Ik weet niet wat erger is: het feit dat ik het een afknapper vond dat mijn vier jaar oudere skivakantie-scharrel in Oostenrijk naast mij op de bank het nieuws op nrc.nl aan het bekijken was, of het feit dat ik nu, een half jaar later, een Ikje instuur in de hoop dat hij mij nu wél volwassen genoeg vindt om over het nieuws mee te kunnen praten.
Het lijkt me dat de inzender behoefte heeft aan een vriendinnenavond met veel bubbels enzo, misschien wel een mani-pedi vooraf, om dan heel hard lekker door elkaar door elkaar kwekken met ellenlange zinnen en daarna een fijne scoren in een apres-skihut.
Eindoordeel: 2 (zegge: twee)
Ik heb gelezen dat het uitbuiting is. De visjes krijgen niets te eten en gaan dan in vredesnaam maar aan ouwe hoorntenen knabbelen.😳 Ik hoor er trouwens niets meer over dus hopelijk is de hype weer over.
Zielig! Ik zag laatst nog zo’n inrichting, er zat geen mens. ’t schijnt in sommige plaatsen te worden aangemerkt als verdachte witwasserij, zoals telefoonwinkel.
Mijn zoon is met vier vrienden op vakantie. De reis begint in Bulgarije en zal eindigen in Athene. Onderweg met hun gehuurde busje spreken ze veel met de lokale bevolking en dan wordt er vaak gevraagd waar ze vandaan komen.
De reactie is dan vaak: „Aaahh, Marco van Basten, Ruud Gullit en Robin van Persie!”
Zo niet op een pleintje in Athene. De plaatselijke ober denkt even na en roept dan: „Aaahh, Jeroen Dijsselbloem!”
Aardig ikje. Het aardige zit waarschijnlijk in de associatie van ’n niet voetballer, maa een politicus, die de Griek , mocht helpen financieel op koers te geraken.
Terzijde
De dood. Per cultuur ligt dat verschillend, wordt er verschillend mee omgegaan. De paar keer dat ik een reportage ter gelegenheid van het van een lid het Koninklijk Huis zag werd aan het einde “U zij de Glorie” gezongen. Aangrijpend..
Onlangs werd de uitvaart van J. McCain door CNN uitgezonden. Daar werd van de overledene in de dienst een markant beelhouwwerk van hem geschetst
Mag ik u verzoeken, wanneer u, 1 van uw dierbaren verliest, daar een standbeeld van liefde, warmte en genegenheid , van te maken. Troostende woorden, zullen er voor u zijn.
Er zijn sites op het net, waar rijmelarij over de dood, het rouwproces begeleidt..
Ik hoop dat als men op deze site, met het overlijden van enig iemand, moet omgaan, dat wij daar respectvol mee om mogen gaan.
Ik vind het buitengewoon smakeloos dat de integere poging van de buurblogbaas om iets over zijn priveleven naar buiten te brengen wordt afgedaan als rijmelarij. En dan ook nog oproepen tot respectvolle omgang, standbeelden van liefde…. het is van een walgelijke hypocrisie.
Nou, d’r zal toch ook niet kort mild nageglimlacht zijn in huize inzender! ‘Die schrijven we op’, klonk het tussen twee hiksnikken door. Hoe men geinspireerd door zoveel sprankelendheid is gekomen tot formuleringen met ‘monsteren’ en ‘verzuchten’ is DSR een raadsel
Hopelijk let de redactie van ‘Dit was het nieuws’ op, en anders hebben ze op zondag in Buitenhof (dat beter Kerkhof zou heten vanwege de voortwoekerende sufheid dezelves) ook spitsvondige krantenlezers nodig.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
Ik tijdens de pianoles: „Goed zo! We spelen het liedje nog een keer en nu speel ik de begeleiding mee.” Leerling (6): „Hoeft niet, hoor. Ik ken dit liedje nu zo goed dat ik daar geen begeleiding bij nodig heb.”
Zeker een onderonsje voor de pingelaars in het gezelschap. Weliswaar een kinder-Ik-je, maar er worden voor de verandering eens geen ouderen, zieken of dienstverleners te kakken gezet.
De stijl is allereerst beknopt, eigenlijk te beknopt om er iets over te kunnen zeggen. Wie weet wil deze inzender zich nog eens wagen aan iets uitgebreiders dan drie regels in mopstijl?
Witregeltje wordt weer node gemist.
Eindoordeel: 6.5 (zegge: zeseneenhalf)
Prima, ga solo, maak fouten, wees avontuurlijk, geef daarna aan, oh een keertje begeleiden waarom niet?. Het aardige van een reageerder hier, is zijn absolute onvermogen te kunnen genieten van het kleine, in het samen muziek maken.
Dit soort culturele minder begaafden zijn er ook. Je ziet ze nog wel bij Andre Rieu. Ze zijn maatschappelijk ongevaarlijk. Ze strompelen van vehaaltje naar verhaaltje, vaak zonder de essentie te vatten, veelal in vast patroon. Slaapverwekkend saai. Het zij zo.
RSB heeft weer een prachtige, veelzeggende nickname, maar het het wel een beetje aanmatigend. Je moet altijd maar afwachten of er uberhaupt iemand bij je uitvaart komt opdagen, en of men zich uberhaupt tot spreken, voorlezen, zingen of rijmen geroepen voelt.
Hoewel ik mijn vrouw al dertig jaar denk te kennen, vind ik het nog steeds moeilijk om een cadeau voor haar te kopen. Na lang dubben in een boekhandel aan een Utrechtse gracht valt de keuze op twee boeken, één over design en de ander over architectuur. Op weg naar de kassa twijfel ik alweer maar zet toch door. „Inpakken alstublieft, het zijn cadeautjes”, zeg ik vastberaden. „Natuurlijk”, antwoordt de medewerkster vriendelijk, „voor een man zeker?”
Voor de klassen 1 en 2 in het praktijkonderwijs (vmbo ) hebben we een kort en afwisselend introductieprogramma georganiseerd in de vorm van een carrousel. Het programma neemt tweeënhalf uur in beslag. Ik informeer na de instructie of er nog vragen zijn. Ogenblikkelijk steken twee leerlingen hun hand op: „Hoe laat begint de pauze mevrouw?”, de tweede vragensteller: „Wanneer mogen we naar huis?”
heerrozenwater 
Erger
Ik weet niet wat erger is: het feit dat ik het een afknapper vond dat mijn vier jaar oudere skivakantie-scharrel in Oostenrijk naast mij op de bank het nieuws op nrc.nl aan het bekijken was, of het feit dat ik nu, een half jaar later, een Ikje instuur in de hoop dat hij mij nu wél volwassen genoeg vindt om over het nieuws mee te kunnen praten.
Noor Leenders
LikeLike
Het lijkt me dat de inzender behoefte heeft aan een vriendinnenavond met veel bubbels enzo, misschien wel een mani-pedi vooraf, om dan heel hard lekker door elkaar door elkaar kwekken met ellenlange zinnen en daarna een fijne scoren in een apres-skihut.
Eindoordeel: 2 (zegge: twee)
LikeLike
In plaats van mani-pedi een yogasessie of een visjestenenknabbeldinges mag ook?
LikeLike
Wat men maar wil, maar dit was het eerste beeld dat spontaan oprees uit het gebodene.
Tenenknabbelvisjes, prima of uitbuiting?
LikeLike
Ik heb gelezen dat het uitbuiting is. De visjes krijgen niets te eten en gaan dan in vredesnaam maar aan ouwe hoorntenen knabbelen.😳 Ik hoor er trouwens niets meer over dus hopelijk is de hype weer over.
LikeLike
Zielig! Ik zag laatst nog zo’n inrichting, er zat geen mens. ’t schijnt in sommige plaatsen te worden aangemerkt als verdachte witwasserij, zoals telefoonwinkel.
LikeLike
Aha.
LikeLike
Nederland
Mijn zoon is met vier vrienden op vakantie. De reis begint in Bulgarije en zal eindigen in Athene. Onderweg met hun gehuurde busje spreken ze veel met de lokale bevolking en dan wordt er vaak gevraagd waar ze vandaan komen.
De reactie is dan vaak: „Aaahh, Marco van Basten, Ruud Gullit en Robin van Persie!”
Zo niet op een pleintje in Athene. De plaatselijke ober denkt even na en roept dan: „Aaahh, Jeroen Dijsselbloem!”
Irene Wendt-Hols
LikeLike
Op zich een hele aardige pointe; helaas dat het uit de tweede hand komt als een mammie-vertelt-Ik-je.
Dus Cruyff is kennelijk vergeten? Waarom lees ik in mijn landelijke dagblad over het gesteggel in Amsterdam hoe ze daar de straten moeten noemen.
En ik had wel eens willen horen hoe zo’n Griekse ober ‘Jeroen Dijsselbloem’ uitspreekt.
Eindoordeel: 7 (zegge: zeven)
LikeGeliked door 1 persoon
Aardig ikje. Het aardige zit waarschijnlijk in de associatie van ’n niet voetballer, maa een politicus, die de Griek , mocht helpen financieel op koers te geraken.
Terzijde
De dood. Per cultuur ligt dat verschillend, wordt er verschillend mee omgegaan. De paar keer dat ik een reportage ter gelegenheid van het van een lid het Koninklijk Huis zag werd aan het einde “U zij de Glorie” gezongen. Aangrijpend..
Onlangs werd de uitvaart van J. McCain door CNN uitgezonden. Daar werd van de overledene in de dienst een markant beelhouwwerk van hem geschetst
Mag ik u verzoeken, wanneer u, 1 van uw dierbaren verliest, daar een standbeeld van liefde, warmte en genegenheid , van te maken. Troostende woorden, zullen er voor u zijn.
Er zijn sites op het net, waar rijmelarij over de dood, het rouwproces begeleidt..
Ik hoop dat als men op deze site, met het overlijden van enig iemand, moet omgaan, dat wij daar respectvol mee om mogen gaan.
LikeLike
Ik vind het buitengewoon smakeloos dat de integere poging van de buurblogbaas om iets over zijn priveleven naar buiten te brengen wordt afgedaan als rijmelarij. En dan ook nog oproepen tot respectvolle omgang, standbeelden van liefde…. het is van een walgelijke hypocrisie.
LikeLike
Heb je nog een lijstje voor me, , zo eentje voor aan de muur?
In de dood memoreren wij graag de warmte, die iemand voor anderen had.
Ik moet er niet aandenken, dat men mij met rijmelversjes, wegbrengt,
Liever heb ik dan : Hij was een walgelijke hypocriet dan was ik wat., niet altijd, maar soms…..wowow teken ik voor……
LikeLike
Geliefd
NRC kiest voor de krantenkop: ‘Geliefd bij Mark Rutte maar toch gestruikeld in Den Haag’.
Mijn vrouw monstert de tekst en verzucht: „Ach, die hadden ze nog liggen van de vorige drie keer.”
Bas Linders
LikeLike
Nou, d’r zal toch ook niet kort mild nageglimlacht zijn in huize inzender! ‘Die schrijven we op’, klonk het tussen twee hiksnikken door. Hoe men geinspireerd door zoveel sprankelendheid is gekomen tot formuleringen met ‘monsteren’ en ‘verzuchten’ is DSR een raadsel
Hopelijk let de redactie van ‘Dit was het nieuws’ op, en anders hebben ze op zondag in Buitenhof (dat beter Kerkhof zou heten vanwege de voortwoekerende sufheid dezelves) ook spitsvondige krantenlezers nodig.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
LikeLike
Begeleiding
Ik tijdens de pianoles: „Goed zo! We spelen het liedje nog een keer en nu speel ik de begeleiding mee.” Leerling (6): „Hoeft niet, hoor. Ik ken dit liedje nu zo goed dat ik daar geen begeleiding bij nodig heb.”
Petra Polman
LikeLike
Zeker een onderonsje voor de pingelaars in het gezelschap. Weliswaar een kinder-Ik-je, maar er worden voor de verandering eens geen ouderen, zieken of dienstverleners te kakken gezet.
De stijl is allereerst beknopt, eigenlijk te beknopt om er iets over te kunnen zeggen. Wie weet wil deze inzender zich nog eens wagen aan iets uitgebreiders dan drie regels in mopstijl?
Witregeltje wordt weer node gemist.
Eindoordeel: 6.5 (zegge: zeseneenhalf)
LikeLike
Prima, ga solo, maak fouten, wees avontuurlijk, geef daarna aan, oh een keertje begeleiden waarom niet?. Het aardige van een reageerder hier, is zijn absolute onvermogen te kunnen genieten van het kleine, in het samen muziek maken.
Dit soort culturele minder begaafden zijn er ook. Je ziet ze nog wel bij Andre Rieu. Ze zijn maatschappelijk ongevaarlijk. Ze strompelen van vehaaltje naar verhaaltje, vaak zonder de essentie te vatten, veelal in vast patroon. Slaapverwekkend saai. Het zij zo.
LikeLike
RSB heeft weer een prachtige, veelzeggende nickname, maar het het wel een beetje aanmatigend. Je moet altijd maar afwachten of er uberhaupt iemand bij je uitvaart komt opdagen, en of men zich uberhaupt tot spreken, voorlezen, zingen of rijmen geroepen voelt.
LikeLike
Dubben
Hoewel ik mijn vrouw al dertig jaar denk te kennen, vind ik het nog steeds moeilijk om een cadeau voor haar te kopen. Na lang dubben in een boekhandel aan een Utrechtse gracht valt de keuze op twee boeken, één over design en de ander over architectuur. Op weg naar de kassa twijfel ik alweer maar zet toch door. „Inpakken alstublieft, het zijn cadeautjes”, zeg ik vastberaden. „Natuurlijk”, antwoordt de medewerkster vriendelijk, „voor een man zeker?”
Ben Schaafsma
LikeLike
Rare opmerking, meer kun je d’r niet van zeggen.
Hier gaat DSR geen Eindoordeel aan versmeren.
LikeGeliked door 1 persoon
Naar huis
Voor de klassen 1 en 2 in het praktijkonderwijs (vmbo ) hebben we een kort en afwisselend introductieprogramma georganiseerd in de vorm van een carrousel. Het programma neemt tweeënhalf uur in beslag. Ik informeer na de instructie of er nog vragen zijn. Ogenblikkelijk steken twee leerlingen hun hand op: „Hoe laat begint de pauze mevrouw?”, de tweede vragensteller: „Wanneer mogen we naar huis?”
M. Brinkhuis-Duijzer
LikeLike