45 Responses

  1. De Schrijvende Rechter

    Wie een Ik-je met een inhoudelijk en stylistisch gedrocht als “Mijn zoon met zijn gymnasiale achtergrond aarzelt een moment, waarop ik met mijn onderwijservaring als een onvervalste juf Ank help met:..” ‘wel aardig’ vindt, is ter hoogte van de taalkwab waarschijnlijk getroffen door een ijsschots.
    Eindoordeel: 3 (zegge: drie)

    Like

  2. Luvienna

    We kunnen niet allemaal zo’n woordkunstenaar zijn als het rechtertje, rechtertje. De ‘gymnasiale achtergrond’ is hier nuttig om te weten; die juffrouw Ank-passage had inderdaad wel beter gekund.

    Like

  3. De Schrijvende Rechter

    Toilet

    Als mantelzorger voor een vriendin in een rolstoel maak ik rare situaties mee. Zoals bij het Begijnhof in Amsterdam, waar bij het winkeltje staat dat er geen openbaar toilet is. Voor mijn vriendin vraag ik om een uitzondering. Een medewerker kijkt me boos aan: „U ziet toch wat er staat?” Een collega merkt op dat het in deze situatie natuurlijk wel kan, waarop de medewerker zegt: „Nou vooruit dan, maar alleen als u straks wel wat in het winkeltje koopt”

    Like

  4. De Schrijvende Rechter

    Pfff….dergelijke Ik-jes moesten ze naar hongerend Afrika sturen, want na de eerste regel heb je al gegeten en gedronken. En waarom voert de -totnutoe op de NRC-site naamloos gebleven inzender- het woord voor haar vriendin?
    Eindoordeel: 3 (zegge: drie)

    Like

  5. De Schrijvende Rechter

    In de wacht

    Het is weer tijd om belastingaangifte te doen. We zijn er maar druk mee. De klantenservice van de Belastingdienst ook, want alle lijnen zijn bezet. Al zeker drie kwartier loopt mijn echtgenoot mopperend rond met zijn mobiel, wachtend op een helpdeskmedewerker. We besluiten te beginnen aan het avondeten, met de telefoon binnen handbereik, voor de zekerheid op luidsprekerstand. Gelukkig heeft de Belastingdienst geen irritant pauzemuziekje, dus we gaan zoals gebruikelijk samen bidden. Blijkbaar is het bij de klantenservice in de hemelse gewesten ook spitsuur, want halverwege het gebed horen we opeens: „Al onze medewerkers zijn in gesprek, een ogenblik geduld a.u.b.”

    Nienke Landman

    Like

  6. De Schrijvende Rechter

    Niet als die biddende religieuze mens het gebedsleven Verhoerreert ten bate van een Ik-je.

    Dat gebed ken ik, moest ik altijd aan tafel hardop voorbinden. Mooi, kun je mee voor de dag komen.

    Al die arme mensjes die eeuwenlang hebben gebeden maar tegen de overvloed te worden beschermd..ocharme.

    Like

      1. De Schrijvende Rechter

        De slappe lach tijdens het gebed? Ondenkbaar, daar was DSR veel te serieus voor, terwijl je vader al vroeg doorhad hoe zeer je met dat spotvogelige bent behept.

        Toen we het later bij een eenvoudig ‘Heerezegendezespijzeamen’ hielden, was DSR het op hetzelfde moment alweer vergeten. Kon m;n moeder niet kwader krijgen dat 2 minuten later te vragen of we wel gebeden hadden.

        Liked by 1 persoon

      2. De Schrijvende Rechter

        Dat ‘heerezegendezespijzeamen’ baden we natuurlijk alleen aan het begin van de maaltijd. Na afloop klonk het ‘heerewedankenu-voor deeeze-spiiiiiijjjjzzze-amen!’ gevolgd door ‘goede bekomst’ of ‘bekommetje’, of als er een jolige oom was die de boel wat wilde traineren ‘al het ulieden allen zeer wel moge bekomen’.

        Na het dankgebed was DSR natuurlijk net als ieder ander jongetje erop gebrand zijn bezigheden te vervatten. Maar natuurlijk vroeg hij eerst of hij Moeder kon helpen met afwassen, iets dat er bij de jonge HR kennelijk altijd bijinschoot.

        Like

  7. De Schrijvende Rechter

    Een ‘De inzender is een toffe peer’-Ik-je. -zucht-
    De man ziet zichzelf ook graag schrijven, het spek ligt erop als bij een varken in de Slachtmaand. Doelloos gekabbel.
    Eindoordeel: 4 (zegge: vier)

    Like

  8. De Schrijvende Rechter

    Orlando

    „Mam, er wordt een jongen bij ons op school vermist”, zei mijn dochter een paar weken geleden. Een leerling uit havo 4. Het raakt me niet alleen als moeder, maar ook als lerares. Zijn school staat niet ver van de mijne. Mijn leerlingen weten er al van. Enkelen kennen hem. Een leuke jonge Rotterdammer. We praten erover in de klas.

    Een week later wordt het lichaam van Orlando Boldewijn gevonden. Niemand weet wat er is gebeurd. Zijn foto staat in de krant, er komt een stilteruimte op zijn school. Wat een verdriet.

    Wanneer het gaat over leven en dood vallen alle verschillen weg. Een school is een familie. In de les zeg ik: „Lieve leerlingen, wanneer jullie ooit iets gaan doen dat je aan niemand wilt vertellen, vertel het aan mij.”

    Karin den Heije

    Like

  9. De Schrijvende Rechter

    De inzender zal ongetwijfeld de beste bedoelingen hebben gehad, maar toch slaat het de plank zo verschrikkelijk mis naar DSR’s gevoel. Er wordt natuurlijk vaak bij de actualiteit aangehaakt, maar dit is geen anecdote, maar een overdenking – eentje waarbij de verheven bon mot van de inzender als uitsmijter dient. En DSR kan zich niet herinneren dat hij ooit is aangesproken als ‘leerlingen….’, scholieren…’, al dan niet voorafgegaan door ‘lieve’.

    Had een ingezonden brief geschreven, maar als Ik-je….nee.
    Eindoordeel: 2 (zegge: twee)

    Liked by 1 persoon

      1. Luvienna

        Ik heb ‘Hij’ geïnterpreteerd als haar zoon; dat is in deze tekst het meest voor de hand liggend.

        Like

Twijfel is het begin van wijsheid

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.