Je denkt jezelf in dienst van de volgende generatie te stellen, maar de vele aanwijzingen over hoe we gezamenlijk de wereld net wat inclusiever en duurzamer kunnen maken, ontmoeten vooral onverschilligheid van de puberzoon. Als ik langzaamaan begin te concluderen dat er niks beklijft, legt mijn vriendin nog een keer geduldig uit dat dit plastic bakje toch echt in het rechtercompartiment van de prullenbak moet. „Ja maar mam, wat nou als dat bakje zich als papier identificeert?”
Jacco van Uden
Bas (heeft geen nieuwe week aangemaakt):
Jacco identificeert zichzelf als schrijver. Kan hij, gelet op dit gezwollen stukje proza dat bol staat van plechtstatige pseudofilosofische mooischrijverij, beter niet doen. Wanneer gaan zijn vriendin en zijn puberzoon hem dit eens vertellen, en hem een beslissend zetje geven op weg naar een andere identiteit, die van de leukste thuis?
Ad Hok
Wat een lulverjaal!
DSR:
Met zo’n zeikerd als vader laat je toch van de weeromstuit de koelkast openstaan, zeker als je ook voortdurend te horen krijgt dat het allemaal ten bate van “jullie, de jongere generatie” is.
De Schrijvende Rechter verkneukelt zich vervolgens in een lange en slecht geschreven reactie op de teloorgang van APD zijn blog en uiteraard ook dit blog.
Op zoek naar stilte en concentratie ga ik naar de vierde verdieping van de openbare bibliotheek. Ik ben op dit vroege uur de enige bezoeker van de zaal.
Als ik een half uurtje heb zitten werken, gaat er een jonge student vlak achter me zitten. Hij haalt zijn telefoon te voorschijn en kijkt naar een film, het geluid staat op de luidspreker.
Als ik hem zeg dat ik daar last van heb, zegt hij verontwaardigd: „Het is hier wel een bibliotheek, hè.”
Warna Oosterbaan
Bas:
Ja, de jeugd van tegenwoordig, wat u zegt.
DSR:
Het lijkt de week te worden van de inzenders die weliswaar gelijk hebben, maar die je het toch om een of andere reden niet gunt.
Dat zegt meer iets over DSR dan over de inzenders.
Bij de supermarkt-servicebalie wil ik een bos bloemen afrekenen. Omdat er niemand is, loop ik weg om iemand te halen. Als ik terugkom, staat er een jonge man voor mij. Ik leg mijn bloemen op de balie. Hij vindt dat ik voordring. „Natuurlijk jouw generatie,” zegt hij, „Jullie hebben de hele wereld al kapot gemaakt. Maar gelukkig zijn jullie over een paar jaar allemaal dood.” De medewerkster komt en ik zeg dat meneer graag voor wil. Ik wens hem, nadat hij heeft afgerekend, een fijne dag. „Stik er maar in!” zegt hij. En pakt zijn sigaretten.
Minja Holzhaus
Bas:
Het is weer keigezellig in Nederland.
Na DSR zijn overwinningsspeech, alsof hij persoonlijk de twee buurtblogs om zeep heeft geholpen, is er sinds dinsdag een opmerkelijke stagnatie ontstaan bij de gekjes:
Lummel (of Zoef de Haas):
Ik ben in het buitenbos en het reageren lukt niet. Vreemd. Ik zal er morgen naar kijken.
Zeker vreemd want ik plakte, gisteren én vandaag, zonder enig probleem de ikjes in het binnenbos van de gekjes. Afgezien van lummel zijn merkwaardige respons, geen reacties meer bij de gekjes. Ad Hok, pawi, Ilona of DSR laten helemaal niets meer van zich horen 😦
Tijdens mijn vakantie wandel ik in een veengebied in Twente.
Een vogelaar gaat naast mij op een bankje zitten en we raken aan de praat.
Ik pak mijn kans en vraag hem om tips: „Meneer, weet u waar ik hier de Grauwe kiekendief kan vinden?”
Hij zegt „Ja, dat weet ik wel.”
Daarna is het stil, dus ik spoor hem aan: „Waar dan?”
Hij antwoordt droogjes: „Gewoon heel goed in de lucht kijken.”
Mieke Kerkhof
Bas:
De man is de leukste thuis en is daarom maar vogelaar geworden, ook tot tevredenheid van zijn vrouw.
DSR:
Die man zat kennelijk niet op aanspraak te wachten.
Nog steeds vreemde toestanden bij de gekjes:
DSR is zó triomfantelijk dat míjn reacties op zíjn naam zijn gebracht, je zou haast vermoeden dat hij daar in hoogst eigen persoon verantwoordelijk voor is geweest.
Hij moet in dat geval (heel onverstandig natuurlijk) de gekjes logingegevens hebben gekregen en maakte er toen (hij is en blijft een digibeet) meteen een rotzooitje van.
Grapje hoor, DSR is té onwetend om er een rotzooitje van te kunnen maken!
Geen idee overigens wat er zich allemaal heeft afgespeeld bij de gekjes. Hier hebben we er in elk geval geen last van gehad. -irritant zelfgenoegzaam lachje icoontje-
Nadat ik de hele nacht bij mijn 94-jarige brakende oma heb gezeten, vertellen de dokters dat het slecht nieuws is.
Met de hele familie afscheid genomen en mooie laatste woorden gewisseld. Dan wordt er toch nog een endoscopie gedaan voor een diagnose. Na een minuut komt de dokter al weer naar buiten. Dus wij in schrik, zo van is het gezwel zo groot dat jullie de slokdarm niet in kwamen? Dan horen we mijn oma schreeuwen: „Het was een stuk kip, ik ben er weer!”
Tamar Kurzer
Bas weet natuurlijk weer heel nauwkeurig wat gepast of ongepast is:
Doe dit niet. Houd dit voor je. Deel het desnoods in de eigen familiekring. Maar laat het niet als lollig verhaaltje in de krant zetten. Kwestie van respect.
Oma komt er toch goed vanaf?
Pawi denkt dat het ikje uit de dikke duim is gezogen:
Liegen is een kunst die niet iedereen beheerst.
Het is inderdaad een uiterst onwaarschijnlijk verhaal maar waarom zou je voor de naïevelingen onder ons een ikje willen verpesten? Ik snap dat echt niet.
Bij de gekjes lijkt alles weer genormaliseerd. De testjes zijn naar behoren verlopen:
heerrozenwater 
Identiteit
Je denkt jezelf in dienst van de volgende generatie te stellen, maar de vele aanwijzingen over hoe we gezamenlijk de wereld net wat inclusiever en duurzamer kunnen maken, ontmoeten vooral onverschilligheid van de puberzoon. Als ik langzaamaan begin te concluderen dat er niks beklijft, legt mijn vriendin nog een keer geduldig uit dat dit plastic bakje toch echt in het rechtercompartiment van de prullenbak moet. „Ja maar mam, wat nou als dat bakje zich als papier identificeert?”
Jacco van Uden
Bas (heeft geen nieuwe week aangemaakt):
Ad Hok
DSR:
De Schrijvende Rechter verkneukelt zich vervolgens in een lange en slecht geschreven reactie op de teloorgang van APD zijn blog en uiteraard ook dit blog.
Wat een treurigheid.
LikeLike
Bibliotheek
Op zoek naar stilte en concentratie ga ik naar de vierde verdieping van de openbare bibliotheek. Ik ben op dit vroege uur de enige bezoeker van de zaal.
Als ik een half uurtje heb zitten werken, gaat er een jonge student vlak achter me zitten. Hij haalt zijn telefoon te voorschijn en kijkt naar een film, het geluid staat op de luidspreker.
Als ik hem zeg dat ik daar last van heb, zegt hij verontwaardigd: „Het is hier wel een bibliotheek, hè.”
Warna Oosterbaan
Bas:
DSR:
Dat zegt meer iets over DSR dan over de inzenders.
LikeLike
Het nee-woord
Ik mag goede vrienden van mij trouwen en dit vertel ik vlak voor het weekend aan mijn klas.
„Stel dat eentje ‘nee’ zegt, hoe red je dan de dag?” is een van de eerste vragen die ik krijg.
Wanneer ik maandagochtend vertel dat het bruidspaar volmondig JA heeft gezegd, hoor ik van achteruit het lokaal diep zuchtend: „Jammer zeg.”
Willemijn Vos
LikeLike
Ach, had mijn eerste vrouw ook maar nee gezegd. Had een hoop tijd en energie gescheeld…
LikeLike
Nog wel gelukkig met het ja-woord van uw tweede partner?
LikeLike
Zeker, Heer Rozewater, het is een wat indiscrete vraag, maar dat vergeef ik U.
LikeLike
Dat is mooi om te horen en mijn excuses voor de indiscrete vraag.
Ik wens u heel veel geluk met uw huidige relatie!
LikeLike
Wereldvernieler
Bij de supermarkt-servicebalie wil ik een bos bloemen afrekenen. Omdat er niemand is, loop ik weg om iemand te halen. Als ik terugkom, staat er een jonge man voor mij. Ik leg mijn bloemen op de balie. Hij vindt dat ik voordring. „Natuurlijk jouw generatie,” zegt hij, „Jullie hebben de hele wereld al kapot gemaakt. Maar gelukkig zijn jullie over een paar jaar allemaal dood.” De medewerkster komt en ik zeg dat meneer graag voor wil. Ik wens hem, nadat hij heeft afgerekend, een fijne dag. „Stik er maar in!” zegt hij. En pakt zijn sigaretten.
Minja Holzhaus
Bas:
Na DSR zijn overwinningsspeech, alsof hij persoonlijk de twee buurtblogs om zeep heeft geholpen, is er sinds dinsdag een opmerkelijke stagnatie ontstaan bij de gekjes:
Lummel (of Zoef de Haas):
Zeker vreemd want ik plakte, gisteren én vandaag, zonder enig probleem de ikjes in het binnenbos van de gekjes. Afgezien van lummel zijn merkwaardige respons, geen reacties meer bij de gekjes. Ad Hok, pawi, Ilona of DSR laten helemaal niets meer van zich horen 😦
Een rare toestand lieve mensen!
LikeLike
Goed kijken
Tijdens mijn vakantie wandel ik in een veengebied in Twente.
Een vogelaar gaat naast mij op een bankje zitten en we raken aan de praat.
Ik pak mijn kans en vraag hem om tips: „Meneer, weet u waar ik hier de Grauwe kiekendief kan vinden?”
Hij zegt „Ja, dat weet ik wel.”
Daarna is het stil, dus ik spoor hem aan: „Waar dan?”
Hij antwoordt droogjes: „Gewoon heel goed in de lucht kijken.”
Mieke Kerkhof
Bas:
DSR:
Nog steeds vreemde toestanden bij de gekjes:
DSR is zó triomfantelijk dat míjn reacties op zíjn naam zijn gebracht, je zou haast vermoeden dat hij daar in hoogst eigen persoon verantwoordelijk voor is geweest.
Hij moet in dat geval (heel onverstandig natuurlijk) de gekjes logingegevens hebben gekregen en maakte er toen (hij is en blijft een digibeet) meteen een rotzooitje van.
Grapje hoor, DSR is té onwetend om er een rotzooitje van te kunnen maken!
Geen idee overigens wat er zich allemaal heeft afgespeeld bij de gekjes. Hier hebben we er in elk geval geen last van gehad. -irritant zelfgenoegzaam lachje icoontje-
LikeLike
Kort afscheid
Nadat ik de hele nacht bij mijn 94-jarige brakende oma heb gezeten, vertellen de dokters dat het slecht nieuws is.
Met de hele familie afscheid genomen en mooie laatste woorden gewisseld. Dan wordt er toch nog een endoscopie gedaan voor een diagnose. Na een minuut komt de dokter al weer naar buiten. Dus wij in schrik, zo van is het gezwel zo groot dat jullie de slokdarm niet in kwamen? Dan horen we mijn oma schreeuwen: „Het was een stuk kip, ik ben er weer!”
Tamar Kurzer
Bas weet natuurlijk weer heel nauwkeurig wat gepast of ongepast is:
Oma komt er toch goed vanaf?
Pawi denkt dat het ikje uit de dikke duim is gezogen:
Het is inderdaad een uiterst onwaarschijnlijk verhaal maar waarom zou je voor de naïevelingen onder ons een ikje willen verpesten? Ik snap dat echt niet.
Bij de gekjes lijkt alles weer genormaliseerd. De testjes zijn naar behoren verlopen:
LikeLike