Om niet in eindeloze discussies met telemarketeers te verzanden, moet je ze stevig aanpakken. Nog voor ze met hun verhaal kunnen beginnen, zeg ik: ‘U wil mij iets verkopen wat ik niet wil hebben. Mag ik u verder een prettige dag wensen.’ En vervolgens verbreek ik het gesprek. Werkt voortreffelijk. De firma die bij ons de warmtepomp zou komen aanleggen heeft, ten einde raad, maar een sms gestuurd met de datum waarop ze wilden komen.
Op Twitter en een heel enkele keer via email hadden we nog weleens contact. We vonden vaak dezelfde dingen raar, bijzonder, mooi of grappig. Tweemaal hebben we elkaar live ontmoet, eenmaal in Scheveningen en eenmaal in Utrecht. De derde maal, ter gelegenheid van een persoonlijk familiefeest, was er bijna gekomen, maar drukke bezigheden en een uiteindelijke afgelasting vanwege de zoveelste en onvoorspelbare corona lockdown hebben dat verhinderd. En geloof het of niet, ik had de afgelopen maanden het plan opgevat om weer eens contact op te nemen en een koffietje te doen.
Knap hoor, hoe professioneel Bas zo’n eerbetoon in elkaar zet. Ik zou het niet kunnen.
Ad Hok brengt een correctie aan:
Die ontmoeting kan ik me goed herinneren.
Ik heb Luvienna in de loop der jaren geregeld ontmoet. We bezochten bijvoorbeeld meerdere keren Permanent Beta (brengt mensen samen om kennis te delen over technologie, wetenschap en kunst). Laatste keer bezocht ze me in Amsterdam. Gingen we naar het Eye, Oba en Nemo.
Ik heb Luv ook een keer feedback gegeven op één van haar “Dingen die ik met mannen deed” verhalen. Trots dat ze toen een paar van mijn suggesties in het verhaal heeft verwerkt.
Afgelopen jaar ook nog geregeld email contact met Luvienna gehad. Ze had problemen met haar Singularity website en riep mijn hulp in. Dat verbaasde me, omdat ik haar qua intelligentie buitengewoon hoog acht én omdat ze werkzaam was in de IT. Dat alles valt nu op zijn plaats.
Bas over het ikje van vandaag:
Ik zeg alleen kortaf maar vriendelijk (want die mensen op die call centers kunnen er ook niks aan doen, het zijn hun gewetenloze bazen die met dikke sigaren op een strandstoel in Dubai zitten te zuipen en snuiven): “Nee dank u, ik heb geen interesse, fijne dag nog” en leg neder.
DSR:
Een titel om je moed in de schoenen te laten zinken maar de ontknoping is dan wel weer aardig.
Laat me u als gewezen telemarketeer verzekeren dat er van ‘stevig aanpakken’ in de praktijk niets terecht komt.
Praatjes genoeg over afkappen maar bijna geen mens doet het, laat staan dan het succes zou hebben als de telemarketeer zijn vak verstaat.
Telemarketing is tegenwoordig een marginaal verschijnsel, alleen nog maar toegestaan met instemming vooraf van de consument.
“Even tot hier” besteedde gisteravond aandacht aan telemarketing. Zou een groot probleem zijn maar ik heb er geen last van.
Die ene keer per jaar dat ik gebeld word zeg ik dat de telemarketier zijn kostbare tijd niet aan mij moet verspillen. Dat werkt meestal prima.
In het krappe lokaaltje van Vluchtelingenwerk zitten tien volwassen Oekraïners tegenover me. Drie maanden lang al zwoegen ze wekelijks met mij op hun Nederlands. Ilyana, een nieuweling, komt binnen. Zweetdruppels op haar voorhoofd en rode vlekken in haar nek. Ze maakt zich klein als ze gaat zitten. Om beurten moeten de deelnemers deze zin afmaken: ik drink graag… Ze grappen: een kilo suiker en een druppel zwarte thee. Veel alcohol passeert ook de revue. Dan is Ilyana aan de beurt: „Ik drink graag koffiemelk.” De groep barst in lachen uit. Ilyana begint te huilen.
Loes Michels
Bas:
Droevig verhaal. Je zou maar NT2 docent zijn, dan maak je dit vast vaker mee. We vergeten weleens dat die mensen hier niet voor hun lol zijn, maar vreselijke oorlogstrauma’s hebben, angsten, bestaansonzekerheid, ineens alles kwijt, huis, spullen, vrienden, baan, leventje, toekomst. Ik gun Ilyana heel veel koffiemelk met koffie en koekjes, en tegen beter weten in dat ze ooit weer gewoon naar huis, naar haar eigen buurtje en leventje kan.
DSR:
Ocharme, bij al je zorgen ook nog Nederlands moeten leren, uitgelachen worden en tot slot word je in de krant te drogen gehangen…
Iets meer discretie graag, het is hier niet de spreekkamer van de gynaecoloog!
Mooie en goeie reactie van Bas! De Oekraïners dreigen een vergeten groep te worden en ik vrees dat ze straks, na de verkiezingen, zich nog minder welkom zullen voelen en over één kam geschoren worden met de rest van de “migranten”.
Al tientallen jaren komt de heer B. vakkundig onze piano stemmen, net als vroeger zijn vader dat al bij ons kwam doen. Steevast hoort daar een kopje koffie bij, met een praatje over actuele zaken. Vandaag was het weer zover. Na gedane arbeid vroeg B. belangstellend aan mijn vrouw: „En, gaat u stemmen?”
Zij antwoordt bevestigend.
Hij zegt: „Ik stem elke dag.”
Jan Willem In ’t Velt
Bas:
Nou nou, al tientallen jaren zit Jan Willem vakkundig op deze woordspeling te broeden en nu heeft hij hem dan eindelijk ingestuurd als ikje. Bravo zeg. Kerel toch!
DSR:
Zijn er andere beroepen waar je hetzelfde trucje mee kunt uithalen?
Ik kom niet verder dan krampachtigheden rondom de slager en de bakker.
Creatief is ons rechtertje dus niet.
Wedden dat hij rechts stemt en alleen rechterschoenen draagt!
Ochtends om kwart over acht komt de jongen van de supermarkt mijn boodschappen bezorgen. Ik sta buiten bij de voordeur te wachten en kijk naar twee spinnen die elk druk een web bouwen. „Wat is de natuur toch mooi”, zeg ik, wijzend op de spinnen.
„Even spuiten en dan ben je er vanaf”, is zijn reactie.
Bart Kempen
pawi:
Ik snap het wel, als je bij dageraad op pad bent om boodschappen af te leveren, dat je hoofd dan niet staat naar het bewonderen van spinnenwebben.
DSR:
De inzender is een matineus mens.
Spuiten is nogal een gedoe. Aansteker eronder en ze ontploffen.
Afschuwelijk! Een kind dat dieren kwelt, is een belofte voor problemen in de toekomst.
Onderweg met de auto naar een uitwedstrijd hockey met vijf meiden op de rand van de puberteit. Eentje komt er halverwege de rit achter dat ze het thuisshirt van de club aan heeft. Ze pakt haar mobieltje en spreekt haar moeder vermanend toe dat zij de verkeerde set heeft klaargelegd. Moeder verontschuldigt zich meermaals, waarop dochterlief antwoordt: „Het is al goed, mam. Ik hang op, wij gaan nu verder met ons leven.”
Familie De Bijl
Bas (stok = hockeystick) :
Verwende krengen zijn het! Hockeyen kan toch helemaal niet meer in deze tijd? Denk eens aan al die mensen die met een stok hun rug zouden kunnen krabben, het portiek uitbezemen, een andersdenkende op zijn kop slaan …
Een week voor de verkiezingen in een Haags buurthuis. Ik sta bij de balie, afwisselend bemenst door vrijwilligers van verschillende herkomst. Bij de koffie kondigt Jannie, de vrijwilliger van dienst, aan dat ze PVV gaat stemmen. Dat slaat in als een bom. De vrouwen (allen met hoofddoek) geloven het niet. De vrolijke stemming is weg. „Je maakt een grapje!” zegt er een. „Nee, ik maak geen grapje”, zegt Jannie. De vrouwen lopen bedrukt weg, mompelend dat dit toch niet waar kan zijn. Pas dan realiseert Jannie haar fout: „Maar ik hou wel van jullie hoor!”
Antoinette Dop
Bas:
Ooit had ik een erg leuke vriendin, buitenlands van afkomst, die er totaal geen moeite mee had om me al snel te vertellen dat ze PVV stemde. Ik had haar willen dumpen, maar ze was gewoon te leuk en ook helemaal niet racistisch. Daar heb je er dus heel veel meer van kennelijk.
De schokgolf die door mijn schoonfamilie trok, decennia terug, toen opa verklaarde dat er teveel buitenlanders naar Nederland kwamen, ligt ver achter ons. Toen zijn we er zelfs een paar jaar minder gaan koffie drinken op zondag. Nu is het allemaal salonfähig.
DSR:
Tsja, er kunnen meerdere gedachten in één boezem schuilen…
Ben benieuwd wat voor Ik-je NRC achter de hand had voor wanneer Omtzigt had gewonnen.
NRC heeft stapels ikjes op de plank liggen maar uiteraard niet een speciaal plankje met een ikje voor het geval dat Omtzigt heeft gewonnen.
heerrozenwater 
Telemarketeers
Om niet in eindeloze discussies met telemarketeers te verzanden, moet je ze stevig aanpakken. Nog voor ze met hun verhaal kunnen beginnen, zeg ik: ‘U wil mij iets verkopen wat ik niet wil hebben. Mag ik u verder een prettige dag wensen.’ En vervolgens verbreek ik het gesprek. Werkt voortreffelijk. De firma die bij ons de warmtepomp zou komen aanleggen heeft, ten einde raad, maar een sms gestuurd met de datum waarop ze wilden komen.
Rob Roordink
Bas geeft in zijn intro alle aandacht aan Luvienna (en in het voorbijgaan ook aan zichzelf natuurlijk):
Knap hoor, hoe professioneel Bas zo’n eerbetoon in elkaar zet. Ik zou het niet kunnen.
Ad Hok brengt een correctie aan:
Die ontmoeting kan ik me goed herinneren.
Ik heb Luvienna in de loop der jaren geregeld ontmoet. We bezochten bijvoorbeeld meerdere keren Permanent Beta (brengt mensen samen om kennis te delen over technologie, wetenschap en kunst). Laatste keer bezocht ze me in Amsterdam. Gingen we naar het Eye, Oba en Nemo.
Ik heb Luv ook een keer feedback gegeven op één van haar “Dingen die ik met mannen deed” verhalen. Trots dat ze toen een paar van mijn suggesties in het verhaal heeft verwerkt.
Afgelopen jaar ook nog geregeld email contact met Luvienna gehad. Ze had problemen met haar Singularity website en riep mijn hulp in. Dat verbaasde me, omdat ik haar qua intelligentie buitengewoon hoog acht én omdat ze werkzaam was in de IT. Dat alles valt nu op zijn plaats.
Bas over het ikje van vandaag:
DSR:
“Even tot hier” besteedde gisteravond aandacht aan telemarketing. Zou een groot probleem zijn maar ik heb er geen last van.
Die ene keer per jaar dat ik gebeld word zeg ik dat de telemarketier zijn kostbare tijd niet aan mij moet verspillen. Dat werkt meestal prima.
LikeLike
Ik drink graag …
In het krappe lokaaltje van Vluchtelingenwerk zitten tien volwassen Oekraïners tegenover me. Drie maanden lang al zwoegen ze wekelijks met mij op hun Nederlands. Ilyana, een nieuweling, komt binnen. Zweetdruppels op haar voorhoofd en rode vlekken in haar nek. Ze maakt zich klein als ze gaat zitten. Om beurten moeten de deelnemers deze zin afmaken: ik drink graag… Ze grappen: een kilo suiker en een druppel zwarte thee. Veel alcohol passeert ook de revue. Dan is Ilyana aan de beurt: „Ik drink graag koffiemelk.” De groep barst in lachen uit. Ilyana begint te huilen.
Loes Michels
Bas:
DSR:
LikeLike
Mooie en goeie reactie van Bas! De Oekraïners dreigen een vergeten groep te worden en ik vrees dat ze straks, na de verkiezingen, zich nog minder welkom zullen voelen en over één kam geschoren worden met de rest van de “migranten”.
LikeGeliked door 1 persoon
Stemmen
Al tientallen jaren komt de heer B. vakkundig onze piano stemmen, net als vroeger zijn vader dat al bij ons kwam doen. Steevast hoort daar een kopje koffie bij, met een praatje over actuele zaken. Vandaag was het weer zover. Na gedane arbeid vroeg B. belangstellend aan mijn vrouw: „En, gaat u stemmen?”
Zij antwoordt bevestigend.
Hij zegt: „Ik stem elke dag.”
Jan Willem In ’t Velt
Bas:
DSR:
Creatief is ons rechtertje dus niet.
Wedden dat hij rechts stemt en alleen rechterschoenen draagt!
LikeLike
De boer boert en de jager jaagt
LikeGeliked door 1 persoon
Herfst
Ochtends om kwart over acht komt de jongen van de supermarkt mijn boodschappen bezorgen. Ik sta buiten bij de voordeur te wachten en kijk naar twee spinnen die elk druk een web bouwen. „Wat is de natuur toch mooi”, zeg ik, wijzend op de spinnen.
„Even spuiten en dan ben je er vanaf”, is zijn reactie.
Bart Kempen
pawi:
DSR:
Afschuwelijk! Een kind dat dieren kwelt, is een belofte voor problemen in de toekomst.
LikeLike
Thuisshirt
Onderweg met de auto naar een uitwedstrijd hockey met vijf meiden op de rand van de puberteit. Eentje komt er halverwege de rit achter dat ze het thuisshirt van de club aan heeft. Ze pakt haar mobieltje en spreekt haar moeder vermanend toe dat zij de verkeerde set heeft klaargelegd. Moeder verontschuldigt zich meermaals, waarop dochterlief antwoordt: „Het is al goed, mam. Ik hang op, wij gaan nu verder met ons leven.”
Familie De Bijl
Bas (stok = hockeystick) :
De gekjes zijn op dreef:
LikeLike
Buurthuis
Een week voor de verkiezingen in een Haags buurthuis. Ik sta bij de balie, afwisselend bemenst door vrijwilligers van verschillende herkomst. Bij de koffie kondigt Jannie, de vrijwilliger van dienst, aan dat ze PVV gaat stemmen. Dat slaat in als een bom. De vrouwen (allen met hoofddoek) geloven het niet. De vrolijke stemming is weg. „Je maakt een grapje!” zegt er een. „Nee, ik maak geen grapje”, zegt Jannie. De vrouwen lopen bedrukt weg, mompelend dat dit toch niet waar kan zijn. Pas dan realiseert Jannie haar fout: „Maar ik hou wel van jullie hoor!”
Antoinette Dop
Bas:
DSR:
NRC heeft stapels ikjes op de plank liggen maar uiteraard niet een speciaal plankje met een ikje voor het geval dat Omtzigt heeft gewonnen.
Absurd idee, DSR!
DSR beschuldigt Ilona daarna ook nog van dedain:
Lekker bezig DSR!
LikeLike