Op de autoradio hoor ik hoe demissionair minister Robbert Dijkgraaf de stemweek voor de Klassieke Top 400 opent. Wat is zijn favoriete klassieke muziekstuk, vragen ze. Ik zeg tegen mijzelf: „Zeg: een werk van Johann Sebastian Bach!”. Hij zegt: „Een werk van Johann Sebastian Bach”.
„Welk werk?” Ik roep: „Zeg: een deel uit de Matthäus-Passion!” Hij zegt: „Een deel uit de Matthäus-Passion.” „Welk deel?” vragen ze hem tenslotte. Ik schreeuw tegen de autoradio: „Zeg: ‘Aus Liebe’!”
En de heer Dijkgraaf antwoordt: „‘Aus Liebe’.”
Benno Gerritse
Bas:
Hilarisch. Heb je weleens. Maar meestal schrijf je het niet op, stuur je het niet in.
DSR:
Hier zal wel nadere duiding door een classicus nodig zijn. Is dit soms een zeer clichématige keuze?
Nóg clichématiger als favoriet muziekstuk is Erbarme dich, mein Gott.
Als steenbeeldhouwer heb ik een atelier aan een parkje waar regelmatig kinderen spelen.
Enige tijd geleden kijkt een groepje naar binnen. Ik maak de schuifdeur open. Met name één jongetje is erg geïnteresseerd in mijn gereedschap, hoe ik dat gebruik en in de beelden die ik maak. Hij kijkt rond en stelt de nodige vragen.
Als ze weer weggaan heeft hij nog een laatste vraag: „Meneer, maakt u ook nuttige dingen?”
Paul van Laere
Bas trekt een overdreven en buitengewoon naargeestige conclusie:
Als het dan nog bestaat heeft het FvD er weer een klantje bij.
DSR vandaag met een ondermaats moeizaam geformuleerd commentaartje:
En schrijft de inzender ook nog dingen, met z’n ‘enige tijd geleden’ en dan alles in de tegenwoordige tijd.
Op zoek met Streetview naar een afbeelding van Paul zijn atelier vond ik geen spelende kinderen en ook geen schuifdeur maar wél dit rokende meisje in het pand náást de ingang naar het atelier:
Het is herfstvakantie en in de bibliotheek spreekt de man voor mij een wat oudere mevrouw aan, in de veronderstelling dat zij een medewerkster is. „Kunt u mij even helpen?”
„Ik werk hier niet,” zegt de vrouw snibbig, „ik ben hier met mijn drie vervelende kleinkinderen.”
Waarop de man nogal droogjes reageert: „Oh, lijken ze soms op u?”
Martie Doré
Bas betrekt er volstrekt onnodig de afschuwelijke oorlog in het Midden-Oosten bij:
“Baf! In your face!” zoals de Amerikanen zeggen.
Hopen dat Biden vanmiddag ook eens even flink uitpakt naar alle betrokkenen.
Zelfs lummel heeft niet in de gaten dat dit ikje verzonnen is:
Ha een lik-op-stuk ikje. Daar kan ik van genieten. Het was nog leuker geweest als Martie geschreven had dat zij die oudere, snibbige vrouw was.
DSR
Ik kan nou niet zeggen dat ik het bijzonder grappig of ad rem vond, hooguit onaangenaam, op het onbeschofte af.
Uiteindelijk miszegt die vrouw helemaal niks en de toon heb je maar te nemen of te laten.
Nu de coronapandemie achter de rug is, blikken we met het gezin terug op deze bizarre periode. “Wat is er sindsdien veranderd” is de centrale vraag
Mijn zus vat de gevolgen van twee jaar pandemie het meest treffend samen. “Vroeger nieste je om een scheet te verbloemen. Nu laat je een scheet om een nies te verbloemen.”
Laura Boogaard
Bas en bertjens:
Tokkies. Je lacht je rot.
Ja, da’s echt keihard schateren daar aan de ontbijttafel. En als hoogtepunt laat pa een knetterende scheet. Proest!
Pawi:
Als er nou stond Laura Boogaard (6 jaar) en mijn zus (8 jaar), was het misschien wel een leuk verhaal.
DSR:
Heerlijk, die gezinsdebatcultuur! Van mij mag d’r een camera bij.
Heb trouwens niet het idee dat het niesstigma nog erg leeft.
Mijn kersverse brugklassers lezen het prachtige jeugdboek Spijkerzwijgen. Het boek gaat over een opa, bijgenaamd Spijker, die worstelt met allerlei geheimen, en een nieuwsgierige kleindochter die haar opa niet met rust laat over zijn verleden. ledere les begint met 10 minuten lezen. Vandaag sluiten we hun eerste periode af met een toets over dit boek. Een van de opdrachten bestaat uit het uitleggen van de titel. Tijdens het maken van de toets steekt een van de leerlingen zijn vinger op: “Mevrouw, wat betekent eigenlijk zwijgen?”
Mirjam Campo
Bas, wordt met de dag verzuurder:
Relevante vraag en op school mag je die zeker stellen als je het antwoord niet weet. Daarvoor zit je op school. Als je pech hebt tref je onderwijzend personeel dat smalend doet over je leergierigheid. Die hadden beter ander werk kunnen hebben, maar waren daarvoor niet geschikt of te lui.
Als Bas de kwaliteitskrant in een kwaad daglicht kan stellen doet hij dat:
Inmiddels mijn vermoeden bevestigd: het boek is te koop in de NRC webwinkel. Dus dat verklaart wel wat.
Herinnert aan de Parnassia affaire. Grappig detail, pawi is in die tijd nog dikke mik met Bas.
DSR, over het Ikje van vandaag:
Misschien was het ook wel net zo aardig geweest om ook de auteur te vermelden?
Enfin, de introotjes die ik lees staan bol van de ruzies en relatieproblemen als achtergrond. Doe DSR maar liever een spannend ruimteboekie.
Pawi:
Weet iemand of je dat boek moet kopen voor de les? Of heeft de schoolbieb er tientallen van op voorraad?
De kinderen kunnen het boek lezen via de online Bibliotheek-app. Geen dank, graag gedaan.
Vorige week kreeg ik een gezellige groep 5 van een van onze basisscholen aan tafel in het kader van het Burgemeestersontbijt. We hadden een prima gesprek vol interessante vragen.
Na het ontbijt liepen we nog even samen naar buiten. Bij een van de kinderen brandde nog een laatste vraag op de lippen: „Mevrouw, kunnen jongens ook burgemeester worden?” Mijn dag kon niet meer stuk.
Greet Buter burgemeester van Deurne
Bas:
Ja, die is inderdaad keileuk. Daar hadden we de laatste zin niet voor nodig.
DSR:
Die laatste zin…. -zucht-
Trouwens weinig om tevreden over te zijn als een jongen denkt dat zijn kansen in het leven door z’n geslacht worden beperkt.
….of wanneer een meisje het voor mogelijk houdt dat jongens geen burgemeester kunnen worden.
De tekst is op dit punt onduidelijk.
Grondig eens met DSR. Mag ook wel een keer gezegd worden.
heerrozenwater 
Klassieke Top
Op de autoradio hoor ik hoe demissionair minister Robbert Dijkgraaf de stemweek voor de Klassieke Top 400 opent. Wat is zijn favoriete klassieke muziekstuk, vragen ze. Ik zeg tegen mijzelf: „Zeg: een werk van Johann Sebastian Bach!”. Hij zegt: „Een werk van Johann Sebastian Bach”.
„Welk werk?” Ik roep: „Zeg: een deel uit de Matthäus-Passion!” Hij zegt: „Een deel uit de Matthäus-Passion.” „Welk deel?” vragen ze hem tenslotte. Ik schreeuw tegen de autoradio: „Zeg: ‘Aus Liebe’!”
En de heer Dijkgraaf antwoordt: „‘Aus Liebe’.”
Benno Gerritse
Bas:
DSR:
Nóg clichématiger als favoriet muziekstuk is Erbarme dich, mein Gott.
LikeLike
Atelierbezoek
Als steenbeeldhouwer heb ik een atelier aan een parkje waar regelmatig kinderen spelen.
Enige tijd geleden kijkt een groepje naar binnen. Ik maak de schuifdeur open. Met name één jongetje is erg geïnteresseerd in mijn gereedschap, hoe ik dat gebruik en in de beelden die ik maak. Hij kijkt rond en stelt de nodige vragen.
Als ze weer weggaan heeft hij nog een laatste vraag: „Meneer, maakt u ook nuttige dingen?”
Paul van Laere
Bas trekt een overdreven en buitengewoon naargeestige conclusie:
DSR vandaag met een ondermaats moeizaam geformuleerd commentaartje:
Op zoek met Streetview naar een afbeelding van Paul zijn atelier vond ik geen spelende kinderen en ook geen schuifdeur maar wél dit rokende meisje in het pand náást de ingang naar het atelier:
Eng!
LikeLike
Herfstvakantie
Het is herfstvakantie en in de bibliotheek spreekt de man voor mij een wat oudere mevrouw aan, in de veronderstelling dat zij een medewerkster is. „Kunt u mij even helpen?”
„Ik werk hier niet,” zegt de vrouw snibbig, „ik ben hier met mijn drie vervelende kleinkinderen.”
Waarop de man nogal droogjes reageert: „Oh, lijken ze soms op u?”
Martie Doré
Bas betrekt er volstrekt onnodig de afschuwelijke oorlog in het Midden-Oosten bij:
Zelfs lummel heeft niet in de gaten dat dit ikje verzonnen is:
DSR
LikeLike
Verbloemen
Nu de coronapandemie achter de rug is, blikken we met het gezin terug op deze bizarre periode. “Wat is er sindsdien veranderd” is de centrale vraag
Mijn zus vat de gevolgen van twee jaar pandemie het meest treffend samen. “Vroeger nieste je om een scheet te verbloemen. Nu laat je een scheet om een nies te verbloemen.”
Laura Boogaard
Bas en bertjens:
Pawi:
DSR:
LikeLike
Zwijgen
Mijn kersverse brugklassers lezen het prachtige jeugdboek Spijkerzwijgen. Het boek gaat over een opa, bijgenaamd Spijker, die worstelt met allerlei geheimen, en een nieuwsgierige kleindochter die haar opa niet met rust laat over zijn verleden. ledere les begint met 10 minuten lezen. Vandaag sluiten we hun eerste periode af met een toets over dit boek. Een van de opdrachten bestaat uit het uitleggen van de titel. Tijdens het maken van de toets steekt een van de leerlingen zijn vinger op: “Mevrouw, wat betekent eigenlijk zwijgen?”
Mirjam Campo
Bas, wordt met de dag verzuurder:
Als Bas de kwaliteitskrant in een kwaad daglicht kan stellen doet hij dat:
Herinnert aan de Parnassia affaire. Grappig detail, pawi is in die tijd nog dikke mik met Bas.
DSR, over het Ikje van vandaag:
Pawi:
De kinderen kunnen het boek lezen via de online Bibliotheek-app. Geen dank, graag gedaan.
LikeLike
Ontbijt
Vorige week kreeg ik een gezellige groep 5 van een van onze basisscholen aan tafel in het kader van het Burgemeestersontbijt. We hadden een prima gesprek vol interessante vragen.
Na het ontbijt liepen we nog even samen naar buiten. Bij een van de kinderen brandde nog een laatste vraag op de lippen: „Mevrouw, kunnen jongens ook burgemeester worden?” Mijn dag kon niet meer stuk.
Greet Buter
burgemeester van Deurne
Bas:
DSR:
Grondig eens met DSR. Mag ook wel een keer gezegd worden.
LikeLike