Ik stond bij de AH-servicebalie naast een mevrouw die met een peer in haar hand kwam vertellen dat de peren die ze al vóór de kerst gekocht had nog steeds hard waren. En haar zoon hield zo van peren, maar kon ze nu niet eten. Of ze andere peren kon krijgen. De medewerker keek verward en zei dat ze deze peren nu niet meer verkochten. Ik keek naar de peer in haar hand en zei: „Mevrouw, dit zijn stoofperen!” De vrouw reageert verrast: „Oooh vandaar! En hoe maak je die dan?” Ik heb haar mijn recept gedeeld en ze ging tevreden de winkel weer uit.
E.M. van Rijsingen
Grappig gevonden: eerst alles in de verleden tijd vertellen, tegen het einde overschakelen op de tegenwoordige tijd en dan afsluiten met een combinatie van verleden en voltooid verleden tijd.
E.M. van Rijsingen … Elly? Eduard? De M is van Maria. Ik gok op een bejaarde in het zuiden van het land en dat is winst: in een Amsterdamse AH zou de klant met de grond gelijk gemaakt zijn.
Bas van Vuren
Kan ik morgen uitslapen…en dromen over Karel Knip, die hier een veel interessanter verhaal van maakte.
pawi
Slaap maar lekker uit pawi (ter verduidelijking: pawi plakte het ikje gisteravond om 22:57).
Zou je dat veel interessantere verhaal van Karel Knip nog met ons willen delen?
Gelukkig leest pawi, ondanks alles, nog dit blog en deelt ze het verhaal:
Een redelijk begin, al komt het er hierben daar wat klonterig uit.
Een goede laatste zin schrijven is een hele kunst, dat blijkt maar weer.
DSR
“hierben daar” = hier en daar
Uit dat slordigheidje kunnen we concluderen dat DSR reageert met behulp van een toetsenbord. De B zit namelijk op een toetsenbord exact boven de spatiebalk.
Op een smartphone maak DSR uiteraard weer heel andere fouten.
Misschien een domme vraag, maar we reageren toch allemaal met behulp van een toetsenbord? En juist op mijn smartphone zit die stomme b ook vaak tussen twee woordjes als ik een appje verstuur.
In de wachtkamer van een oogkliniek roept een medewerker de naam van een patiënt: mevrouw Hulsman. Niemand reageert, dus nogmaals. Geen reactie. De medewerker gaat zijn kamer in en komt later terug. Weer wordt een patiënt opgeroepen: mevrouw Huisman…
Kees Lebon
De eindredacteur legt de clou uit in de kop. Handig!
Bas
Ja, een terugkerend ongemak, letters en cijfers die op elkaar lijken. Vooral met wachtwoorden (g lijkt op 9).
Zie ook hierboven (AL lezen als Ai).
HR
Speelt DSR de onnozele? De kop van het ikje is, zoals Bas entameerde, duidelijk genoeg.
Een ‘komt een vrouwtje bij de dokter’-Ik-je, waarbij de rol van de verteller ons niet wordt verteld.
Kan iemand iets maken van de clou? Verkeerde naam genoemd, en is dat grappig omdat het een oogkliniek is? Twee patiënten op de lijst met bijna dezelfde naam? Mevrouw Huls/Huisman had eigenlijk bij de oordokter moeten zijn?
Wat een schitterende reportage, Roos! Heb er echt van genoten, ook al ben ik dan geen geboren en getogen Amsterdamse. Ik denk dat Ilona er ook wel van zal genieten…
Drie negenjarige kwebbeltantes bespreken op de achterbank van de auto hoeveel biertjes hun opa’s in 1 jaar drinken.„Misschien wel 250” zegt er een.„Ik denk wel 1000” roept de ander. Waarop de derde stoïcijns antwoordt: „Mijn opa mag geen bier drinken van de dokter. Daarom drinkt hij speciaal bier.”
Reinier Berendsen
We moeten qua lezersanekdote en “ikje” maar raden wat de rol van Reinier in dit verhaaltje is. Waarschijnlijk de papachauffeur die de meisjes naar school, hockey of paardrijles brengt, maar joh … geef die info even. Da’s het concept.
En zo heel erg grappig of bijzonder is die opmerking niet dat hij in de krant had gemoeten, hoor. Van mij althans niet. Maar er was kennelijk niks beters. Met je stoïcijns …
Inhoudelijk kan het zomaar eens zijn dat opa 0.0 bier drinkt, en wat is daar dan aan te lachen, Reinier? Waarom proestend het stuur omgooien, de berm in, het voorval intikken en opsturen?
Man man.
Bas
Ongeacht hoeveel pilsies die opa’s wegtikken (met 250 flesjes zit er in ieder geval wel eens een dag tussen), in de ogen de van kleindochters gaat het om hectoliters.
DSR
Schattig. Om niet op te willen bieden heeft één van de kwebbeltantes dan maar een heel speciale opa.Als Reinier een van de vaders is, kan blij zijn dat het niet over vaders ging.
Ilona
Sluikreclame voor Heineken 0.0 ?
Ad Hok
Als je dat woordje stoïcijns weglaat is dit een leuk ikje.Heerlijk om met drie kwebbeltantes onderweg te zijn.
Vanmiddag op straat hoorde ik een man telefoneren; hij zat op de fiets en had het over iets op papier zetten en dat er een notitie moest komen. Hij hield zijn hoofd schuin om zijn oor tegen de telefoon te houden.Toch had hij beide handen aan het stuur. Pas toen hij me passeerde zag ik dat een meisje achterop zat, rugzakje om, die met haar arm geheven en rechterhand de telefoon tegen het oor van haar vader hield.
Charles de Vries
Triest. Je ziet ze weleens in de trein en supermarkt, die mannen die luid pratend met het hoofd schuin en de blik op niks door de gangpaden paraderen. Maar dit – met je dochtertje op de fiets – is next level en zou keihard moeten worden afgestraft. Wordt het niet.
Bas
Als DSR jr achterop zit, heeft ie mijn aktentas op schoot, klembord en pen bij de hand om zijn vader documenten ter tekening aan te bieden als we stilstaan bij een rood licht. Safety first!
Als iets ouder is, mag ie zelf zijn krabbel onder vermelding van i.o. (“in opdracht”) zetten.
DSR
Achterop de fiets, korte broek, ijzeren gespjes, bloempjes plukken, waterkant…Het komt weer helemaal terug.Maar dat waren andere tijden, op het platte land zonder stoplichten.Het laat me nooit meer los.
Ilona
Ik zat vroeger bij mijn vader altijd voorop de stang. Als hij moest voetballen in Drieburg reed hij op de Weesperkade altijd heel dicht langs de waterkant, omdat hij dacht mij daar een plezier mee te doen. In werkelijkheid deed ik het bijna in mijn broek van angst, maar dat durfde ik hem niet te vertellen.
Mijn 13-jarige dochter Marte heeft toetsweek op school. Geen lessen, maar wel elke dag één of twee toetsen maken en de rest van de dag studeren. Op woensdagmiddag tref ik haar wat lamlendig aan de keukentafel. Het is haar allemaal duidelijk te veel. Als ik vraag hoe het met haar gaat antwoord ze, terwijl ze een blik op haar telefoon werpt: „Mijn telefoon is 1 procent… en ik ook”.
Jannelien Wieland
Ja, die dagen heb je weleens. Dan is er gewoon niks gebeurd in Nederland.
Bas
Mama Annelien mag ook terug naar school, en de redactie ook. Drie fouten in zo’n klein stukje. Dat 13-jarige is niet mooi maar het mag.
1 procent telefoon, als dat maar weer goedkomt. Dochter moet nog veel leren, maar moeder ook.
Ilona
Ik zie er één. Je zit aan aan het banket.
lummel
Precies! Da’s 1.
2: ‘antwoord ze’. Is ott, dus met dt.
3: het leesteken bij ‘ik ook’. Daar moet volgens mij het dubbele aanhalingsteken sluiten achter de punt.
Ilona
Het lijkt mij niet per se nodig om “aan” toe te voegen omdat “keukentafel” aangeeft dat het om een plaats gaat.
Grappig dat DSR zich ermee bemoeit, zijn gebruikelijke pluralis majestatis vergeet, en meteen een kapitale taalfout maakt.
Tsja, ….. kan nu niet zeggen dat ik het zo heel bijzonder vindt. Eens zien of ik de fouten er ook uithaal.
En toetsweken voor 13-jarigen, moet dat nou?
DSR
Als DSR zou zeggen: …”dat DSR het zo heel bijzonder vindt”, dan was het goed gespeld.
Ik ben strafrechter en vandaag had ik zitting. Een advocaat kwam de zaal in om 12 uur voor de behandeling van zijn zaak. Hij had een tasje in zijn hand en zei: „Ik heb bananen meegenomen voor u en de griffier. Ik dacht het is lunchtijd en u zult wel honger hebben.”
Ik: „U dacht, dus ik geef maar wat bananen?”
Advocaat: „Ja, ik heb een onderzoek gelezen waaruit blijkt dat rechters die honger hebben strenger straffen. Vandaar.”
Meta Vaandrager
Dank aan de noeste plaatser! Maar veel voegt dit ikje niet toe aan de kwaliteit van mijn weekend.
En ik moest ook ineens denken aan Peter R. die met zijn croissantjes placht binnen te wandelen.
Bas
Uit “maar wat bananen” spreekt weinig waardering voor het gebodene.
Hongerige rechters met honger kun je kennelijk maar beter bijvoeren met foie gras oid.
DSR
Hongerige rechters met honger? Buitengewoon taalgevoelige Ilona stoort zich er niet aan:
Precies wat ik dacht DSR. Bananen doen me denken aan aapjes voeren. Om ze gunstig te stemmen had ik een lekker gerechtje meegenomen.
Het leven is hard
Ik stond bij de AH-servicebalie naast een mevrouw die met een peer in haar hand kwam vertellen dat de peren die ze al vóór de kerst gekocht had nog steeds hard waren. En haar zoon hield zo van peren, maar kon ze nu niet eten. Of ze andere peren kon krijgen. De medewerker keek verward en zei dat ze deze peren nu niet meer verkochten. Ik keek naar de peer in haar hand en zei: „Mevrouw, dit zijn stoofperen!” De vrouw reageert verrast: „Oooh vandaar! En hoe maak je die dan?” Ik heb haar mijn recept gedeeld en ze ging tevreden de winkel weer uit.
E.M. van Rijsingen
Slaap maar lekker uit pawi (ter verduidelijking: pawi plakte het ikje gisteravond om 22:57).
Zou je dat veel interessantere verhaal van Karel Knip nog met ons willen delen?
Gelukkig leest pawi, ondanks alles, nog dit blog en deelt ze het verhaal:
De stoofpeertjes van Karel Knip
“hierben daar” = hier en daar
Uit dat slordigheidje kunnen we concluderen dat DSR reageert met behulp van een toetsenbord. De B zit namelijk op een toetsenbord exact boven de spatiebalk.
Op een smartphone maak DSR uiteraard weer heel andere fouten.
LikeLike
LikeLike
Misschien een domme vraag, maar we reageren toch allemaal met behulp van een toetsenbord? En juist op mijn smartphone zit die stomme b ook vaak tussen twee woordjes als ik een appje verstuur.
LikeLike
Nee, geen domme vraag!
Ik zie nu pas dat bij mijn toetsenbordje op de smartphone de b ook boven de spatiebalk staat (of zit). 🤗
Ook in Paulien haar laatste column spelen letters een belangrijke rol:
LikeLike
LikeLike
Geen reclame
In de wachtkamer van een oogkliniek roept een medewerker de naam van een patiënt: mevrouw Hulsman. Niemand reageert, dus nogmaals. Geen reactie. De medewerker gaat zijn kamer in en komt later terug. Weer wordt een patiënt opgeroepen: mevrouw Huisman…
Kees Lebon
Speelt DSR de onnozele? De kop van het ikje is, zoals Bas entameerde, duidelijk genoeg.
LikeLike
In plaats van een afbeelding plaats ik vandaag een link naar een film van Ed van der Elsken, “Verliefd op Amsterdam”:
https://player.eyefilm.nl/nl/films/verliefd-op-amsterdam
“Ritmisch compositie van bewegende foto’s van fietsers in Amsterdam, begeleid door De vier jaargetijden van Vivaldi.”
Prachtige beelden uit 1965, die vooral Ad Hok en lummel zullen aanspreken.
LikeLike
Inderdaad, mooie beelden, vooral die van het oude Waterlooplein.
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een schitterende reportage, Roos! Heb er echt van genoten, ook al ben ik dan geen geboren en getogen Amsterdamse. Ik denk dat Ilona er ook wel van zal genieten…
LikeLike
Ongetwijfeld. Ik wist even niet zeker of Ilona ook in Amsterdam is opgegroeid.
Zag je ook tussen al die goedgeklede robuuste witte mannelijke fietsers die ene donkere?
LikeLike
Grappig idee ook dat de meesten van de Lieverdjes nog leven.
LikeGeliked door 1 persoon
Opa’s biertjes
Drie negenjarige kwebbeltantes bespreken op de achterbank van de auto hoeveel biertjes hun opa’s in 1 jaar drinken.„Misschien wel 250” zegt er een.„Ik denk wel 1000” roept de ander. Waarop de derde stoïcijns antwoordt: „Mijn opa mag geen bier drinken van de dokter. Daarom drinkt hij speciaal bier.”
Reinier Berendsen
LikeLike
LikeLike
Fietsbeller
Vanmiddag op straat hoorde ik een man telefoneren; hij zat op de fiets en had het over iets op papier zetten en dat er een notitie moest komen. Hij hield zijn hoofd schuin om zijn oor tegen de telefoon te houden.Toch had hij beide handen aan het stuur. Pas toen hij me passeerde zag ik dat een meisje achterop zat, rugzakje om, die met haar arm geheven en rechterhand de telefoon tegen het oor van haar vader hield.
Charles de Vries
LikeLike
LikeLike
En weer heeft Roos er een schitterend plaatje bij!!
Al of niet via AI, zou Paulien zeggen, het blijft knap gevonden… 😉
LikeGeliked door 1 persoon
Toetsweek
Mijn 13-jarige dochter Marte heeft toetsweek op school. Geen lessen, maar wel elke dag één of twee toetsen maken en de rest van de dag studeren. Op woensdagmiddag tref ik haar wat lamlendig aan de keukentafel. Het is haar allemaal duidelijk te veel. Als ik vraag hoe het met haar gaat antwoord ze, terwijl ze een blik op haar telefoon werpt: „Mijn telefoon is 1 procent… en ik ook”.
Jannelien Wieland
Het lijkt mij niet per se nodig om “aan” toe te voegen omdat “keukentafel” aangeeft dat het om een plaats gaat.
Grappig dat DSR zich ermee bemoeit, zijn gebruikelijke pluralis majestatis vergeet, en meteen een kapitale taalfout maakt.
LikeLike
LikeLike
Bananen
Ik ben strafrechter en vandaag had ik zitting. Een advocaat kwam de zaal in om 12 uur voor de behandeling van zijn zaak. Hij had een tasje in zijn hand en zei: „Ik heb bananen meegenomen voor u en de griffier. Ik dacht het is lunchtijd en u zult wel honger hebben.”
Ik: „U dacht, dus ik geef maar wat bananen?”
Advocaat: „Ja, ik heb een onderzoek gelezen waaruit blijkt dat rechters die honger hebben strenger straffen. Vandaar.”
Meta Vaandrager
Hongerige rechters met honger? Buitengewoon taalgevoelige Ilona stoort zich er niet aan:
LikeLike
LikeLike