Met mijn moeder van 91 en al haar negen kinderen zijn we bij de afscheidsdienst voor haar zus, onze tante. De pastor komt naar ons voor een praatje en maakt een opmerking over het grote aantal kinderen. Hij zegt: „De pastoor is vroeger zeker vaak bij jullie aan de deur geweest?”
„Oh, hou op”, zegt mijn moeder. „Telkens kwam hij vragen of er niet alweer een kind kwam.”
„Ha,” zegt de pastor, „dat doen we tegenwoordig niet meer hoor.”
We reageren allemaal opgelucht. „Nee,” voegt hij er lachend aan toe, „tegenwoordig appen we.”
’t lijkt me een jonge fluim met weinig gevoel voor wat gepast is. Die is geen geestelijke geworden omdat ie zo goed bij de meisjes lag.
Dan liever een strenge dominee.
Eindoordeel: 5- (zegge: vijfmin)
Oh? Religie & Techniek dankbaar onderwerp. Hoe de Almachtige zijn Remote Control doet geen idee. Of je daar als eenvoudig uitvoerende iets over vertelt oh …..Je kan niet voorzichtig genoeg zijn met het neerzetten van opties. Ik wacht al dagen op ’n seintje dat ik op de goede weg zou zijn…….Niks hoor geen letter ik hoop maar dat de Almachtige……
Terug van een fietsvakantie in Griekenland, worden diverse hechtingen uit mijn hoofd verwijderd bij de huisarts. Het gevolg van een harde val aldaar.
Als de doktersassistente me vertelt dat er op den duur weinig meer van te zien zal zijn, is mijn retorische vraag aan haar of ik dan weer net zo mooi word als daarvoor. Waarschijnlijk ontgaat de ironie haar. Ze antwoordt gemelijk dat het dáár inderdaad niet aan zal liggen.
Mijn vader (bijna 92 en dementerend) reageert niet meer als je hem aanspreekt. De huisarts constateert een delirium. Mijn vader is de avond ervoor met een antibioticakuur begonnen, voor een blaasontsteking. Maar dit verwachtte de arts ook niet. We praten over welke behandeling mijn vader nog moet krijgen, wanneer we moeten stoppen met behandelen en de bijwerkingen van een medicijn dat mijn vader sinds kort krijgt. In overleg met een geriater besluiten we hem toch te laten opnemen in een ziekenhuis. Terwijl de huisarts het papierwerk in orde maakt, kijkt hij ineens op en zegt: „Beseft u wel dat dit zijn eigen risico gaat kosten?”
Ik ga naar Amsterdam om aanwezig te zijn bij een interview met een Italiaanse schrijver. Ik ben te vroeg en ik ga op het Spui op een terrasje zitten. De serveerster komt en zij vraagt mij in het Engels wat ik wil drinken. Mijn antwoord: „Een pilsje graag.” Ze zegt: „Oh, Nederlands. Dat hoor je niet veel meer.” Een paar dagen later ben ik weer in Amsterdam en ik koop op de Albert Cuypmarkt druiven. De laatste woorden van de verkoper: „Have a nice day.”
Paul Hendriks
Het format is OK. Ik kan mij herinneren dat eens op het Hobbemaplein, Den Haag, standwerkers waren die ’n spetterend verhaal hielden bij ’n stukje zeep, waar je helemaal niet voor naar de markt was gekomen. Je kocht er friet die naar friet smaakte. Broodje Kapsalon bestond nog niet. Alas, enkele migratiegolven later is de zeepman er niet meer. Je waant overal behalve in Nederland.
Oh, de focus op de niet Nederlander zo lastig ?? Dacht ik niet….
Have a nice day …hey chap so have you. Amsterdamse markt wijsheid. Hoef je toch geen “ikje” over te maken?
Nederanders ruik je kilometers van te voren. Herken je. Pik je er zo maar tussen uit. Of alle Amsterdamse humor zo aardig is …weet ik niet.
De nrc met 2 “ikjes”, de computer ….in de war? Geen idee.
Dag dag, High 5.
„Weet je zeker dat hij dit mag eten?” De gedempte stem van mijn zoon op de trap maakt me wakker. Het is zondagochtend en ik slaap uit, herstellend na een grote operatie. Met een glimlach denk ik aan de lekkernijen die me als ontbijt op bed geserveerd zouden kunnen worden. Maar de voetjes lopen de slaapkamer voorbij. Naar de nieuwe hamster.
„Goedendag mevrouw, ik vroeg mij af of ik met mijn doorlopende reisverzekering ook verzekerd ben voor de Westelijke Jordaanoever?”
„Ah goedendag mevrouw, wanneer gaat u naar Jordanië?”
„Niet Jordanië, ik ga naar de Westelijke Jordaanoever.”
„Welk land?”
„Hmm… Het ligt bij Israël? Niet iedereen is het erover eens welk land het is.”
„Ah oké mevrouw en welk land denken die andere mensen dat het is?”
„…Palestina…”
„Oh dat is Israël mevrouw, u bent gewoon verzekerd.”
Met mijn vrouw loop ik langs de smoezelige achterkant van de supermarkt. Vanwege de schrale oostenwind hebben we de handen in onze zakken.
Drie hangjongeren komen ons tegemoet. Met hun blikjes, joints en lichaamstaal spat de streetcredibility van ze af.
Bij het passeren worden wij (op sneakers, met korte jacks) zo stoer mogelijk en licht provocerend aangekeken. Wij kijken zo neutraal mogelijk terug.
Dan roept de grootste van de drie hardop tegen zijn matties: „Kijk die agenten kijken.” Als we de hoek om zijn vraag ik mijn vrouw of ze hetzelfde hoorde als ik. Ja zegt ze, en na een stevige boks vervolgen deze ‘senioren’ tien jaar jonger hun weg.
heerrozenwater 
Moderne pastor
Met mijn moeder van 91 en al haar negen kinderen zijn we bij de afscheidsdienst voor haar zus, onze tante. De pastor komt naar ons voor een praatje en maakt een opmerking over het grote aantal kinderen. Hij zegt: „De pastoor is vroeger zeker vaak bij jullie aan de deur geweest?”
„Oh, hou op”, zegt mijn moeder. „Telkens kwam hij vragen of er niet alweer een kind kwam.”
„Ha,” zegt de pastor, „dat doen we tegenwoordig niet meer hoor.”
We reageren allemaal opgelucht. „Nee,” voegt hij er lachend aan toe, „tegenwoordig appen we.”
LikeLike
Daar komen geen kinderen van hè meneer pastoor das pas veilig…
LikeLike
’t lijkt me een jonge fluim met weinig gevoel voor wat gepast is. Die is geen geestelijke geworden omdat ie zo goed bij de meisjes lag.
Dan liever een strenge dominee.
Eindoordeel: 5- (zegge: vijfmin)
LikeLike
Mwah…
LikeLike
En dat uit de mond van luvienna
LikeLike
Wham!
LikeLike
Oh? Religie & Techniek dankbaar onderwerp. Hoe de Almachtige zijn Remote Control doet geen idee. Of je daar als eenvoudig uitvoerende iets over vertelt oh …..Je kan niet voorzichtig genoeg zijn met het neerzetten van opties. Ik wacht al dagen op ’n seintje dat ik op de goede weg zou zijn…….Niks hoor geen letter ik hoop maar dat de Almachtige……
LikeLike
Malle Appie als pastoor.
LikeLike
Het pad van de slinger gevonden maar dit was de oversteek naar de slinger word vervolgt
LikeLike
Vraag
Terug van een fietsvakantie in Griekenland, worden diverse hechtingen uit mijn hoofd verwijderd bij de huisarts. Het gevolg van een harde val aldaar.
Als de doktersassistente me vertelt dat er op den duur weinig meer van te zien zal zijn, is mijn retorische vraag aan haar of ik dan weer net zo mooi word als daarvoor. Waarschijnlijk ontgaat de ironie haar. Ze antwoordt gemelijk dat het dáár inderdaad niet aan zal liggen.
LikeLike
… dus meneer of mevrouw is gevallen bij de huisarts?
LikeLike
Waarschijnlijk is de inzender zelve de ironie ontgaan. Wat een pedante kwast.
Eindoordeel: 2 (zegge: twee)
LikeLike
Eens dsr. Als er iets blijft hangen is dat pedanterie. Soms is pedant wel leuk koddig of…..hier niet.
LikeLike
Behandelen
Mijn vader (bijna 92 en dementerend) reageert niet meer als je hem aanspreekt. De huisarts constateert een delirium. Mijn vader is de avond ervoor met een antibioticakuur begonnen, voor een blaasontsteking. Maar dit verwachtte de arts ook niet. We praten over welke behandeling mijn vader nog moet krijgen, wanneer we moeten stoppen met behandelen en de bijwerkingen van een medicijn dat mijn vader sinds kort krijgt. In overleg met een geriater besluiten we hem toch te laten opnemen in een ziekenhuis. Terwijl de huisarts het papierwerk in orde maakt, kijkt hij ineens op en zegt: „Beseft u wel dat dit zijn eigen risico gaat kosten?”
LikeLike
Amsterdam 4 oktober 2016
Ik ga naar Amsterdam om aanwezig te zijn bij een interview met een Italiaanse schrijver. Ik ben te vroeg en ik ga op het Spui op een terrasje zitten. De serveerster komt en zij vraagt mij in het Engels wat ik wil drinken. Mijn antwoord: „Een pilsje graag.” Ze zegt: „Oh, Nederlands. Dat hoor je niet veel meer.” Een paar dagen later ben ik weer in Amsterdam en ik koop op de Albert Cuypmarkt druiven. De laatste woorden van de verkoper: „Have a nice day.”
Paul Hendriks
LikeGeliked door 1 persoon
Het format is OK. Ik kan mij herinneren dat eens op het Hobbemaplein, Den Haag, standwerkers waren die ’n spetterend verhaal hielden bij ’n stukje zeep, waar je helemaal niet voor naar de markt was gekomen. Je kocht er friet die naar friet smaakte. Broodje Kapsalon bestond nog niet. Alas, enkele migratiegolven later is de zeepman er niet meer. Je waant overal behalve in Nederland.
Oh, de focus op de niet Nederlander zo lastig ?? Dacht ik niet….
Have a nice day …hey chap so have you. Amsterdamse markt wijsheid. Hoef je toch geen “ikje” over te maken?
Nederanders ruik je kilometers van te voren. Herken je. Pik je er zo maar tussen uit. Of alle Amsterdamse humor zo aardig is …weet ik niet.
De nrc met 2 “ikjes”, de computer ….in de war? Geen idee.
Dag dag, High 5.
LikeLike
Tja, ‘houdoe’ dan maar.
LikeLike
Ontbijt op bed
„Weet je zeker dat hij dit mag eten?” De gedempte stem van mijn zoon op de trap maakt me wakker. Het is zondagochtend en ik slaap uit, herstellend na een grote operatie. Met een glimlach denk ik aan de lekkernijen die me als ontbijt op bed geserveerd zouden kunnen worden. Maar de voetjes lopen de slaapkamer voorbij. Naar de nieuwe hamster.
LikeLike
Het leven zit vol teleurstellingen.
LikeLike
Daar gaat je eigen risico.
LikeLike
Leuk frame. Aardig verteld. Invoelbaar. Zo werkt het.
Dag, tot morgen
High five.
LikeLike
Verzekering
„Goedendag mevrouw, ik vroeg mij af of ik met mijn doorlopende reisverzekering ook verzekerd ben voor de Westelijke Jordaanoever?”
„Ah goedendag mevrouw, wanneer gaat u naar Jordanië?”
„Niet Jordanië, ik ga naar de Westelijke Jordaanoever.”
„Welk land?”
„Hmm… Het ligt bij Israël? Niet iedereen is het erover eens welk land het is.”
„Ah oké mevrouw en welk land denken die andere mensen dat het is?”
„…Palestina…”
„Oh dat is Israël mevrouw, u bent gewoon verzekerd.”
LikeLike
Streetcredibility
Met mijn vrouw loop ik langs de smoezelige achterkant van de supermarkt. Vanwege de schrale oostenwind hebben we de handen in onze zakken.
Drie hangjongeren komen ons tegemoet. Met hun blikjes, joints en lichaamstaal spat de streetcredibility van ze af.
Bij het passeren worden wij (op sneakers, met korte jacks) zo stoer mogelijk en licht provocerend aangekeken. Wij kijken zo neutraal mogelijk terug.
Dan roept de grootste van de drie hardop tegen zijn matties: „Kijk die agenten kijken.” Als we de hoek om zijn vraag ik mijn vrouw of ze hetzelfde hoorde als ik. Ja zegt ze, en na een stevige boks vervolgen deze ‘senioren’ tien jaar jonger hun weg.
LikeLike
Ja, ook hier Negeren werkt het beste…. de heer Rozewater ook hier …..Kunt u even berichten? Ik dank u
LikeLike
Iedereen doet wel eens uitspraken die men niet zo bedoeld
LikeLike