd was en zat nog steeds in haar hoofd te graven naar de juiste code.
“Er is al voor u betaald, mevrouw” zei de caissière en nu begreep de mevrouw ook wat er was gebeurd. Toen ik mijn spulletjes had afgerekend, hoorde ik haar, terwijl ze aan het inpakken was, nog steeds iets mompelen als: “Hoe is het mogelijk… dit kan toch niet waar zijn…”
Het was een zeer oprecht en onbaatzuchtig gebaar van de jonge man, en het heeft mij enorm geïnspireerd. Als je dit leest: Bedankt! Je hebt meerdere mensen geraakt met je daad.
Ruud Stuivenberg
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een aardige persoon, die jonge man!
LikeLike
Prettig
De telefoon gaat, het is mijn woningbouwcorporatie, afdeling IT. Ik heb verschillende keren via mail gevraagd hoe ik de linkjes op hun website werkend kan krijgen. Ik vertel de medewerker dat hun website de enige is die op mijn laptop niet goed werkt. Die van bijvoorbeeld het Patiëntenportaal of Digid werken prima. Hij antwoordt: „U bent de enige bij wie onze website niet werkt.” Waarna hij zegt niks voor mij te kunnen doen en me nog een prettige dag wenst.
M. Verbeek
De logica van de IT afdeling is op zich juist (als de website bij iedereen werkt behalve bij Verbeek ligt het probleem bij Verbeek) maar dan kun je toch nog altijd wel algemene tips geven en/of verwijzen naar een website met troubleshooting stappen?
Bas slaan we vandaag maar eens over.
DSR heeft, vreemd genoeg, geen oog voor het gebrek aan klantvriendelijkheid van de helpdesk:
LikeLike
Ikje Prettig: niet zo prettig.
LikeLike
Broeden
Ik zit te broeden hoe ik het heugelijke nieuws zal vertellen. „Sherry?”, vraagt mijn schoonmoeder. „Nee, dank je”, antwoord ik. „Gefeliciteerd”, concludeert ze.
Nienke Wuestenenk
Bas, denkt zomaar dat “nieuws” een betere kop is:
Bij de gekjes vindt pawi dat de verrassing er vanaf is en weet lummel de minst verrassende insteek te vinden.
DSR is desalniettemin buitensporig enthousiast over lummel zijn reactie:
Tja, nu moet ik helaas wel het saaie voor de hand liggende commentaar van lummel plaatsen:
LikeLike
Ikje Broeden: welk heugelijk nieuws?
LikeLike
@Luvienna: Zie bijgaande illustratie van Heer Rozenwater. Daarbij dient vermeld te worden dat niet iedereen het als heuglijk ervaart 😉
LikeGeliked door 2 people
Dank je, Bint!
LikeLike
Slecht
Ik vind drie vapes in de jaszak van mijn dertienjarige dochter. Ik leg ze naast haar bord op de keukentafel, waar zij een boterham zit te eten. „Hier zijn je vapejes, schat”, zeg ik. „Mam, sorry…” Ik knipoog samenzweerderig naar haar en loop door naar boven.
„Mam?”
Stilte. Dan verontwaardigd: „Die dingen zijn hartstikke slecht voor je, hoor! Hallo?!”
Laura Hage
Bas vraagt niet wáárom de dochter die ongezonde vapejes in haar jaszak heeft:
Bij de gekjes heeft Timmerark weer eens één van zijn duistere berichtjes achtergelaten. DSR, de tolerantie zelve, draagt Tim voor voor een permanente ban.
LikeLike
Eens met DSR.
LikeLike
Doktersjas
Ik zie meteen dat dit een opmerkelijke reparatiezaak voor telefoons is. De jongen achter de balie staat in een heuse witte doktersjas een vrouw te helpen. Goed, denk ik, dat uniform zal wel als grapje bedoeld zijn. De vrouw dankt de jongen voor haar nieuwe scherm: „Het lijkt me zo fijn aan jouw werk dat iedereen altijd blij wegloopt.” De jongen in zijn witte jas kijkt haar met een ernstige blik aan: „Ik kan u vertellen mevrouw, het is een lastig gesprek wanneer je iemand moet vertellen dat zijn telefoon is overleden.”
Gabriël van Rosmalen
Bas:
LikeLike
Boemeltje
In de trein op weg van Utrecht naar Leiden. In 1988 nam ik als dienstweigeraar dagelijks ditzelfde boemeltje, forenzend naar mijn vervangende dienstplicht bij de Leidse universiteit. De reis duurt even lang als 35 jaar geleden, de stops zijn hetzelfde – alleen heet het boemeltje nu ‘intercity met sprintermateriaal’. Vooruitgang volgens de NS.
Jasper Enklaar
Bas gaat somber het weekend in:
DSR houdt ook niet over:
Maar gelukkig schijnt het zonnetje.
LikeLike
Ikje Boemeltje: Tja…
LikeLike
Ikje Doktersjas: Hm.
LikeLike