Indra schrijft deze maand het statistiekpraatje

Oktober: Afscheid van de zomer. ’s Morgens om 7 uur nog totale duisternis, overgang naar de wintertijd, nat gras en kledderige struiken in de tuin. Akelige kruisspinnen die met met hun web in mijn gezicht blijven kleven als ik probeer de struiken te snoeien. Brrrr, nooit zal ik aan deze maand wennen…

Gelukkig is er ons vriendelijke weblog nog, waar we geen sneren uitdelen, maar gezellig kabbelend keuvelen met elkaar. Een troost in deze donkere tijden. Het wordt wel een klein groepje. Jammer dat Bertje zo stilletjes als een spin in zijn web blijft zitten en maar heel sporadisch zijn pootjes beweegt.

Eén lichtpuntje was er nog in deze maand, verspreid door het extra verjaardagskaarsje van Roos. Als het er te veel worden past hij de omvang van de taart aan, aldus Roos.

Ander klein lichtpuntje dat weer onmiddellijk doofde was de komst van Plopje, die Roos even kwam feliciteren om daarna onmiddellijk weer te verdwijnen. Vermoedelijk duikt hij in december weer op om iedereen zalig nieuwjaar te wensen, een toastje te eten en ons aan de film Sissi te herinneren…

Oom Piet was aan het eind van deze maand weer even terug uit Amerika en won meteen een kop door badmutserige vrouwen met walvissen te vergelijken.

Luvienna vond dat het weerbericht er vaak naast zat, Hannah gaf een goedkoop rondje en Rob mopperde over een slechte kurkentrekker.

Ilona was er een poosje niet om een nare reden, kwam gelukkig weer terug, maar, bescheiden als ze is wilde ze niet dat er op haar in- of uitgezoomd werd.

Ook Letterzetter schoof regelmatig aan en won met de meesterlijke kop: Bokito ergo sum. Wat mij betreft de kop van het jaar!

Ad Hok beklaagde zich over de geringe bos hout van zijn vrouw (sommige mannen zijn ook nooit tevreden), Lorelei vroeg zich af wie er aan zijn tenen knabbelde, Indra verscheen in een plastic soepjurk en last but not least vond ook onze blogbaas “zijn draai” bij het maken van een kop.

Wat de statistieken betreft: daar heb ik weinig verstand van, maar die wijzen zich ongetwijfeld vanzelf!

Luvienna schrijft deze maand het statistiekpraatje

Kijk hierboven: heel veel meer likes in september – HeRoWa wordt nog beroemd met zijn blog! 😉

Begin september waren we allemaal (allemaal? Ja, vast wel) fanatiek aan het duimen voor Ad Hok en familie, omdat orkaan Dorian (man? vrouw?) op Florida afraasde, waar AH in het noordelijke puntje aan de kust woont. Ad Hok verblikte of verbloosde niet en zei stoer dat ze niet gingen evacueren. AH bleek gelijk te hebben want bitch Dorian overleefd. Gelukkig maar, want wat hadden we zonder onze koppenkampioen gemoeten!

De Ikjes waren in september niet bijzonder opmerkelijk – zoals meestal dus. HeRoWa en Luvienna constateerden dat de kinderIkjes steeds ongeloofwaardiger werden. En Ad Hok had bij een ietwat discutabel Ikje de opmerking: “Of het nu gaat om kassameisjes of klasgenootjes, ik ben niet zo’n fan van ikjes waarin de onwetendheid van anderen ten toon wordt gespreid.” Kennelijk zag het noodlot dat als een provocatie met als gevolg dat AH twee dagen later prompt op een kassameisje-Ikje werd getrakteerd. Hij was wijs genoeg om daarop te reageren met ‘Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks’.

Minder leuk: Anne, een reageerder die een tijd geleden is opgehouden met reageren, bleek tegen eind 2018 overleden te zijn. Haar echtgenoot, die in 2017 nog een mooie karakterbeschrijving van zijn vrouw op zijn blog had geschreven, is vrij kort daarna ook overleden.

Mensen die lang en gelukkig bij elkaar zijn geweest, kunnen vaak niet zonder elkaar verder leven.

Met dank voor het speurwerk van HeRoWa.

Een andere min of meer voormalige reageerder, ons aller roemruchte maar toch geliefde rechtertje DSR, keerde terug! Helaas heel kortstondig. Rechtertje, keer weerom alsjeblieft!

Verder bleek de blogbaas zo nu en dan zelf niet meer te weten welk plaatje hij al eens eerder had geplaatst, maar gelukkig is daar altijd Indra, die hem daar vriendelijk op wijst, vaak in samenwerking met Ad Hok, het IJzeren Geheugen van het Rozenwaterblog.

Indra is overigens als de dood voor spinnen; een wetenschap die Luvienna aangrijpt om haar kopinzendingen zoveel mogelijk met spinnen te bevolken.

Even leek een frase uit een populair liedje trending te worden als kopinzending en –keuze, maar dat hield al snel weer op.

Tot slot de vijf mooiste koppen van september, uiteraard volkomen naar mijn eigen mening:

In de fucking gloria

Rozenwater (van het plaatje verdenk ik HeRoWa een beetje dat dat zijn tactiek was 😉)

Tegenwoordig zijn patiënten assertiever en hebben een grotere mond

Dit is me veel te zweverig!

Hier ligt een aan lager walvis

Zo. Wie wordt de schrijver van het statistiekpraatje van oktober?