Halverwege Nieuwjaarsdag stort mijn zoon (14) zich naast mij op de bank. Moe van Oudjaar dat hij bij een vriend heeft gevierd.
„Het is alweer januari, dat betekent dat je over vijf weken jarig bent. Ga maar vast nadenken over cadeautjes”, zeg ik enthousiast.
Hij antwoordt: „Ik wil een auto en een file, maar het moet wel een Ferrari zijn. En anders wil ik andere ouders.”
Ik ben getuige van een puberkater, zonder alcohol.
Esther Storm
Bas:
Hij wil een file? Hij heeft een puberkater? Hoe dan (2x)?
Met de beste wensen van het hele blogmanagement, medewerkers en aanhang. We gaan er weer voor. Dat het maar een mooi ikjesjaar mag worden. Deze is een valse start, maar er komen er meer, betere, let maar eens op.
DSR:
Nou, dat wordt dan een vlinderstrik of een paar sokken ten geschenke.
Dat er geen alcohol in het spel was, help ik de inzender hopen.
En voor ons allemaal hoop ik dat het Ik-je van vandaag geen voorafschaduwing van de rest van het jaar.
Ja uiteraard, ik bedoelde reageerders. Sommige van je lezers wil ik misschien juist helemaal niet de groeten doen.
Doe je van mij de hartelijke groeten aan Willem met de R in het rondje? Hij wordt gemist.
Hoewel jij zelf bepaald niet vrij van zonden bent, en best wel een eng mannetje, beschouw ik je wel als medestrijder tegen het Kwaad. Die waardering geef ik je graag mee zo op de tweede dag van het nieuwe jaar. En Indra? Die zal altijd een plaatsje in mijn hart houden, dat weet ze best, gekkie dat het me d’r eentje van ons is.
Bas en Roos, dikke lol! Het is te hopen dat de verzoeningspogingen die in de grote boze buitenwereld ondernomen zouden moeten worden iets minder halfbakken zijn dan die van jullie. Maar ik prijs jullie uithoudingsvermogen en hardnekkigheid 😉
Veel heil en zegen mogen wij elkaar als noorderlingen deze dagen graag toewensen. Het is mij gisteren ook toegevallen. Wanneer aan zo’n begroeting echter knijpkracht wordt bijgezet door een meer dan forse agrariër, mag ik hopen dat een voorspoedig herstel deel uitmaakt van de bezwering. Ben ontwaakt met een dikke rechterhand die ik in ieder geval vandaag niet meer zal kunnen gebruiken.
Eric Koeweiden
Bas:
Dus met links getypt en oh oh wat een vreselijke gebeurtenis!
Ontwaken met een dikke rechterhand doet me in de verte aan een cartoon van The Far Side denken, maar ik weet niet waarom. En vind die maar eens.
DSR:
De inzender had beter op zichzelf moeten passen en beide handen in z’n schoot laten liggen in plaats van dit geval te schrijven.
Ik zie de voorzitter van een plaatselijke skrieverskringe voor me, die altijd de lachers op z’n hand heeft omdat ie het zo mooi kan zeggen.
Maar de inzender kan beter bij zichzelf te rade gaan of alles wel snor zit. Dit was een waarschuwing; die boer heeft welbewust zijn hand door de mangel gehaald.
Geen omgekeerde vlag opgehangen, een dag geen vlees gegeten, een te droge tulband aangeleverd voor de bingo van Boer’nbelang….zoek het uit en maak het goed. Volgende keer zijn het je remkabels!
Op Oudejaarsdag eten we een broodje in een Amsterdamse broodjeszaak.
Zo één met veel te luid, veel te bijdehand pratende vrouwen achter de toonbank.
De man naast me vraagt een broodje tartaar, en mag er ook een eitje op. „Zoiets heet hier al 75 jaar een broodje speciaal” is het snibbige antwoord – en of er ook mayonaise op moet.
„Zo speciaal hoeft het nou ook weer niet,” antwoordt de man.
Hajo Schaap
Bas (zijn ikje heeft als kop: Broodje schaap en de schrijver heet Hajo Speciaal):
Fijn, weer een voorbeeld van de superieure humor waar de Amsterdamse mensen het patent op hebben.
Oh oh, wat is het land daar klaar mee. Gelukkig wordt het onderwerp meegenomen in de coalitiebesprekingen. Assen, de nieuwe hoofdstad, heb ik gehoord. Ik hoop dat het waar is. Die mensen zijn veel grappiger. En ze hebben er geen grachten.
De (Schrijvende Rechter):
We zien zijn machtige Brusselse hersenen, vanuit het 250 km verre Amsterdam, als een razende malen. Daar komt me een commentaartje aan, beste mensen. Vol prachtig uitgeschreven woede over die arrogante hoofdstedelingen.
Het plakken van het ikje kostte DSR, het is me ook wat met al die codes, veel moeite. Misschien is hij daar van slag door geraakt en moeten we vandaag daarom wat langer wachten op zijn commentaar.
Zijn naam volledig schrijven is door alle emoties niet gelukt:
In het museum waar ik werk mogen kinderen na het doen van de speurtocht een speeltje uitzoeken.
Nadat ze van haar moeder een tikje tegen haar bovenarm kreeg, bedankte een meisje mij. „Daar zit het dankjewel knopje” zei de moeder met een knipoog.
Hanneke van Thoor
Bas, met een seksueel getint commentaar:
Die moeder komt op mij somehow niet sympathiek over. Door het knopje uit te leggen met die knipoog vind ik het een tikkie kleinerend voor haar dochter. Maar misschien was het in toon en context helemaal goed. Als het meisje is opgegroeid zal ze zeker blij zijn met mensen die haar knopjes vinden.
DSR heeft gelukkig niet zo’n hoog libido maar ik vrees dat lummel wel in dezelfde val zal trappen.
Mijn voorspellingen komen overigens niet altijd uit. Gisteren was DSR, tegen mijn verwachting in, opvallend mild:
DSR weet niet wat er typisch is aan een Amsterdamse broodjezaak, behalve dat in Amsterdam staat. Of gaat het hier om cultureel erfgoed?
We moeten onze kleinkinderen ophalen van het recentelijk geheel vernieuwde NS-station in Breda. We zijn veel te vroeg en rijden de garage in. Via de elektronische ingang komen we niet in de garage maar in een donkere tunnel die met drempels ons steeds verder naar boven duwt. Opeens is er volop licht. Mijn 84-jarige echtgenoot aan het stuur zegt met een diepe zucht: „Oh gelukkig, ik dacht even dat ik naar de hemel reed.”
Willemijntje Justa
Bas:
Vrolijke opa’s aan het stuur zijn een plezier in het verkeer. Jammer dat zulke gesprekjes niet met een megafoon op het dak van de auto omgeroepen worden.
DSR:
“….maar ondertussen rij je op…..de Highway to Hell!”, heb ik een moderne strenge dominee wel eens horen verkondigen.
Nog geeneen deugdelijk Ik-je dit jaar-zucht-
Ilona:
Vroeg of laat gaan we allemaal.
Heel veel medeleven vervolgens van alle gekjes met het overlijden van haar schoonvader (ook van mij de innigste deelneming, Ilona!)
Wat is het toch mooi in moeilijke tijden de steun te hebben van een community. Daar ontbreekt het in Nederland in deze kille koude tijden aan. Ik doe mantelzorg voor mijn zus die in een prachtig hofje woont in een mooi stadje in Nederland. De warmte die ik daar ondervind is geweldig. Dat mis ik toch wel hier in het koude kille Amsterdam.
Iets heel anders, DSR probeerde mij deze week te cancelen. Op zich het vermelden niet waard, vertel eens iets nieuws, maar wel geestig hoe Ad Hok daar mee omging. Die liet zich twee dagen niet zien bij de gekjes. Was hij niet verplicht erop te reageren.
Wellicht ook verreweg de wijste manier er mee om te gaan.
Knap hoor, er is ook helemaal niks dat HR ontgaat.
Inmiddels heb ik mij al vijf dagen niet laten zien op het blog hier. Wat zou daar dan weer achter zitten?
heerrozenwater 
Nieuwjaarsdag
Halverwege Nieuwjaarsdag stort mijn zoon (14) zich naast mij op de bank. Moe van Oudjaar dat hij bij een vriend heeft gevierd.
„Het is alweer januari, dat betekent dat je over vijf weken jarig bent. Ga maar vast nadenken over cadeautjes”, zeg ik enthousiast.
Hij antwoordt: „Ik wil een auto en een file, maar het moet wel een Ferrari zijn. En anders wil ik andere ouders.”
Ik ben getuige van een puberkater, zonder alcohol.
Esther Storm
Bas:
DSR:
LikeLike
Met de beste wensen voor jou en alle lezers van dit blog, Heer Rozenwater. Dus Indra, Ad Hok en … dat waren ze al. Van harte!
Dat het jaar 2024 maar veel vrede moge brengen, hier maar vooral in de fysieke wereld, die grimmiger en angstiger is dan ooit *huiver icoontje
LikeLike
Je bedoelt denk ik reageerders en dan vergeet je nog Hannah en Ilona maar in feite was 2023 een goed jaar, beter zelfs dan 2019:
In elk geval ook de beste wensen en veel gezondheid en inderdaad vrede op aarde!
Als het goed is krijgt mijn blog een verrassingsbezoek, een bezoeker uit het verleden. Als het goed is hoor.
LikeLike
Ja uiteraard, ik bedoelde reageerders. Sommige van je lezers wil ik misschien juist helemaal niet de groeten doen.
Doe je van mij de hartelijke groeten aan Willem met de R in het rondje? Hij wordt gemist.
Hoewel jij zelf bepaald niet vrij van zonden bent, en best wel een eng mannetje, beschouw ik je wel als medestrijder tegen het Kwaad. Die waardering geef ik je graag mee zo op de tweede dag van het nieuwe jaar. En Indra? Die zal altijd een plaatsje in mijn hart houden, dat weet ze best, gekkie dat het me d’r eentje van ons is.
LikeLike
Bas en Roos, dikke lol! Het is te hopen dat de verzoeningspogingen die in de grote boze buitenwereld ondernomen zouden moeten worden iets minder halfbakken zijn dan die van jullie. Maar ik prijs jullie uithoudingsvermogen en hardnekkigheid 😉
LikeGeliked door 2 people
Klopt, absoluut halfbakken. Dat “eng mannetje” zal ik niet snel vergeten maar in de strijd tegen het KWAAD mogen we niet te kieskeurig zijn.
Hoe beviel de eerste werkdag?
Goed nieuws, met Plopje heb ik contact gehad!
LikeLike
Joepie! Hoop loert dus toch altijd!
LikeGeliked door 1 persoon
Wat leuk! Hopelijk is hij nu minder somber dan zijn gedichtjes indertijd!
Eerste werkdag: mwa
LikeGeliked door 1 persoon
Ik hoopte dat Plopje zelf hier nog een reactie zou achterlaten (hoop loert altijd) maar ik vrees nu dat het er niet meer van zal komen.
LikeGeliked door 1 persoon
Gek ik vind HR juist een aardig mannetje en dat enge mannetje gaat op wat je zegt dat ben jezelf. Een wijsheid als een koe.
LikeGeliked door 1 persoon
Krachtige wens
Veel heil en zegen mogen wij elkaar als noorderlingen deze dagen graag toewensen. Het is mij gisteren ook toegevallen. Wanneer aan zo’n begroeting echter knijpkracht wordt bijgezet door een meer dan forse agrariër, mag ik hopen dat een voorspoedig herstel deel uitmaakt van de bezwering. Ben ontwaakt met een dikke rechterhand die ik in ieder geval vandaag niet meer zal kunnen gebruiken.
Eric Koeweiden
Bas:
DSR:
LikeLike
Broodje speciaal
Op Oudejaarsdag eten we een broodje in een Amsterdamse broodjeszaak.
Zo één met veel te luid, veel te bijdehand pratende vrouwen achter de toonbank.
De man naast me vraagt een broodje tartaar, en mag er ook een eitje op. „Zoiets heet hier al 75 jaar een broodje speciaal” is het snibbige antwoord – en of er ook mayonaise op moet.
„Zo speciaal hoeft het nou ook weer niet,” antwoordt de man.
Hajo Schaap
Bas (zijn ikje heeft als kop: Broodje schaap en de schrijver heet Hajo Speciaal):
De (Schrijvende Rechter):
We zien zijn machtige Brusselse hersenen, vanuit het 250 km verre Amsterdam, als een razende malen. Daar komt me een commentaartje aan, beste mensen. Vol prachtig uitgeschreven woede over die arrogante hoofdstedelingen.
Het plakken van het ikje kostte DSR, het is me ook wat met al die codes, veel moeite. Misschien is hij daar van slag door geraakt en moeten we vandaag daarom wat langer wachten op zijn commentaar.
Zijn naam volledig schrijven is door alle emoties niet gelukt:
LikeLike
Het knopje
In het museum waar ik werk mogen kinderen na het doen van de speurtocht een speeltje uitzoeken.
Nadat ze van haar moeder een tikje tegen haar bovenarm kreeg, bedankte een meisje mij. „Daar zit het dankjewel knopje” zei de moeder met een knipoog.
Hanneke van Thoor
Bas, met een seksueel getint commentaar:
DSR heeft gelukkig niet zo’n hoog libido maar ik vrees dat lummel wel in dezelfde val zal trappen.
Mijn voorspellingen komen overigens niet altijd uit. Gisteren was DSR, tegen mijn verwachting in, opvallend mild:
LikeLike
Hemel
We moeten onze kleinkinderen ophalen van het recentelijk geheel vernieuwde NS-station in Breda. We zijn veel te vroeg en rijden de garage in. Via de elektronische ingang komen we niet in de garage maar in een donkere tunnel die met drempels ons steeds verder naar boven duwt. Opeens is er volop licht. Mijn 84-jarige echtgenoot aan het stuur zegt met een diepe zucht: „Oh gelukkig, ik dacht even dat ik naar de hemel reed.”
Willemijntje Justa
Bas:
DSR:
Ilona:
Heel veel medeleven vervolgens van alle gekjes met het overlijden van haar schoonvader (ook van mij de innigste deelneming, Ilona!)
Wat is het toch mooi in moeilijke tijden de steun te hebben van een community. Daar ontbreekt het in Nederland in deze kille koude tijden aan. Ik doe mantelzorg voor mijn zus die in een prachtig hofje woont in een mooi stadje in Nederland. De warmte die ik daar ondervind is geweldig. Dat mis ik toch wel hier in het koude kille Amsterdam.
Iets heel anders, DSR probeerde mij deze week te cancelen. Op zich het vermelden niet waard, vertel eens iets nieuws, maar wel geestig hoe Ad Hok daar mee omging. Die liet zich twee dagen niet zien bij de gekjes. Was hij niet verplicht erop te reageren.
Wellicht ook verreweg de wijste manier er mee om te gaan.
LikeLike
Knap hoor, er is ook helemaal niks dat HR ontgaat.
Inmiddels heb ik mij al vijf dagen niet laten zien op het blog hier. Wat zou daar dan weer achter zitten?
LikeLike
Jou ontgaat óók niets 🙂
Ik ging er eigenlijk vanuit dat niemand mijn laatste ontboezemingen nog zou lezen.
LikeGeliked door 1 persoon