Met twee vrienden ga ik regelmatig op ontdekkingstocht in Nederland. Door de natuur, maar ook steden schuwen wij als beginnende gepensioneerden niet. Zo maken we een fietstocht door Rotterdam. Op de terugweg ontdekken we in de buurt van Crooswijk een noviteit: het stoplicht heeft een regensensor die de wachttijd tijdens regen voor fietsers verkort.
Terwijl wij daarover staan te praten voor het verkeerslicht stopt een Rotterdamse dame op een scootertje naast ons. Direct springt het licht op groen, waarop zij roept: „Zo, hebben jullie gespuugd naar de sensor!”
Bas van Vueren ‘vindt het wel schattig, ergens’ brrrrrrrrrrr, wat een enge man is dat ook, met z’n schattig en met z’n icoontjes, brrrrrr, bah, Bas, ksssst, wegwese, anders wordt er misschien op je gespuugd, en dat is keivervelend.
“Toen blijkt nu”, staat er op de voorkant van de VPRO Gids, met een foto van twee bekende Haagsche typetjes.
Na een lekkage thuis vraag ik een paar dakdekkers om advies.
Eerst komt Rinus, die mij vertelt dat het dak in zeer slechte staat verkeert. “De zwetende pannen hebben hun beste tijd gehad”, verzekert hij mij. Ze moeten snel vervangen worden.
Vervolgens komt Cor. Ik vraag hem naar de staat van de pannen. “Uitstekend”, zegt hij. “Weet u dat ze zeer gewild zijn op de tweedehandsmarkt?”
Toen hadden de coniferen ‘bavianenschurft’ en nu ‘zweten de pannen’. Jacobse en van Es zijn inderdaad nooit weggeweest.
Ik ben huisarts in een gevangenis.
Er komt een gedetineerde op mijn spreekuur in verband met hoesten.
Om naar zijn longen te luisteren zeg ik tegen hem wat ik dan altijd tegen patiënten zeg: „Komt u maar staan met de rug naar mij toe en doet u alles maar omhoog.”
De gedetineerde draait zich om en steekt vervolgens zijn handen in de lucht.
„Ik ben niet van de politie, hoor”, zeg ik.
„Sorry, dokter. Dat ben ik zo gewend.”
In het donker kwam mijn dochter van twaalf geagiteerd terug van de eerste hockeytraining na de herfstvakantie. „Er staat een enge man met een baard in de tuin van de buren. Toen hij me zag bleef hij me aankijken en liep achter me aan!”
Kordaat liep ik naar buiten. Daar stond hij inderdaad bijna bij de voordeur, een getinte, bebaarde jongeman. Zijn oplichtende mobiel toonde duidelijk onze postcode met huisnummer.
„You are looking for…?”, vroeg ik nogal pissig.
„Assassin!”, was zijn onthutsende antwoord. Hij wees naar het tafeltje in de hal waarop een hoesje lag, en er verscheen een grijns op zijn gezicht.
Toen pas drong tot mij door dat mijn zoon zijn PlayStation-spel Assassin’s Creed op Marktplaats te koop had aangeboden.
Bomen zouden de CO2-uitstoot te lijf kunnen gaan. Maar ze bieden meer levensreddende voordelen, zo werd mij deze herfstige zondag overduidelijk.
Ik zit in de voorkamer als de steiger – die door de aannemer driehoog tegen onze voorgevel is neergezet – bij een enorme windstoot omvalt. Na wat vervaarlijk heen en weer gezwiep, komt hij in delen in onze voortuin tot rust. Buren, brandweerlieden en de toegesnelde aannemer constateren dat de steigerdelen vast liggen en verder geen schade zullen aanrichten.
Zij bevestigen daarmee wat ik al voelde: gered door de glansmispel, de Japanse broodboom en de taxushaag.
Arita Immerzeel
Bas van Vuren schreef:
november 24, 2016 om 16:35
Tja, ik weet echt niet wat Arita hiermee beoogde. Ze zag een boom omvallen tijdens een herfststorm en ze ontsnapte aan de dood. Ik ben heel erg blij voor haar, maar er zijn er nog een stuk of wat miljoen die niet onder die boom terecht gekomen zijn. Ik ben geen familie Arita, zet dit op je Facebook.
Geweldig ook die inleiding, over die CO2 en zo, je hebt er vast heel wat voor gelezen. Maar heb je de handleiding voor ikjes niet gevonden?Geen beschouwingen willen we maar anekdotes. In een ultrakort format zodat alleen de kern van de belevenis overblijft, da’s een kunst. Da’s strepen. En kritisch naar jezelf kijken, is deze anekdote op zich het waard om in te sturen …
heerrozenwater 
Regensensor
Met twee vrienden ga ik regelmatig op ontdekkingstocht in Nederland. Door de natuur, maar ook steden schuwen wij als beginnende gepensioneerden niet. Zo maken we een fietstocht door Rotterdam. Op de terugweg ontdekken we in de buurt van Crooswijk een noviteit: het stoplicht heeft een regensensor die de wachttijd tijdens regen voor fietsers verkort.
Terwijl wij daarover staan te praten voor het verkeerslicht stopt een Rotterdamse dame op een scootertje naast ons. Direct springt het licht op groen, waarop zij roept: „Zo, hebben jullie gespuugd naar de sensor!”
Hans Steijn
LikeLike
‘Ontdekkingstocht in Nederland’ – een soort survival of the fittest?
LikeLike
So, jullie hebben seker geseken op die sensor, zei ut weiffie.
LikeLike
Bas van Vueren ‘vindt het wel schattig, ergens’ brrrrrrrrrrr, wat een enge man is dat ook, met z’n schattig en met z’n icoontjes, brrrrrr, bah, Bas, ksssst, wegwese, anders wordt er misschien op je gespuugd, en dat is keivervelend.
LikeLike
Winterklaar
“Toen blijkt nu”, staat er op de voorkant van de VPRO Gids, met een foto van twee bekende Haagsche typetjes.
Na een lekkage thuis vraag ik een paar dakdekkers om advies.
Eerst komt Rinus, die mij vertelt dat het dak in zeer slechte staat verkeert. “De zwetende pannen hebben hun beste tijd gehad”, verzekert hij mij. Ze moeten snel vervangen worden.
Vervolgens komt Cor. Ik vraag hem naar de staat van de pannen. “Uitstekend”, zegt hij. “Weet u dat ze zeer gewild zijn op de tweedehandsmarkt?”
Toen hadden de coniferen ‘bavianenschurft’ en nu ‘zweten de pannen’. Jacobse en van Es zijn inderdaad nooit weggeweest.
Boris Gorkovoi
LikeLike
Oude gewoonte
Ik ben huisarts in een gevangenis.
Er komt een gedetineerde op mijn spreekuur in verband met hoesten.
Om naar zijn longen te luisteren zeg ik tegen hem wat ik dan altijd tegen patiënten zeg: „Komt u maar staan met de rug naar mij toe en doet u alles maar omhoog.”
De gedetineerde draait zich om en steekt vervolgens zijn handen in de lucht.
„Ik ben niet van de politie, hoor”, zeg ik.
„Sorry, dokter. Dat ben ik zo gewend.”
Hans Vonk
LikeLike
Zoekt u misschien iets?
In het donker kwam mijn dochter van twaalf geagiteerd terug van de eerste hockeytraining na de herfstvakantie. „Er staat een enge man met een baard in de tuin van de buren. Toen hij me zag bleef hij me aankijken en liep achter me aan!”
Kordaat liep ik naar buiten. Daar stond hij inderdaad bijna bij de voordeur, een getinte, bebaarde jongeman. Zijn oplichtende mobiel toonde duidelijk onze postcode met huisnummer.
„You are looking for…?”, vroeg ik nogal pissig.
„Assassin!”, was zijn onthutsende antwoord. Hij wees naar het tafeltje in de hal waarop een hoesje lag, en er verscheen een grijns op zijn gezicht.
Toen pas drong tot mij door dat mijn zoon zijn PlayStation-spel Assassin’s Creed op Marktplaats te koop had aangeboden.
Ferdinand Kiemeneij
LikeLike
Even lachen: apiedapie, oftewel Bas van Vuren, oftewel, Baps van Katwijk, weet niet het verschil tussen een steiger en een boom. Wie kan die man een cursusje begrijpend lezen geven? Gotgotgogottegot.
https://apiedapie.com/2016/11/21/beer-poept-bessen/comment-page-2/#comment-49146
LikeLike
Groene redding
Bomen zouden de CO2-uitstoot te lijf kunnen gaan. Maar ze bieden meer levensreddende voordelen, zo werd mij deze herfstige zondag overduidelijk.
Ik zit in de voorkamer als de steiger – die door de aannemer driehoog tegen onze voorgevel is neergezet – bij een enorme windstoot omvalt. Na wat vervaarlijk heen en weer gezwiep, komt hij in delen in onze voortuin tot rust. Buren, brandweerlieden en de toegesnelde aannemer constateren dat de steigerdelen vast liggen en verder geen schade zullen aanrichten.
Zij bevestigen daarmee wat ik al voelde: gered door de glansmispel, de Japanse broodboom en de taxushaag.
Arita Immerzeel
Bas van Vuren schreef:
november 24, 2016 om 16:35
Tja, ik weet echt niet wat Arita hiermee beoogde. Ze zag een boom omvallen tijdens een herfststorm en ze ontsnapte aan de dood. Ik ben heel erg blij voor haar, maar er zijn er nog een stuk of wat miljoen die niet onder die boom terecht gekomen zijn. Ik ben geen familie Arita, zet dit op je Facebook.
Geweldig ook die inleiding, over die CO2 en zo, je hebt er vast heel wat voor gelezen. Maar heb je de handleiding voor ikjes niet gevonden?Geen beschouwingen willen we maar anekdotes. In een ultrakort format zodat alleen de kern van de belevenis overblijft, da’s een kunst. Da’s strepen. En kritisch naar jezelf kijken, is deze anekdote op zich het waard om in te sturen …
LikeLike