Statistieken februari 2019

Het bestaan van de mensheid is in het licht van de eeuwigheid en de oneindigheid een nauwelijks waarneembare trilling. Wat zou ik me dan nog druk maken om de tijdelijkheid van dit blog?

Voor ik dieper inga op deze diep-filosofische gedachte eerst de uitgelichte koppen:

Juist, goed gezien, veel rijmende koppen de afgelopen maand. Maar dat was niet alles, bij lange na niet. We hadden ook nog het Prins Bernard-incident (opgemerkt door hert) en de opmerkelijke gelijkenis van Buster Keaton met Johan Neeskens. Waarom Prins Bernhard bij die gelijkenis op de achtergrond goedkeurend meekijkt is niet duidelijk maar het zal allemaal wel zijn reden hebben

OK, dan nu verder met die diep-filosofische gedachte. Halverwege februari raakte ik in een existentiële crisis. Ik dacht dat het einde van dit blog aanstaande was. Een paar vaste bezoekers (Ad Hok, Letterzetter, RSB en onze geliefde huistrol) lieten wekenlang niets van zich horen. Waren ze solidair met DSR? Het leek me onwaarschijnlijk maar niets is zeker in dit leven. Luvienna, hannah en Week 1 hielden de moed erin maar zagen ze dan niet dat het einde nakende was? Wat was de zin van dit alles, waar doen we het allemaal voor? Toen, op een zekere middag (ik zat dieptreurig in mijn tuintje) viel mijn oog op een kevertje, een kevertje dat op een takje zat te genieten van het winterzonnetje. Een kevertje dat geen weet had van al mijn zorgen en toen besefte ik opeens dat het leven ook zonder dit blog gewoon doorgaat. Dat was een bevrijdend gedachte, kunt u zich dat voorstellen? De zware verantwoordelijkheid die ik op mijn schouders voelde rusten viel finaal van me af. Ik kon er weer helemaal tegen!

Ik wens u allen ook zo’n bevrijdende gedachte toe (de astronomische lente is vandaag aangebroken dus dat moet lukken) en verder een aangenaam etensmaal, met spekjes of wat dan ook erin.

Nou ja, dan toch ten slotte nog maar even aandacht voor het afscheid van DSR. De aanleiding voor dat afscheid kunt u in het vorige statistiekpraatje lezen en het vervolg alhier. Alles is daar gezegd en er valt niets meer aan toe te voegen.

11 Responses

  1. Week 1

    HR, het is de bedoeling dat je het zelf allemaal leuk blijft vinden. Het lijkt me best een hele klus om dit dag in dag uit vol te houden, elke dag weer een nieuwe kop verzinnen en een sleets ikje knippen en plakken. We doen het je niet na. Als je er geen zin meer in hebt, ben je toch volledig vrij om te stoppen? Ja toch?

    Liked by 2 people

  2. Luvienna

    Bravo Roosje, je wordt nog eens boeddhist! (Hoewel ik pas heb gelezen dat die ook niet per se erg jofel zijn. Maar nou ja.) Ik sluit me helemaal aan bij wat Week 1 zegt: je hebt dit blog niet alleen voor ons plezier maar ook voor je eigen plezier. En aangezien jij al het werk doet, heb je alle recht ermee stoppen als je er geen zin meer in hebt. Zo lang het blog nog bestaat zullen wij trouw blijven komen. 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Week 1

    Nee hoor, ik neem je niks kwalijk. Maar een beetje minder overgevoeligheid zou je geen kwaad doen, zeker als je te maken krijgt met figuren als dsr en met hem wiens naam je liever niet noemt…En gewoon ermee stoppen moet ook kunnen. Niet alles krampachtig volhouden.

    Liked by 1 persoon

Niet van het ene brood tot het andere weten te geraken

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.