De vermogensbeheerder, waar ik eerder mijn pensioen heb opgebouwd en waarvan ik inmiddels al enige jaren een lijfrente-uitkering ontvang, schrijft mij op mijn verjaardag:
„Hoera! Een jaartje ouder betekent niet alleen een jaartje wijzer. U bent ook een jaar dichterbij uw doel. Spannend!”
Moet we hier blij mee zijn? Alleen als u van slinkse marketing op uw verjaardag houdt. De kwaliteit van de ikjes heeft wederom een nieuw dieptepunt bereikt.
Het enige positieve: het speelt zich níet af in Amsterdam.
Ik probeer mijn multicultikleuterklas voor te bereiden op het carnavalsfeest. Nadat we de polonaise hebben geoefend, is het traditionele groeten aan de beurt.
Soufian hoor ik laaiend enthousiast en luidkeels boven iedereen uit roepen: „Allah Allah Allah!”
Familie van Mieke Kerkhof? Ook Jacqueline mist een kans om er zelfspot in te schrijven. Wederom het tot op de draad versleten ‘NRC-lezer ontmoet eenvoudige’ stramien — bareuh. Geen reflectie, geen nuance — slechts het comfortabel aantekenen van andermans anders-zijn.
Een waterig zonnetje breekt aarzelend door. Stroomboot I en Stroomboot II van de Utrechtse Havendienst kruisen elkaar op de Stadsbuitengracht. Het gaat tergend langzaam. Dan roept een bemanningslid van Stroomboot I naar de andere boot: „Zorg je er wel voor dat je niet overwerkt raakt?”
Mijn dochter en schoonzoon duiken een paar dagen onder in het carnavalsgedruis. Hun kinderen logeren bij mij. Julia van bijna 4 wil schminken en verkleden… om mee naar de supermarkt te gaan. Jong geleerd is oud gedaan, denk ik. Weer thuis zet ik de tv aan voor de carnavalsoptocht, maar het heeft niet haar aandacht. Ze kijkt nauwelijks. Dus zet ik de Olympische Spelen aan, ploegenachtervolging. En wat blijkt? Julia is er toch al meer mee bezig dan ik dacht: „Oma, kijk eens, polonaiseschaatsen!”
Kinderlijke opmerkingen zijn talrijk en doorgaans zonder nut. De kinderstem wordt vaak misbruikt om de gedachtengang van een volwassene in de krant te slijten.
DKK zou zeggen: koop een printer en stevig papier, druk het af, lijst het in en bewonder het in de keuken — niet in de krant.
Lang geleden ontmoette ik op zakenreis een hele aardige ondernemer uit India. Bij de kennismaking wisselden wij zoals gebruikelijk visitekaartjes uit. Op zijn kaartje stond onder zijn naam de vermelding: ‘Failed at the University of Calcutta’. Ik kon het niet nalaten om beleefd te informeren waarom hij die toch wat ongebruikelijke informatie op zijn kaartje had gezet. Fijntjes glimlachend antwoordde hij: „Gezakt zijn is nog altijd beter dan helemaal niet gestudeerd te hebben.”
Neokoloniale humor: het anders-zijn wordt opgevoerd als exotisch decor – een schaamteloze illustratie van westerse superioriteit.
DKK herinnert zich zijn studietijd en ziet de link meteen: als student fileerde hij al die zelfvoldane superioriteit en leerde hij exotisme herkennen als retorisch trucje. Nachten in de studiezaal en tentamens maakten hem scherp genoeg om zulke moralistische poses te ontmaskeren.
Na het omkleden richting douches. Voor mij lopen drie kwebbelende dames, Brabantse tongval. Ik, geëmigreerde Brabander, kan het niet laten: „Wor in Brabant komde gullie v’ndaon?” Dame 1, correct Nederlands: „Gemert.” Ik: „Gemert? Bedoelde Gemmert?” Dame 2: “Ooch, praotte gij ok Gemmerts?” Ik: „Nie echt, mar’kep femilie in Hellemond.” Dame 3: „Oôôh, wa errig!”
heerrozenwater 
Vermogensbeheerder
De vermogensbeheerder, waar ik eerder mijn pensioen heb opgebouwd en waarvan ik inmiddels al enige jaren een lijfrente-uitkering ontvang, schrijft mij op mijn verjaardag:
„Hoera! Een jaartje ouder betekent niet alleen een jaartje wijzer. U bent ook een jaar dichterbij uw doel. Spannend!”
Moet ik hiermee blij zijn?
Theo Gardenbroek
LikeLike
Moet we hier blij mee zijn? Alleen als u van slinkse marketing op uw verjaardag houdt.
De kwaliteit van de ikjes heeft wederom een nieuw dieptepunt bereikt.
Het enige positieve: het speelt zich níet af in Amsterdam.
Eindoordeel: 2,1 (zegge: twee-komma-een).
LikeLike
Alaaf
Ik probeer mijn multicultikleuterklas voor te bereiden op het carnavalsfeest. Nadat we de polonaise hebben geoefend, is het traditionele groeten aan de beurt.
Soufian hoor ik laaiend enthousiast en luidkeels boven iedereen uit roepen: „Allah Allah Allah!”
Jacqueline Kerkhof
LikeLike
Familie van Mieke Kerkhof? Ook Jacqueline mist een kans om er zelfspot in te schrijven. Wederom het tot op de draad versleten ‘NRC-lezer ontmoet eenvoudige’ stramien — bareuh. Geen reflectie, geen nuance — slechts het comfortabel aantekenen van andermans anders-zijn.
DKK-zucht: neerbuigendheid als amuse-bouche.
LikeLike
Stroomboot I en II
Een waterig zonnetje breekt aarzelend door. Stroomboot I en Stroomboot II van de Utrechtse Havendienst kruisen elkaar op de Stadsbuitengracht. Het gaat tergend langzaam. Dan roept een bemanningslid van Stroomboot I naar de andere boot: „Zorg je er wel voor dat je niet overwerkt raakt?”
Laurens Schoemaker
LikeLike
Wat als geestig moet doorgaan, klinkt als een mail van de personeelsafdeling — braaf, risicomijdend, zonder echte humor of spanning.
Geen observatie met angel, geen verrassing — alleen kabbelend plichtsgevoel.
DKK noteert: wie dit al een pointe noemt, heeft wel een bijzonder lage waterlijn.
Eindoordeel: 3,8 (zegge: drie-komma-acht).
LikeLike
Ploegenachtervolging
Mijn dochter en schoonzoon duiken een paar dagen onder in het carnavalsgedruis. Hun kinderen logeren bij mij. Julia van bijna 4 wil schminken en verkleden… om mee naar de supermarkt te gaan. Jong geleerd is oud gedaan, denk ik. Weer thuis zet ik de tv aan voor de carnavalsoptocht, maar het heeft niet haar aandacht. Ze kijkt nauwelijks. Dus zet ik de Olympische Spelen aan, ploegenachtervolging. En wat blijkt? Julia is er toch al meer mee bezig dan ik dacht: „Oma, kijk eens, polonaiseschaatsen!”
Ilse van Wees
LikeLike
Kinderlijke opmerkingen zijn talrijk en doorgaans zonder nut. De kinderstem wordt vaak misbruikt om de gedachtengang van een volwassene in de krant te slijten.
DKK zou zeggen: koop een printer en stevig papier, druk het af, lijst het in en bewonder het in de keuken — niet in de krant.
Eindoordeel: 4- (zegge: viermin)
LikeLike
Hoe het wél kan
Lang geleden ontmoette ik op zakenreis een hele aardige ondernemer uit India. Bij de kennismaking wisselden wij zoals gebruikelijk visitekaartjes uit. Op zijn kaartje stond onder zijn naam de vermelding: ‘Failed at the University of Calcutta’. Ik kon het niet nalaten om beleefd te informeren waarom hij die toch wat ongebruikelijke informatie op zijn kaartje had gezet. Fijntjes glimlachend antwoordde hij: „Gezakt zijn is nog altijd beter dan helemaal niet gestudeerd te hebben.”
Geert-Arjen Ploeg
LikeLike
Neokoloniale humor: het anders-zijn wordt opgevoerd als exotisch decor – een schaamteloze illustratie van westerse superioriteit.
DKK herinnert zich zijn studietijd en ziet de link meteen: als student fileerde hij al die zelfvoldane superioriteit en leerde hij exotisme herkennen als retorisch trucje. Nachten in de studiezaal en tentamens maakten hem scherp genoeg om zulke moralistische poses te ontmaskeren.
Eindoordeel: 2,8 (zegge: twee-komma-acht).
LikeLike
Gemert/Gemmert
Na het omkleden richting douches. Voor mij lopen drie kwebbelende dames, Brabantse tongval. Ik, geëmigreerde Brabander, kan het niet laten: „Wor in Brabant komde gullie v’ndaon?” Dame 1, correct Nederlands: „Gemert.” Ik: „Gemert? Bedoelde Gemmert?” Dame 2: “Ooch, praotte gij ok Gemmerts?” Ik: „Nie echt, mar’kep femilie in Hellemond.” Dame 3: „Oôôh, wa errig!”
Willem Sprengers
LikeLike
Da’s géén ech’ dialect, da’s een verklèèdproatje veur op de kèrmesse.
Skrief mar ies ’n opstel oaver “’n daggien op ’t plattelaand” en zet er ’n 1e pries bij: ’n pond lèvendige Iesselmeerpalink.
LikeLike